5.
Η ομιλία για τη μητέρα και τον γιο
55.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο στη Σαβάτθι και οι δύο, μητέρα και γιος, πήγαν για την κατοικία κατά τη βροχερή εποχή -
ένας μοναχός και μια μοναχή.
Αυτοί επιθυμούσαν αμοιβαία να βλέπουν ο ένας τον άλλον συχνά.
Και η μητέρα επιθυμούσε να βλέπει τον γιο συχνά·
και ο γιος επιθυμούσε να βλέπει τη μητέρα συχνά.
Από τη συχνή συνάντησή τους προέκυψε σύσφιξη δεσμού.
Όταν υπήρξε σύσφιξη δεσμού, προέκυψε οικειότητα.
Όταν υπήρξε οικειότητα, προέκυψε ευκαιρία.
Αυτοί, με νου κυριευμένο από πόθο, χωρίς να απαρνηθούν την εξάσκηση, χωρίς να δηλώσουν την αδυναμία τους, επιδόθηκαν στη συνουσία.
Τότε αρκετοί μοναχοί πήγαν εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισαν στο πλάι. Καθισμένοι στο πλάι, εκείνοι οι μοναχοί είπαν στον Ευλογημένο: «Εδώ, σεβάσμιε κύριε, στη Σαβάτθι και οι δύο, μητέρα και γιος, πήγαν για την κατοικία κατά τη βροχερή εποχή - ένας μοναχός και μια μοναχή· αυτοί επιθυμούσαν αμοιβαία να βλέπουν ο ένας τον άλλον συχνά· και η μητέρα επιθυμούσε να βλέπει τον γιο συχνά· και ο γιος επιθυμούσε να βλέπει τη μητέρα συχνά. Από τη συχνή συνάντησή τους προέκυψε σύσφιξη δεσμού· όταν υπήρξε σύσφιξη δεσμού, προέκυψε οικειότητα· όταν υπήρξε οικειότητα, προέκυψε ευκαιρία· αυτοί, με νου κυριευμένο από πόθο, χωρίς να απαρνηθούν την εξάσκηση, χωρίς να δηλώσουν την αδυναμία τους, επιδόθηκαν στη συνουσία».
«Τι άραγε φαντάζεται, μοναχοί, αυτός ο ανόητος άνθρωπος - 'η μητέρα δεν έλκεται από τον γιο, ή ο γιος από τη μητέρα'; Δεν βλέπω, μοναχοί, καμία άλλη μορφή τόσο ελκυστική, τόσο επιθυμητή, τόσο μεθυστική, τόσο δεσμευτική, τόσο μαγευτική, τόσο εμποδιστική για το επίτευγμα της ανυπέρβλητης ελευθερίας από τις δεσμεύσεις, όπως αυτή, μοναχοί, η γυναικεία μορφή. Στη γυναικεία μορφή, μοναχοί, τα όντα είναι γεμάτα πάθος, άπληστα, προσκολλημένα, μαγεμένα, βυθισμένα. Αυτοί θρηνούν για πολύ καιρό, ακολουθώντας την εξουσία της γυναικείας μορφής.
«Δεν βλέπω, μοναχοί, κανέναν άλλο ήχο... κ.λπ... καμία άλλη οσμή... καμία άλλη γεύση... κανένα άλλο απτό αντικείμενο τόσο ελκυστικό, τόσο επιθυμητό, τόσο μεθυστικό, τόσο δεσμευτικό, τόσο μαγευτικό, τόσο εμποδιστικό για το επίτευγμα της ανυπέρβλητης ελευθερίας από τις δεσμεύσεις, όπως αυτό, μοναχοί, το γυναικείο άγγιγμα. Στο γυναικείο άγγιγμα, μοναχοί, τα όντα είναι γεμάτα πάθος, άπληστα, προσκολλημένα, μαγεμένα, βυθισμένα. Αυτοί θρηνούν για πολύ καιρό, ακολουθώντας την εξουσία του γυναικείου αγγίγματος.
«Μια γυναίκα, μοναχοί, ακόμη και περπατώντας κατακυριεύει τη συνείδηση ενός άνδρα· ακόμη και στεκόμενη... κ.λπ... ακόμη και καθισμένη... ακόμη και ξαπλωμένη... ακόμη και γελώντας... ακόμη και μιλώντας... ακόμη και τραγουδώντας... ακόμη και κλαίγοντας... ακόμη και πρησμένη... ακόμη και νεκρή κατακυριεύει τη συνείδηση ενός άνδρα. Αυτό λοιπόν, μοναχοί, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε - 'η παγίδα του Μάρα από παντού' - ακριβώς για τη γυναίκα κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε - 'η παγίδα του Μάρα από παντού'».
ακόμα και δηλητηριώδες φίδι να πλησιάζει, από το οποίο δαγκωμένος δεν ζει.
τον επιλήσμονα αυτές τον δένουν, με βλέμμα και με χαμόγελο.
αυτός ο κόσμος δεν είναι εύκολος να πλησιαστεί, ακόμα και πρησμένος, νεκρός.
υλικές μορφές, ήχοι, γεύσεις, οσμές, και απτά αντικείμενα ευχάριστα.
χρόνος, προορισμός, ύπαρξη επί υπάρξεως, στην περιπλάνηση μπροστά τους.
αυτοί πράγματι έχουν υπερβεί στον κόσμο, αυτοί που έχουν φτάσει στην εξάλειψη των νοητικών διαφθορών». Πέμπτο.