8.
Η ομιλία για τη γνώση των ικανοτήτων των ατόμων
62.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος περιπλανιόταν στους Κοσάλα με μια μεγάλη Κοινότητα μοναχών και έφτασε σε μια κωμόπολη των Κοσάλα που ονομαζόταν Νταντακάππακα.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού παρεξέκλινε από τον δρόμο, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα στη βάση κάποιου δένδρου.
Και εκείνοι οι μοναχοί μπήκαν στο Νταντακάππακα για να αναζητήσουν δημόσιο ξενώνα.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα μαζί με πολλούς μοναχούς πήγε στον ποταμό Ατσιραβατί για να δροσίσει τα μέλη του. Αφού δρόσισε τα μέλη του στον ποταμό Ατσιραβατί και βγήκε, στάθηκε με έναν μόνο χιτώνα στεγνώνοντας τα μέλη του. Τότε κάποιος μοναχός πλησίασε τον σεβάσμιο Άναντα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Άναντα: «Τι λοιπόν, φίλε Άναντα, αφού συγκέντρωσε όλο τον νου, ο Ντεβαντάττα δηλώθηκε από τον Ευλογημένο - 'Ο Ντεβαντάττα είναι προορισμένος για τον κόσμο της αθλιότητας, ο Ντεβαντάττα είναι καταδικασμένος στην Κόλαση, ο Ντεβαντάττα θα μείνει για έναν κοσμικό κύκλο, ο Ντεβαντάττα είναι αθεράπευτος', ή μήπως με κάποια μέθοδο επεξήγησης;» «Έτσι όμως αυτό, φίλε, έχει δηλωθεί από τον Ευλογημένο».
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Εδώ εγώ, σεβάσμιε κύριε, μαζί με πολλούς μοναχούς πήγα στον ποταμό Ατσιραβατί για να δροσίσω τα μέλη μου. Αφού δρόσισα τα μέλη μου στον ποταμό Ατσιραβατί και βγήκα, στάθηκα με έναν μόνο χιτώνα στεγνώνοντας τα μέλη μου. Τότε, σεβάσμιε κύριε, κάποιος μοναχός με πλησίασε· αφού ήρθε, μου είπε: 'Τι λοιπόν, φίλε Άναντα, αφού συγκέντρωσε όλο τον νου, ο Ντεβαντάττα δηλώθηκε από τον Ευλογημένο - ο Ντεβαντάττα είναι προορισμένος για τον κόσμο της αθλιότητας, ο Ντεβαντάττα είναι καταδικασμένος στην Κόλαση, ο Ντεβαντάττα θα μείνει για έναν κοσμικό κύκλο, ο Ντεβαντάττα είναι αθεράπευτος, ή μήπως με κάποια μέθοδο επεξήγησης;' Όταν αυτό ειπώθηκε, εγώ, σεβάσμιε κύριε, είπα σε εκείνον τον μοναχό: 'Έτσι όμως αυτό, φίλε, έχει δηλωθεί από τον Ευλογημένο'».
«Εκείνος, Άναντα, ο μοναχός θα είναι νέος, πρόσφατα αναχωρητής, ή αν είναι πρεσβύτερος, είναι αδαής και άπειρος. Πώς είναι δυνατόν αυτό που δηλώθηκε από εμένα κατηγορηματικά, σε αυτό να έχει αμφιβολία! Δεν βλέπω, Άναντα, κανένα άλλο πρόσωπο που έτσι δηλώθηκε από εμένα αφού συγκέντρωσα όλο τον νου, όπως αυτός ο Ντεβαντάττα. Όσο καιρό, Άναντα, έβλεπα στον Ντεβαντάττα έστω και τόσο καλό φαινόμενο όσο η άκρη μιας τρίχας που τρυπάει· τόσο καιρό δεν δήλωσα τον Ντεβαντάττα - 'Ο Ντεβαντάττα είναι προορισμένος για τον κόσμο της αθλιότητας, ο Ντεβαντάττα είναι καταδικασμένος στην Κόλαση, ο Ντεβαντάττα θα μείνει για έναν κοσμικό κύκλο, ο Ντεβαντάττα είναι αθεράπευτος'. Αλλά όταν, Άναντα, δεν είδα στον Ντεβαντάττα ούτε τόσο καλό φαινόμενο όσο η άκρη μιας τρίχας που τρυπάει· τότε δήλωσα τον Ντεβαντάττα - 'Ο Ντεβαντάττα είναι προορισμένος για τον κόσμο της αθλιότητας, ο Ντεβαντάττα είναι καταδικασμένος στην Κόλαση, ο Ντεβαντάττα θα μείνει για έναν κοσμικό κύκλο, ο Ντεβαντάττα είναι αθεράπευτος'.
