8.
Η ομιλία για τον Κατσάνα
68.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Μαχακατσάνα καθόταν όχι μακριά από τον Ευλογημένο, διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, με τη μνήμη επί του σώματος καλά εδραιωμένη εσωτερικά μπροστά στο πρόσωπο.
Ο Ευλογημένος είδε τον σεβάσμιο Μαχακατσάνα να κάθεται όχι μακριά, διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, με τη μνήμη επί του σώματος καλά εδραιωμένη εσωτερικά μπροστά στο πρόσωπο.
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
συνεχώς η μνήμη επί του σώματος εδραιωμένη·
αν δεν υπήρχε, δεν θα υπήρχε για μένα,
δεν θα υπάρξει, δεν θα υπάρξει για μένα·
διαμένοντας σταδιακά εκεί αυτός,
με τον καιρό θα διαβεί την προσκόλληση». Όγδοη.