2.
Η ομιλία για την ύλη
303.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Οι υλικές μορφές, μοναχοί, είναι παροδικές, υποκείμενες σε μεταβολή, υποκείμενες σε αλλοίωση·
οι ήχοι είναι παροδικοί, υποκείμενοι σε μεταβολή, υποκείμενοι σε αλλοίωση·
οι οσμές είναι παροδικές, υποκείμενες σε μεταβολή, υποκείμενες σε αλλοίωση·
οι γεύσεις είναι παροδικές, υποκείμενες σε μεταβολή, υποκείμενες σε αλλοίωση·
τα απτά αντικείμενα είναι παροδικά, υποκείμενα σε μεταβολή, υποκείμενα σε αλλοίωση·
τα νοητικά φαινόμενα είναι παροδικά, υποκείμενα σε μεταβολή, υποκείμενα σε αλλοίωση.
Αυτός, μοναχοί, που πιστεύει έτσι σε αυτά τα φαινόμενα, αποφασίζει, αυτός ονομάζεται ακόλουθος βασιζόμενος στη πίστη, εισήλθε στην οριστική πορεία της ορθής οδού, εισήλθε στο πεδίο του ενάρετου ατόμου, υπερέβη το επίπεδο των κοσμικών·
είναι ανίκανος να κάνει εκείνη την πράξη, την οποία πράξη αφού κάνει θα επαναγεννιόταν στην κόλαση ή στο ζωικό βασίλειο ή στη σφαίρα των φαντασμάτων·
και είναι ανίκανος να πεθάνει μέχρι να πραγματοποιήσει τον καρπό της εισόδου στο ρεύμα».
«Αυτός, μοναχοί, για τον οποίο αυτά τα φαινόμενα επιδέχονται έτσι περισυλλογή σε κάποιο βαθμό με τη σοφία, αυτός ονομάζεται - 'ακόλουθος βασιζόμενος στη Διδασκαλία, εισήλθε στην οριστική πορεία της ορθής οδού, εισήλθε στο πεδίο του ενάρετου ατόμου, υπερέβη το επίπεδο των κοσμικών· είναι ανίκανος να κάνει εκείνη την πράξη, την οποία πράξη αφού κάνει θα επαναγεννιόταν στην κόλαση ή στο ζωικό βασίλειο ή στη σφαίρα των φαντασμάτων· και είναι ανίκανος να πεθάνει μέχρι να πραγματοποιήσει τον καρπό της εισόδου στο ρεύμα'. Αυτός, μοναχοί, που κατανοεί έτσι αυτά τα φαινόμενα, βλέπει έτσι, αυτός ονομάζεται - 'εισερχόμενος στο ρεύμα, μη υποκείμενος πλέον σε ξεπεσμό σε κατώτερους κόσμους, βέβαιος, κατευθυνόμενος στην ανώτατη φώτιση'». Δεύτερο.