8.
Η ομιλία για τον Νιγκάντα Νατάπουττα
350.
Εκείνη την περίοδο ο Τζαϊν Νατάπουττα είχε φτάσει στη Ματσικασάντα μαζί με μια μεγάλη ακολουθία Τζαϊν.
Άκουσε ο οικοδεσπότης Τσίττα -
«Ο Τζαϊν Νατάπουττα, λοιπόν, έχει φτάσει στη Ματσικασάντα μαζί με μια μεγάλη ακολουθία Τζαϊν».
Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα μαζί με πολλούς λαϊκούς ακόλουθους πήγε εκεί όπου ήταν ο Τζαϊν Νατάπουττα·
αφού πλησίασε, αντάλλαξε χαιρετισμούς με τον Τζαϊν Νατάπουττα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Στον οικοδεσπότη Τσίττα που καθόταν στο πλάι, ο Τζαϊν Νατάπουττα είπε αυτό -
«Πιστεύεις εσύ, οικοδεσπότη, στον ασκητή Γκόταμα -
υπάρχει αυτοσυγκέντρωση χωρίς λογισμό και συλλογισμό, υπάρχει παύση του λογισμού και του συλλογισμού;»
«Δεν πηγαίνω εδώ, σεβάσμιε κύριε, με πίστη στον Ευλογημένο. Υπάρχει αυτοσυγκέντρωση χωρίς λογισμό και συλλογισμό, υπάρχει παύση του λογισμού και του συλλογισμού». Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Τζαϊν Νατάπουττα, αφού κοίταξε γύρω, είπε αυτό - «Ας δουν αυτό οι αξιότιμοι, πόσο έντιμος είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα, πόσο χωρίς δολιότητα είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα, πόσο χωρίς απάτη είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα· αυτός θα νόμιζε ότι μπορεί να εμποδίσει τον άνεμο με δίχτυ, όποιος θα νόμιζε ότι μπορεί να σταματήσει τον λογισμό και τον συλλογισμό· αυτός θα νόμιζε ότι μπορεί να φράξει το ρεύμα του Γάγγη με τη γροθιά του, όποιος θα νόμιζε ότι μπορεί να σταματήσει τον λογισμό και τον συλλογισμό».
«Τι νομίζεις, σεβάσμιε κύριε, ποιο άραγε είναι πιο εξαίσιο - η γνώση ή η πίστη;» «Από την πίστη, οικοδεσπότη, η γνώση είναι πιο εξαίσια». «Εγώ, σεβάσμιε κύριε, όποτε επιθυμώ, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές, αποστασιοποιημένος από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένω. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, όποτε επιθυμώ, με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού... κ.λπ... έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, διαμένω. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, όποτε επιθυμώ, με την απαλλαγή από την αγαλλίαση... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την τρίτη διαλογιστική έκσταση, διαμένω. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, όποτε επιθυμώ, με την εγκατάλειψη της ευχαρίστησης... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, διαμένω. Έτσι εγώ λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, έτσι γνωρίζοντας, έτσι βλέποντας, σε ποιου άλλου ασκητή ή βραχμάνου την πίστη θα πήγαινα; Υπάρχει αυτοσυγκέντρωση χωρίς λογισμό και συλλογισμό, υπάρχει παύση του λογισμού και του συλλογισμού».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Τζαϊν Νατάπουττα, αφού κοίταξε τη δική του ακολουθία, είπε αυτό - «Ας δουν αυτό οι αξιότιμοι, πόσο ανέντιμος είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα, πόσο δόλιος είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα, πόσο απατηλός είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα».
«Μόλις τώρα λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, ειπώθηκε από σένα - 'έτσι κατανοούμε: ας δουν αυτό οι αξιότιμοι, πόσο έντιμος είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα, πόσο χωρίς δολιότητα είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα, πόσο χωρίς απάτη είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα'. Και τώρα όμως, σεβάσμιε κύριε, ειπώθηκε από σένα - 'έτσι κατανοούμε: ας δουν αυτό οι αξιότιμοι, πόσο ανέντιμος είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα, πόσο δόλιος είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα, πόσο απατηλός είναι αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα'. Αν, σεβάσμιε κύριε, το πρώτο σου είναι αλήθεια, το τελευταίο σου είναι λανθασμένο. Αν όμως, σεβάσμιε κύριε, το πρώτο σου είναι λανθασμένο, το τελευταίο σου είναι αλήθεια. Αυτές όμως, σεβάσμιε κύριε, οι δέκα εύλογες ερωτήσεις έρχονται. Όταν κατανοήσεις το νόημά τους, τότε να έρθεις σε μένα μαζί με την ακολουθία των Τζαϊν. Μία ερώτηση, μία σύνοψη, μία απάντηση. Δύο ερωτήσεις, δύο συνόψεις, δύο απαντήσεις. Τρεις ερωτήσεις, τρεις συνόψεις, τρεις απαντήσεις. Τέσσερις ερωτήσεις, τέσσερις συνόψεις, τέσσερις απαντήσεις. Πέντε ερωτήσεις, πέντε συνόψεις, πέντε απαντήσεις. Έξι ερωτήσεις, έξι συνόψεις, έξι απαντήσεις. Επτά ερωτήσεις, επτά συνόψεις, επτά απαντήσεις. Οκτώ ερωτήσεις, οκτώ συνόψεις, οκτώ απαντήσεις. Εννέα ερωτήσεις, εννέα συνόψεις, εννέα απαντήσεις. Δέκα ερωτήσεις, δέκα συνόψεις, δέκα απαντήσεις». Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα, αφού ρώτησε τον Τζαϊν Νατάπουττα αυτές τις δέκα εύλογες ερωτήσεις, σηκώθηκε από τη θέση του και έφυγε. Όγδοη.