9.
Η ομιλία για τη γρήγορη ειρήνη
169.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πλησίασε τον σεβάσμιο Σαριπούττα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Σαριπούττα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα:
«Σε ποιο βαθμό άραγε, φίλε Σαριπούττα, ένας μοναχός κατανοεί γρήγορα τις καλές νοητικές καταστάσεις, και κατανοεί ορθώς αυτό που ελήφθη, και μαθαίνει πολλά, και αυτό που έμαθε δεν το ξεχνά;» «Ο σεβάσμιος Άναντα είναι πολυμαθής. Ας έρθει στον ίδιο τον σεβάσμιο Άναντα». «Τότε λοιπόν, φίλε Σαριπούττα, άκουσε, πρόσεχε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, φίλε», απάντησε ο σεβάσμιος Σαριπούττα στον σεβάσμιο Άναντα. Ο σεβάσμιος Άναντα είπε αυτό:
«Εδώ, φίλε Σαριπούττα, ένας μοναχός είναι επιδέξιος στο νόημα, και επιδέξιος στη Διδασκαλία, και επιδέξιος στη φρασεολογία, και επιδέξιος στη γλώσσα, και επιδέξιος στο πριν και το μετά. Σε αυτό το βαθμό, φίλε Σαριπούττα, ένας μοναχός κατανοεί γρήγορα τις καλές νοητικές καταστάσεις, και κατανοεί ορθώς αυτό που ελήφθη, και μαθαίνει πολλά, και αυτό που έμαθε δεν το ξεχνά». «Θαυμαστό, φίλε! Εκπληκτικό, φίλε! Πόσο καλά ειπωμένο είναι αυτό από τον σεβάσμιο Άναντα. Και εμείς θυμόμαστε τον σεβάσμιο Άναντα ως προικισμένο με αυτές τις πέντε ιδιότητες: 'Ο σεβάσμιος Άναντα είναι επιδέξιος στο νόημα, επιδέξιος στη Διδασκαλία, επιδέξιος στη φρασεολογία, επιδέξιος στη γλώσσα, επιδέξιος στο πριν και το μετά'». Ένατη.