1.
Η ομιλία για το τμήμα
103.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τέσσερα άκρα.
Ποιοι τέσσερις;
Το άκρο της ταύτισης, το άκρο της προέλευσης της ταύτισης, το άκρο της παύσης της ταύτισης, το άκρο της πρακτικής που οδηγεί στην παύση της ταύτισης.
Και ποιο, μοναχοί, είναι το άκρο της ταύτισης;
Πρέπει να ειπωθεί ότι είναι τα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης.
Ποια πέντε;
Δηλαδή:
το συνάθροισμα της προσκόλλησης στην ύλη, το συνάθροισμα της προσκόλλησης στο αίσθημα, το συνάθροισμα της προσκόλλησης στην αντίληψη, το συνάθροισμα της προσκόλλησης στις δραστηριότητες, το συνάθροισμα της προσκόλλησης στη συνείδηση -
αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άκρο της ταύτισης».
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άκρο της προέλευσης της ταύτισης; Αυτή η επιθυμία που οδηγεί σε επαναγέννηση, συνοδευόμενη από απόλαυση και πάθος, που βρίσκει ευχαρίστηση εδώ κι εκεί, δηλαδή - ηδονική επιθυμία, επιθυμία για ύπαρξη, επιθυμία για μη ύπαρξη. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άκρο της προέλευσης της ταύτισης.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άκρο της παύσης της ταύτισης; Η πλήρης αποστασιοποίηση και παύση αυτής της ίδιας της επιθυμίας χωρίς υπόλοιπο, η γενναιοδωρία, η παραίτηση, η ελευθερία, η μη προσκόλληση - αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άκρο της παύσης της ταύτισης.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άκρο της πρακτικής που οδηγεί στην παύση της ταύτισης; Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός. Δηλαδή: ορθή άποψη, ορθός λογισμός, ορθή ομιλία, ορθή πράξη, ορθός βιοπορισμός, ορθή προσπάθεια, ορθή μνήμη, ορθή αυτοσυγκέντρωση. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άκρο της πρακτικής που οδηγεί στην παύση της ταύτισης. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τέσσερα άκρα». Πρώτο.