5.
Η ομιλία για τον Μαχάναμα
25.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο μοναστήρι του Νιγκρόντα.
Τότε ο Μαχανάμα ο Σάκκα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο Μαχανάμα ο Σάκκα είπε στον Ευλογημένο:
«Σε ποιο βαθμό, σεβάσμιε κύριε, κάποιος είναι λαϊκός ακόλουθος;»
«Όταν, Μαχανάμα, κάποιος έχει καταφύγει στον Βούδα ως καταφύγιο, έχει καταφύγει στη Διδασκαλία ως καταφύγιο, έχει καταφύγει στην Κοινότητα ως καταφύγιο·
σε αυτό το βαθμό, Μαχανάμα, κάποιος είναι λαϊκός ακόλουθος».
«Σε ποιο βαθμό όμως, σεβάσμιε κύριε, ένας λαϊκός ακόλουθος είναι ηθικός;» «Όταν, Μαχανάμα, ένας λαϊκός ακόλουθος απέχει από τον φόνο έμβιων όντων, απέχει από τη λήψη του μη δοσμένου, απέχει από τη λανθασμένη σεξουαλική συμπεριφορά, απέχει από την ψευδολογία, απέχει από οινοπνευματώδη ποτά, ηδύποτα και μεθυστικά που προξενούν απροσεξία· σε αυτό το βαθμό, Μαχανάμα, ένας λαϊκός ακόλουθος είναι ηθικός».
«Σε ποιο βαθμό όμως, σεβάσμιε κύριε, ένας λαϊκός ακόλουθος ασκεί για την προσωπική ευημερία, όχι για την ευημερία των άλλων;» «Όταν, Μαχανάμα, ένας λαϊκός ακόλουθος ο ίδιος είναι τέλειος στην πίστη, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα της πίστης· ο ίδιος είναι τέλειος στην ηθική, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην ηθική· ο ίδιος είναι τέλειος στη γενναιοδωρία, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα της γενναιοδωρίας· ο ίδιος επιθυμεί να δει τους μοναχούς, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στη θέαση των μοναχών· ο ίδιος επιθυμεί να ακούσει την Άριστη Διδασκαλία, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην ακοή της Άριστης Διδασκαλίας· ο ίδιος είναι ικανός να διατηρεί τις διδασκαλίες που έχει ακούσει, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στη διατήρηση της Διδασκαλίας· ο ίδιος εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που έχει ακούσει, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην εξέταση του νοήματος· ο ίδιος γνωρίζοντας το νόημα και γνωρίζοντας τη Διδασκαλία ασκεί σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, αλλά δεν παρακινεί τους άλλους στην άσκηση σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία. Σε αυτό το βαθμό, Μαχανάμα, ένας λαϊκός ακόλουθος ασκεί για την προσωπική ευημερία, όχι για την ευημερία των άλλων».
«Σε ποιο βαθμό όμως, σεβάσμιε κύριε, ένας λαϊκός ακόλουθος ασκεί και για την προσωπική ευημερία και για την ευημερία των άλλων;» «Όταν, Μαχανάμα, ένας λαϊκός ακόλουθος ο ίδιος είναι τέλειος στην πίστη, και παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα της πίστης· ο ίδιος είναι τέλειος στην ηθική, και παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα στην ηθική· ο ίδιος είναι τέλειος στη γενναιοδωρία, και παρακινεί τους άλλους στην τελειότητα της γενναιοδωρίας· ο ίδιος επιθυμεί να δει τους μοναχούς, και παρακινεί τους άλλους στη θέαση των μοναχών· ο ίδιος επιθυμεί να ακούσει την Άριστη Διδασκαλία, και παρακινεί τους άλλους στην ακοή της Άριστης Διδασκαλίας· ο ίδιος είναι ικανός να διατηρεί τις διδασκαλίες που έχει ακούσει, και παρακινεί τους άλλους στη διατήρηση της Διδασκαλίας· ο ίδιος εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που έχει ακούσει, και παρακινεί τους άλλους στην εξέταση του νοήματος· ο ίδιος γνωρίζοντας το νόημα και γνωρίζοντας τη Διδασκαλία ασκεί σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία, και παρακινεί τους άλλους στην άσκηση σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία. Σε αυτό το βαθμό, Μαχανάμα, ένας λαϊκός ακόλουθος ασκεί και για την προσωπική ευημερία και για την ευημερία των άλλων». Πέμπτο.