22-24.
Ομιλία για το εσωτερικό παρελθόν και τα λοιπά ως πόνο
189-191.
«Το μάτι, μοναχοί, είναι οδυνηρό, παρελθόν, μέλλον, παρόν... κ.λπ...
η γλώσσα είναι οδυνηρή, παρελθούσα, μέλλουσα, παρούσα... κ.λπ...
ο νους είναι οδυνηρός, παρελθών, μέλλων, παρών.
Βλέποντας έτσι, μοναχοί... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».