«Όπως, Άναντα, ένας βόθρος με περιττώματα βαθύτερος από το ανάστημα ενός ανθρώπου, γεμάτος περιττώματα μέχρι το χείλος. Εκεί ένας άνθρωπος θα ήταν βυθισμένος με το κεφάλι. Σε αυτόν κάποιος άνθρωπος θα εμφανιζόταν που επιθυμεί το καλό, επιθυμεί την ευημερία, επιθυμεί την ελευθερία από τις δεσμεύσεις, που θέλει να τον τραβήξει από εκείνον τον βόθρο με περιττώματα. Αυτός περιτριγυρίζοντας εκείνον τον βόθρο με περιττώματα από παντού δεν θα έβλεπε ούτε ένα σημείο εκείνου του ανθρώπου όσο η άκρη μιας τρίχας μη αλειμμένο με περιττώματα, από όπου θα μπορούσε να τον πιάσει και να τον τραβήξει. Ακριβώς έτσι εγώ, Άναντα, από τότε που δεν είδα στον Ντεβαντάττα ούτε μια καλή νοητική κατάσταση όσο η άκρη μιας τρίχας· τότε δήλωσα τον Ντεβαντάττα - 'Ο Ντεβαντάττα είναι προορισμένος για τον κόσμο της αθλιότητας, ο Ντεβαντάττα είναι καταδικασμένος στην Κόλαση, ο Ντεβαντάττα θα μείνει για έναν κοσμικό κύκλο, ο Ντεβαντάττα είναι αθεράπευτος'. Αν εσείς, Άναντα, ακούγατε, θα ανέλυα τις γνώσεις του Τατχάγκατα σχετικά με τις ικανότητες των ατόμων»;
«Είναι ο κατάλληλος χρόνος γι' αυτό, Ευλογημένε· είναι ο κατάλληλος χρόνος γι' αυτό, Καλότυχε· ο Ευλογημένος να αναλύσει τις γνώσεις σχετικά με τις ικανότητες των ατόμων. Αφού ακούσουν από τον Ευλογημένο, οι μοναχοί θα το θυμούνται». «Τότε λοιπόν, Άναντα, άκουσε, πρόσεχε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο σεβάσμιος Άναντα στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Εδώ εγώ, Άναντα, κατανοώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο οι καλές νοητικές καταστάσεις έχουν εξαφανιστεί, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν γίνει εμφανείς. Αλλά υπάρχει σε αυτόν η καλή ρίζα μη εκριζωμένη· από αυτήν το καλό θα εμφανιστεί σε αυτόν. Έτσι αυτό το άτομο στο μέλλον δεν θα υπόκειται στον ξεπεσμό'. Όπως, Άναντα, σπόροι άθραυστοι, μη σάπιοι, μη κατεστραμμένοι από τον άνεμο και τον ήλιο, με ουσία, καλώς αποθηκευμένοι, τοποθετημένοι σε καλό χωράφι, σε καλά επεξεργασμένο έδαφος. Θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι αυτοί οι σπόροι θα έφταναν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση»; «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ακριβώς έτσι εγώ, Άναντα, κατανοώ εδώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο οι καλές νοητικές καταστάσεις έχουν εξαφανιστεί, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν γίνει εμφανείς. Αλλά υπάρχει σε αυτόν η καλή ρίζα μη εκριζωμένη· από αυτήν το καλό θα εμφανιστεί σε αυτόν. Έτσι αυτό το άτομο στο μέλλον δεν θα υπόκειται στον ξεπεσμό'. Έτσι επίσης, Άναντα, το αρσενικό άτομο είναι γνωστό στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό του νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με τις ικανότητες των ατόμων είναι γνωστή, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η μελλοντική έγερση των φαινομένων είναι γνωστή στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου.
