7.
Η ομιλία για τον Μαχακαππίνα
983.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Μαχακαππίνα καθόταν όχι μακριά από τον Ευλογημένο, διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο.
Ο Ευλογημένος είδε τον σεβάσμιο Μαχακαππίνα να κάθεται όχι μακριά, διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο.
Αφού τους είδε, απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Βλέπετε, μοναχοί, κάποια ταραχή ή τρεμούλα στο σώμα αυτού του μοναχού;» «Ακόμη κι όταν εμείς, σεβάσμιε κύριε, βλέπουμε εκείνον τον σεβάσμιο να κάθεται εν μέσω της Κοινότητας ή να κάθεται μόνος σε απόκρυφο μέρος, ακόμη και τότε εμείς δεν βλέπουμε καμία ταραχή ή τρεμούλα στο σώμα εκείνου του σεβάσμιου».
«Όποιας αυτοσυγκέντρωσης, μοναχοί, επειδή έχει αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, δεν υπάρχει ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα του σώματος, ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα της συνείδησης, εκείνης της αυτοσυγκέντρωσης αυτός ο μοναχός, μοναχοί, αποκτά κατά βούληση, αποκτά χωρίς δυσκολία, αποκτά χωρίς κόπο. Και ποιας αυτοσυγκέντρωσης, μοναχοί, επειδή έχει αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, δεν υπάρχει ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα του σώματος, ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα της συνείδησης;
«Της αυτοσυγκέντρωσης μέσω της μνήμης επί της αναπνοής, μοναχοί, επειδή έχει αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, δεν υπάρχει ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα του σώματος, ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα της συνείδησης. Και πώς αναπτυγμένης, μοναχοί, της αυτοσυγκέντρωσης μέσω της μνήμης επί της αναπνοής, πώς καλλιεργημένης, δεν υπάρχει ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα του σώματος, ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα της συνείδησης;
«Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, έχοντας πάει στο δάσος ή στη βάση ενός δένδρου ή σε μια άδεια οικία, κάθεται διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, εδραιώνοντας τη μνήμη μπροστά στο πρόσωπο. Αυτός μνήμων εισπνέει, μνήμων εκπνέει... κ.λπ... εξασκείται: «παρατηρώντας την παραίτηση θα εισπνεύσω», εξασκείται: «παρατηρώντας την παραίτηση θα εκπνεύσω». Έτσι αναπτυγμένης λοιπόν, μοναχοί, της αυτοσυγκέντρωσης μέσω της μνήμης επί της αναπνοής, έτσι καλλιεργημένης, δεν υπάρχει ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα του σώματος, ούτε ταραχή ούτε τρεμούλα της συνείδησης». Έβδομη.