18.
Η ομιλία για το ότι ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει
241.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Όταν υπάρχει τι, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης σε τι, αφού προσκολληθεί σε τι, εγείρεται αυτή η άποψη -
'ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο';»
«Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ...
«Όταν υπάρχει ύλη, μοναχοί, μέσω της προσκόλλησης στην ύλη, αφού προσκολληθεί στην ύλη, εγείρεται αυτή η άποψη -
'ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο'.
Όταν υπάρχει αίσθημα...
όταν υπάρχει αντίληψη...
όταν υπάρχουν δραστηριότητες...
όταν υπάρχει συνείδηση, μέσω της προσκόλλησης στη συνείδηση, αφού προσκολληθεί στη συνείδηση, εγείρεται αυτή η άποψη -
'ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο'».
«Τι νομίζετε, μοναχοί, η ύλη είναι μόνιμη ή παροδική;» «Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ... υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί αυτή η άποψη - 'ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο';» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, μοναχοί, όταν υπάρχει δυστυχία, μέσω της προσκόλλησης στη δυστυχία, αφού προσκολληθεί στη δυστυχία, εγείρεται αυτή η άποψη - 'ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο'». «Το αίσθημα... η αντίληψη... οι δραστηριότητες... η συνείδηση είναι μόνιμη ή παροδική;» «Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ... υποκείμενο σε μεταβολή, θα μπορούσε άραγε μέσω της μη προσκόλλησης σε αυτό να εγερθεί αυτή η άποψη - 'ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο';» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Έτσι λοιπόν, μοναχοί, όταν υπάρχει δυστυχία, μέσω της προσκόλλησης στη δυστυχία, αφού προσκολληθεί στη δυστυχία, εγείρεται αυτή η άποψη - 'ο Τατχάγκατα ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο'». Δέκατο όγδοο.