«Εδώ όμως εγώ, Άναντα, κατανοώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'αυτού του ατόμου οι φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν εξαφανιστεί, οι καλές νοητικές καταστάσεις έχουν γίνει εμφανείς. Και υπάρχει σε αυτόν φαύλη ρίζα μη εκριζωμένη· από αυτήν θα εμφανιστεί σε αυτόν φαύλο από το φαύλο. Έτσι αυτό το άτομο στο μέλλον θα είναι υποκείμενο στον ξεπεσμό'. Όπως, Άναντα, σπόροι άθραυστοι, μη σάπιοι, μη κατεστραμμένοι από τον άνεμο και τον ήλιο, με ουσία, καλώς αποθηκευμένοι, τοποθετημένοι σε επίπεδη πέτρα. Θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι αυτοί οι σπόροι δεν θα έφταναν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ακριβώς έτσι εγώ, Άναντα, κατανοώ εδώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'αυτού του ατόμου οι φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν εξαφανιστεί, οι καλές νοητικές καταστάσεις έχουν γίνει εμφανείς. Και υπάρχει σε αυτόν φαύλη ρίζα μη εκριζωμένη· από αυτήν θα εμφανιστεί σε αυτόν φαύλο από το φαύλο. Έτσι αυτό το άτομο στο μέλλον θα είναι υποκείμενο στον ξεπεσμό'. Έτσι επίσης, Άναντα, το αρσενικό άτομο είναι γνωστό στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό του νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με τις ικανότητες των ατόμων είναι γνωστή, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η μελλοντική έγερση των φαινομένων είναι γνωστή στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου.
«Εδώ όμως εγώ, Άναντα, κατανοώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'δεν υπάρχει σε αυτό το άτομο ούτε όσο η άκρη μιας τρίχας λευκή νοητική κατάσταση· αυτό το άτομο διακατέχεται από απολύτως σκοτεινές φαύλες νοητικές καταστάσεις· με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο θα επαναγεννηθεί στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση'. Όπως, Άναντα, σπόροι σπασμένοι, σάπιοι, κατεστραμμένοι από τον άνεμο και τον ήλιο, τοποθετημένοι σε καλό χωράφι, σε καλά επεξεργασμένο έδαφος. Θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι αυτοί οι σπόροι δεν θα έφταναν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ακριβώς έτσι εγώ, Άναντα, κατανοώ εδώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'δεν υπάρχει σε αυτό το άτομο ούτε όσο η άκρη μιας τρίχας λευκή νοητική κατάσταση· αυτό το άτομο διακατέχεται από απολύτως σκοτεινές φαύλες νοητικές καταστάσεις· με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο θα επαναγεννηθεί στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση'. Έτσι επίσης, Άναντα, το αρσενικό άτομο είναι γνωστό στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό του νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με τις ικανότητες των ατόμων είναι γνωστή, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η μελλοντική έγερση των φαινομένων είναι γνωστή στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Είναι δυνατόν, σεβάσμιε κύριε, για αυτά τα τρία άτομα να διακηρυχθούν άλλα τρία άτομα αντίστοιχα;» «Είναι δυνατόν, Άναντα», είπε ο Ευλογημένος - «Εδώ εγώ, Άναντα, κατανοώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο οι καλές νοητικές καταστάσεις έχουν εξαφανιστεί, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν γίνει εμφανείς. Υπάρχει όμως σε αυτόν καλή ρίζα μη εκριζωμένη, κι αυτή οδηγείται σε πλήρη εκρίζωση. Έτσι αυτό το άτομο στο μέλλον θα είναι υποκείμενο στον ξεπεσμό'. Όπως, Άναντα, κάρβουνα αναμμένα, φλεγόμενα, λαμπερά, τοποθετημένα σε επίπεδη πέτρα. Θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι αυτά τα κάρβουνα δεν θα φτάσουν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ή όπως, Άναντα, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, όταν ο ήλιος δύει, θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι το φως θα εξαφανιστεί και το σκοτάδι θα εμφανιστεί;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ή όπως, Άναντα, τα μεσάνυχτα, την ώρα του γεύματος, θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι το φως έχει εξαφανιστεί και το σκοτάδι έχει εμφανιστεί;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ακριβώς έτσι εγώ, Άναντα, κατανοώ εδώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο οι καλές νοητικές καταστάσεις έχουν εξαφανιστεί, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν γίνει εμφανείς. Υπάρχει όμως σε αυτόν καλή ρίζα μη εκριζωμένη, κι αυτή οδηγείται σε πλήρη εκρίζωση. Έτσι αυτό το άτομο στο μέλλον θα είναι υποκείμενο στον ξεπεσμό'. Έτσι επίσης, Άναντα, το αρσενικό άτομο είναι γνωστό στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό του νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με τις ικανότητες των ατόμων είναι γνωστή, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η μελλοντική έγερση των φαινομένων είναι γνωστή στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου.
