10.
Η ομιλία για τη σοφία
123.
«Αυτές οι τρεις, μοναχοί, είναι οι σοφίες.
Ποια τρία;
Σωματική σοφία, λεκτική σοφία, νοητική σοφία.
Και τι, μοναχοί, είναι η σωματική σοφία;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός απέχει από τον φόνο έμβιων όντων, απέχει από τη λήψη του μη δοσμένου, απέχει από τη μη-άγια ζωή.
Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, σωματική σοφία.
«Και τι, μοναχοί, είναι η λεκτική σοφία; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός απέχει από την ψευδολογία, απέχει από τη διχαστική ομιλία, απέχει από τη σκληρή ομιλία, απέχει από τη φλυαρία. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, λεκτική σοφία.
«Και τι, μοναχοί, είναι η νοητική σοφία; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, νοητική σοφία. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τρεις σοφίες».
τον σοφό προικισμένο με σοφία, τον αποκαλούν αυτόν που εγκατέλειψε τα πάντα». Δέκατη.