7.
Η ομιλία για τη διαφύλαξη
117.
«Σε τέσσερις, μοναχοί, καταστάσεις από τον ίδιο τον εαυτό η επιμέλεια, η μνήμη και η διαφύλαξη της συνείδησης πρέπει να γίνει.
Σε ποιες τέσσερις;
'Ας μην παθιαστεί η συνείδησή μου με φαινόμενα που προκαλούν πάθος' - από τον ίδιο τον εαυτό η επιμέλεια, η μνήμη και η διαφύλαξη της συνείδησης πρέπει να γίνει·
'ας μην εξοργιστεί η συνείδησή μου με φαινόμενα που προκαλούν μίσος' - από τον ίδιο τον εαυτό η επιμέλεια, η μνήμη και η διαφύλαξη της συνείδησης πρέπει να γίνει·
'ας μην παραπλανηθεί η συνείδησή μου με φαινόμενα που προκαλούν αυταπάτη' - από τον ίδιο τον εαυτό η επιμέλεια, η μνήμη και η διαφύλαξη της συνείδησης πρέπει να γίνει·
'ας μην μεθύσει η συνείδησή μου με φαινόμενα που προκαλούν μέθη' - από τον ίδιο τον εαυτό η επιμέλεια, η μνήμη και η διαφύλαξη της συνείδησης πρέπει να γίνει.
«Όταν λοιπόν, μοναχοί, σε έναν μοναχό η συνείδηση δεν παθιάζεται με φαινόμενα που προκαλούν πάθος επειδή είναι χωρίς πάθος, η συνείδηση δεν εξοργίζεται με φαινόμενα που προκαλούν μίσος επειδή είναι χωρίς μίσος, η συνείδηση δεν παραπλανάται με φαινόμενα που προκαλούν αυταπάτη επειδή είναι χωρίς αυταπάτη, η συνείδηση δεν μεθά με φαινόμενα που προκαλούν μέθη επειδή είναι χωρίς μέθη, αυτός δεν φοβάται, δεν τρέμει, δεν σείεται, δεν περιπίπτει σε τρόμο, ούτε ακολουθεί εξαιτίας των λόγων των ασκητών». Έβδομη.