«Εδώ όμως εγώ, Άναντα, κατανοώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'αυτού του ατόμου οι φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν εξαφανιστεί, οι καλές νοητικές καταστάσεις έχουν γίνει εμφανείς. Υπάρχει όμως σε αυτόν φαύλη ρίζα μη εκριζωμένη, κι αυτή οδηγείται σε πλήρη εκρίζωση. Έτσι αυτό το άτομο στο μέλλον δεν θα υπόκειται στον ξεπεσμό'. Όπως, Άναντα, κάρβουνα αναμμένα, φλεγόμενα, λαμπερά, τοποθετημένα σε ξερό σωρό από χόρτα ή σε σωρό από ξύλα. Θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι αυτά τα κάρβουνα θα φτάσουν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ή όπως, Άναντα, κοντά στο χάραμα της αυγής της νύχτας, όταν ο ήλιος ανατέλλει, θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι το σκοτάδι θα εξαφανιστεί και το φως θα εμφανιστεί;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ή όπως, Άναντα, το μεσημέρι, την ώρα του γεύματος, θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι το σκοτάδι έχει εξαφανιστεί και το φως έχει εμφανιστεί;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ακριβώς έτσι εγώ, Άναντα, κατανοώ εδώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'αυτού του ατόμου οι φαύλες νοητικές καταστάσεις έχουν εξαφανιστεί, οι καλές νοητικές καταστάσεις έχουν γίνει εμφανείς. Υπάρχει όμως σε αυτόν φαύλη ρίζα μη εκριζωμένη, κι αυτή οδηγείται σε πλήρη εκρίζωση. Έτσι αυτό το άτομο στο μέλλον δεν θα υπόκειται στον ξεπεσμό'. Έτσι επίσης, Άναντα, το αρσενικό άτομο είναι γνωστό στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό του νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με τις ικανότητες των ατόμων είναι γνωστή, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η μελλοντική έγερση των φαινομένων είναι γνωστή στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου.
«Εδώ όμως εγώ, Άναντα, κατανοώ κάποιο άτομο, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'δεν υπάρχει σε αυτό το άτομο ούτε όσο η μύτη μιας τρίχας φαύλη νοητική κατάσταση· αυτό το άτομο είναι προικισμένο με απολύτως αγνές και άψογες νοητικές καταστάσεις· θα επιτύχει το τελικό Νιμπάνα στην παρούσα ζωή'. Όπως, Άναντα, κάρβουνα κρύα και σβησμένα τοποθετημένα σε ξερό σωρό από χόρτα ή σε σωρό από ξύλα. Θα γνώριζες εσύ, Άναντα, ότι αυτά τα κάρβουνα δεν θα φτάσουν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ακριβώς έτσι εγώ, Άναντα, κατανοώ εδώ κάποιο άτομο έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'σε αυτό το άτομο υπάρχουν και καλές νοητικές καταστάσεις και φαύλες νοητικές καταστάσεις'. Αυτόν αργότερα κατανοώ έτσι, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό μου νου - 'δεν υπάρχει σε αυτό το άτομο ούτε όσο η μύτη μιας τρίχας φαύλη νοητική κατάσταση· αυτό το άτομο είναι προικισμένο με απολύτως αγνές και άψογες νοητικές καταστάσεις· θα επιτύχει το τελικό Νιμπάνα στην παρούσα ζωή'. Έτσι επίσης, Άναντα, το αρσενικό άτομο είναι γνωστό στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου του με τον δικό του νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η γνώση του Τατχάγκατα σχετικά με τις ικανότητες των ατόμων είναι γνωστή, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου. Έτσι επίσης, Άναντα, η μελλοντική έγερση των φαινομένων είναι γνωστή στον Τατχάγκατα, περιλαμβάνοντας τον νου με τον νου.
«Σε αυτή την περίπτωση, Άναντα, εκείνα τα πρώτα τρία άτομα, από αυτά τα τρία άτομα ένα δεν υπόκειται στον ξεπεσμό, ένα υπόκειται στον ξεπεσμό, ένα είναι προορισμένο για τον κόσμο της αθλιότητας, καταδικασμένο στην Κόλαση. Σε αυτή την περίπτωση, Άναντα, αυτά τα τελευταία τρία άτομα, από αυτά τα τρία άτομα ένα υπόκειται στον ξεπεσμό, ένα δεν υπόκειται στον ξεπεσμό, ένα έχει τη φύση του τελικού Νιμπάνα». Όγδοη.