2.
Η ομιλία για τον Πουννίγια
82.
Τότε ο σεβάσμιος Πουννίγια πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Πουννίγια είπε στον Ευλογημένο:
«Ποια είναι, σεβάσμιε κύριε, η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία μερικές φορές στον Τατχάγκατα έρχεται η διδαχή της Διδασκαλίας, και μερικές φορές δεν έρχεται;»
«Ένας μοναχός, Πουννίγια, έχει πίστη, αλλά δεν είναι επισκέπτης·
τότε στον Τατχάγκατα δεν έρχεται η διδαχή της Διδασκαλίας.
Όταν όμως, Πουννίγια, ένας μοναχός έχει πίστη και είναι επισκέπτης·
έτσι στον Τατχάγκατα έρχεται η διδαχή της Διδασκαλίας.
Ένας μοναχός, Πουννίγια, έχει πίστη και είναι επισκέπτης, αλλά δεν υπηρετεί... κ.λπ...
υπηρετεί, αλλά δεν ρωτάει διεξοδικά...
ρωτάει διεξοδικά, αλλά δεν ακούει τη Διδασκαλία με προσεκτικό αυτί...
ακούει τη Διδασκαλία με προσεκτικό αυτί, αλλά αφού ακούσει δεν διατηρεί τη Διδασκαλία...
αφού ακούσει διατηρεί τη Διδασκαλία, αλλά δεν εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που διατήρησε...
εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που διατήρησε, αλλά γνωρίζοντας το νόημα και γνωρίζοντας τη Διδασκαλία δεν ασκεί σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία.
Τόσο καιρό στον Τατχάγκατα δεν έρχεται η διδαχή της Διδασκαλίας.
«Όταν όμως, Πουννίγια, ένας μοναχός έχει πίστη και είναι επισκέπτης και υπηρετεί και ρωτάει διεξοδικά και ακούει τη Διδασκαλία με προσεκτικό αυτί και αφού ακούσει διατηρεί τη Διδασκαλία και εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που διατήρησε και γνωρίζοντας το νόημα και γνωρίζοντας τη Διδασκαλία ασκεί σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία· έτσι στον Τατχάγκατα έρχεται η διδαχή της Διδασκαλίας. Με αυτές τις οκτώ ιδιότητες, Πουννίγια, προικισμένη η διδαχή της Διδασκαλίας στον Τατχάγκατα γίνεται απολύτως εμπνευσμένη». Δεύτερο.