1.
Η ομιλία για την εμπλοκή
53.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Αυτός που έχει εμπλοκή, μοναχοί, δεν είναι απελευθερωμένος· αυτός που είναι απαλλαγμένος από εμπλοκή είναι απελευθερωμένος.
Ή, μοναχοί, η συνείδηση παραμένοντας θα παρέμενε με εμπλοκή στην ύλη, έχοντας την ύλη ως αντικείμενο, στηριγμένη στην ύλη, διαποτισμένη με απόλαυση, θα έφτανε σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση.
Ή με εμπλοκή στο αίσθημα... κ.λπ...
ή με εμπλοκή στην αντίληψη... κ.λπ...
ή, μοναχοί, η συνείδηση παραμένοντας θα παρέμενε με εμπλοκή στις δραστηριότητες, έχοντας τις δραστηριότητες ως αντικείμενο, στηριγμένη στις δραστηριότητες, διαποτισμένη με απόλαυση, θα έφτανε σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση».
«Όποιος, μοναχοί, θα έλεγε έτσι - 'Εγώ θα διακηρύξω την έλευση ή την πορεία ή τον θάνατο ή την επαναγέννηση ή την ανάπτυξη ή την αύξηση ή την επέκταση της συνείδησης χωριστά από την ύλη, χωριστά από το αίσθημα, χωριστά από την αντίληψη, χωριστά από τις δραστηριότητες', αυτό είναι αδύνατον.
«Αν, μοναχοί, το πάθος ενός μοναχού για το υλικό στοιχείο έχει εγκαταλειφθεί. Με την εγκατάλειψη του πάθους το αντικείμενο διακόπτεται· δεν υπάρχει εδραίωση για τη συνείδηση. Αν για το στοιχείο του αισθήματος, μοναχοί... αν για το στοιχείο της αντίληψης, μοναχοί... αν για το στοιχείο των δραστηριοτήτων, μοναχοί... αν, μοναχοί, το πάθος ενός μοναχού για το στοιχείο της συνείδησης έχει εγκαταλειφθεί. Με την εγκατάλειψη του πάθους το αντικείμενο διακόπτεται· δεν υπάρχει εδραίωση για τη συνείδηση. Εκείνη η μη εδραιωμένη συνείδηση, χωρίς αύξηση, απελευθερωμένη χωρίς να δημιουργήσει επαναγέννηση. Λόγω της απελευθέρωσης είναι σταθερός. Λόγω της σταθερότητας είναι ικανοποιημένος. Λόγω της ικανοποίησης δεν ταράζεται. Μη ταραζόμενος επιτυγχάνει το τελικό Νιμπάνα μέσα του. Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'». Πρώτο.