4.
Η ομιλία για το μοναστήρι του Κάλακα
24.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σακέτα, στο μοναστήρι Καλάκα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Ό,τι, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, έχει ιδωθεί, ακουστεί, αισθανθεί, γνωστεί, επιτευχθεί, αναζητηθεί, εξερευνηθεί με τον νου, αυτό εγώ το γνωρίζω.
«Ό,τι, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, έχει ιδωθεί, ακουστεί, αισθανθεί, γνωστεί, επιτευχθεί, αναζητηθεί, εξερευνηθεί με τον νου, αυτό εγώ το γνώρισα άμεσα. Αυτό είναι γνωστό στον Τατχάγκατα, σε αυτό ο Τατχάγκατα δεν προσκολλήθηκε.
«Ό,τι, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, έχει ιδωθεί, ακουστεί, αισθανθεί, γνωστεί, επιτευχθεί, αναζητηθεί, εξερευνηθεί με τον νου, αν έλεγα ότι αυτό δεν το γνωρίζω, αυτό θα ήταν ψέμα από μέρους μου.
«Ό,τι, μοναχοί... κ.λπ... αν έλεγα ότι αυτό το γνωρίζω και δεν το γνωρίζω, αυτό θα ήταν το ίδιο.
«Ό,τι, μοναχοί... κ.λπ... αν έλεγα ότι αυτό ούτε το γνωρίζω ούτε δεν το γνωρίζω, αυτό θα ήταν ατυχία για μένα.
«Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο Τατχάγκατα έχοντας δει ό,τι πρέπει να ιδωθεί, δεν φαντάζεται το ιδωμένο, δεν φαντάζεται το μη ιδωμένο, δεν φαντάζεται αυτό που πρέπει να ιδωθεί, δεν φαντάζεται αυτόν που βλέπει· έχοντας ακούσει ό,τι πρέπει να ακουστεί, δεν φαντάζεται το ακουσμένο, δεν φαντάζεται το μη ακουσμένο, δεν φαντάζεται αυτό που πρέπει να ακουστεί, δεν φαντάζεται αυτόν που ακούει· έχοντας αισθανθεί ό,τι πρέπει να αισθανθεί, δεν φαντάζεται το αισθητό, δεν φαντάζεται το μη αισθητό, δεν φαντάζεται αυτό που πρέπει να αισθανθεί, δεν φαντάζεται αυτόν που αισθάνεται· έχοντας συνειδητοποιήσει ό,τι πρέπει να συνειδητοποιηθεί, δεν φαντάζεται το συνειδητοποιημένο, δεν φαντάζεται το μη συνειδητοποιημένο, δεν φαντάζεται αυτό που πρέπει να συνειδητοποιηθεί, δεν φαντάζεται αυτόν που συνειδητοποιεί. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ο Τατχάγκατα στα φαινόμενα που πρέπει να ιδωθούν, ακουστούν, αισθανθούν και συνειδητοποιηθούν, είναι τέτοιος, ακριβώς τέτοιος. Και από αυτόν τον τέτοιο, λέω, δεν υπάρχει άλλος τέτοιος πιο ανώτερος ή πιο εξαίσιος».
που έχει προσκολληθεί ως αλήθεια από τους άλλους·
ο τέτοιος σε αυτά που έχουν αυτοσυγκρατηθεί,
δεν θα θεωρούσε ως υπέρτατο ούτε την αλήθεια ούτε το ψέμα.
στο οποίο η γενιά έχει προσκολληθεί και παγιδευτεί·
το γνωρίζω, το βλέπω, έτσι ακριβώς είναι αυτό,
προσκόλληση δεν υπάρχει για τους Τατχάγκατα». Τέταρτο.