1.
Η ομιλία για την ηθική
387.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο σεβάσμιος Άναντα και ο σεβάσμιος Μπάντα διέμεναν στην Παταλίπουττα, στο μοναστήρι Κουκκούτα.
Τότε ο σεβάσμιος Μπάντα, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πλησίασε τον σεβάσμιο Άναντα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Άναντα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Μπάντα είπε στον σεβάσμιο Άναντα:
«Αυτές οι επιδέξιες ηθικές αρχές, φίλε Άναντα, που έχουν δηλωθεί από τον Ευλογημένο, για ποιον σκοπό έχουν δηλωθεί αυτές οι επιδέξιες ηθικές αρχές από τον Ευλογημένο;»
«Καλώς, καλώς, φίλε Μπάντα! Εξαίρετη πράγματι, φίλε Μπάντα, η σοφία σου, εξαίρετη η οξυδέρκειά σου, καλή η ερώτησή σου. Έτσι λοιπόν εσύ, φίλε Μπάντα, ρωτάς: 'Αυτές οι επιδέξιες ηθικές αρχές, φίλε Άναντα, που έχουν δηλωθεί από τον Ευλογημένο, για ποιον σκοπό έχουν δηλωθεί αυτές οι επιδέξιες ηθικές αρχές από τον Ευλογημένο;'» «Ναι, φίλε». «Αυτές οι επιδέξιες ηθικές αρχές, φίλε Μπάντα, που έχουν δηλωθεί από τον Ευλογημένο, αυτές οι επιδέξιες ηθικές αρχές έχουν δηλωθεί από τον Ευλογημένο ακριβώς για την ανάπτυξη των τεσσάρων εφαρμογών της μνήμης».
«Ποιων τεσσάρων; Εδώ, φίλε, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο. Αυτές οι επιδέξιες ηθικές αρχές, φίλε Μπάντα, που έχουν δηλωθεί από τον Ευλογημένο, αυτές οι επιδέξιες ηθικές αρχές έχουν δηλωθεί από τον Ευλογημένο ακριβώς για την ανάπτυξη αυτών των τεσσάρων εφαρμογών της μνήμης». Πρώτο.