9.
Η ομιλία για την άκαιρη στιγμή
29.
«Ο κόσμος έχει καθήκοντα της στιγμής, ο κόσμος έχει καθήκοντα της στιγμής», μοναχοί, λέει ο αδαής κοινός άνθρωπος, αλλά αυτός δεν γνωρίζει ούτε την κατάλληλη στιγμή ούτε την άκαιρη στιγμή.
Αυτές οι οκτώ, μοναχοί, είναι άκαιρες στιγμές, ακατάλληλες περίοδοι για τη βίωση της άγιας ζωής.
Ποιες οκτώ;
Εδώ, μοναχοί, ο Τατχάγκατα έχει εγερθεί στον κόσμο, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, ο τέλειος στην αληθινή γνώση και στην καλή συμπεριφορά, ο Καλότυχος, ο γνώστης του κόσμου, ο ανυπέρβλητος οδηγός των ανθρώπων που πρέπει να εκπαιδευτούν, ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος, και η Διδασκαλία διδάσκεται, που οδηγεί στη γαλήνη, που οδηγεί στο τελικό Νιμπάνα, που οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, διακηρυγμένη από τον Καλότυχο·
και αυτό το άτομο έχει γεννηθεί στην κόλαση.
Αυτή, μοναχοί, είναι η πρώτη άκαιρη στιγμή, ακατάλληλη περίοδος για τη βίωση της άγιας ζωής.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα έχει εγερθεί στον κόσμο... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος, και η Διδασκαλία διδάσκεται, που οδηγεί στη γαλήνη, που οδηγεί στο τελικό Νιμπάνα, που οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, διακηρυγμένη από τον Καλότυχο· και αυτό το άτομο έχει γεννηθεί στο ζωικό βασίλειο... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί... κ.λπ... και αυτό το άτομο έχει γεννηθεί στη σφαίρα των φαντασμάτων... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί... κ.λπ... και αυτό το άτομο έχει γεννηθεί σε κάποια τάξη θεών με μακρά διάρκεια ζωής... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί... κ.λπ... και αυτό το άτομο έχει γεννηθεί σε συνοριακές περιοχές, και αυτός βρίσκεται ανάμεσα σε βαρβάρους που δεν γνωρίζουν, όπου δεν υπάρχει προορισμός για μοναχούς, μοναχές, λαϊκούς ακολούθους και λαϊκές ακολούθους... κ.λπ... η πέμπτη άκαιρη στιγμή, ακατάλληλη περίοδος για τη βίωση της άγιας ζωής.
«Επιπλέον, μοναχοί... κ.λπ... και αυτό το άτομο έχει γεννηθεί στις κεντρικές περιοχές, και αυτός έχει λανθασμένες απόψεις, διεστραμμένη αντίληψη - 'δεν υπάρχει δωρεά, δεν υπάρχει θυσία, δεν υπάρχει προσφορά, δεν υπάρχει καρπός και επακόλουθο των καλών και κακών πράξεων, δεν υπάρχει αυτός ο κόσμος, δεν υπάρχει άλλος κόσμος, δεν υπάρχει μητέρα, δεν υπάρχει πατέρας, δεν υπάρχουν όντα με αυθόρμητη γέννηση, δεν υπάρχουν στον κόσμο ασκητές και βραχμάνοι που έχουν φτάσει σωστά και ασκούνται ορθά, οι οποίοι έχοντας οι ίδιοι κατανοήσει πλήρως αυτόν τον κόσμο και τον άλλο κόσμο με άμεση γνώση, τους διακηρύσσουν'... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί... κ.λπ... και αυτό το άτομο έχει γεννηθεί στις κεντρικές περιοχές, και αυτός στερείται σοφίας, είναι ηλίθιος, βουβός, ανίκανος να κατανοήσει το νόημα του καλά ειπωμένου και του κακά ειπωμένου. Αυτή, μοναχοί, είναι η έβδομη άκαιρη στιγμή, ακατάλληλη περίοδος για τη βίωση της άγιας ζωής.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο Τατχάγκατα δεν έχει εγερθεί στον κόσμο, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος. Και η Διδασκαλία δεν διδάσκεται, που οδηγεί στη γαλήνη, που οδηγεί στο τελικό Νιμπάνα, που οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, διακηρυγμένη από τον Καλότυχο. Και αυτό το άτομο έχει γεννηθεί στις κεντρικές περιοχές, και αυτός είναι σοφός, όχι ηλίθιος, όχι βουβός, ικανός να κατανοήσει το νόημα του καλά ειπωμένου και του κακά ειπωμένου. Αυτή, μοναχοί, είναι η όγδοη άκαιρη στιγμή, ακατάλληλη περίοδος για τη βίωση της άγιας ζωής. 'Αυτές, μοναχοί, είναι οι οκτώ άκαιρες στιγμές, ακατάλληλες περίοδοι για τη βίωση της άγιας ζωής'».
«Μία μόνο, μοναχοί, είναι η κατάλληλη στιγμή και η κατάλληλη περίοδος για τη βίωση της άγιας ζωής. Ποια μία; Εδώ, μοναχοί, ο Τατχάγκατα έχει εγερθεί στον κόσμο, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, ο τέλειος στην αληθινή γνώση και στην καλή συμπεριφορά, ο Καλότυχος, ο γνώστης του κόσμου, ο ανυπέρβλητος οδηγός των ανθρώπων που πρέπει να εκπαιδευτούν, ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος. Και η Διδασκαλία διδάσκεται, που οδηγεί στη γαλήνη, που οδηγεί στο τελικό Νιμπάνα, που οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, διακηρυγμένη από τον Καλότυχο. Και αυτό το άτομο έχει γεννηθεί στις κεντρικές περιοχές, και αυτός είναι σοφός, όχι ηλίθιος, όχι βουβός, ικανός να κατανοήσει το νόημα του καλά ειπωμένου και του κακά ειπωμένου. Αυτή, μοναχοί, είναι η μία και μόνη κατάλληλη στιγμή και κατάλληλη περίοδος για τη βίωση της άγιας ζωής».
αυτοί που δεν φτάνουν στη στιγμή, αυτοί αφήνουν τη στιγμή να περάσει.
κάποτε σπάνια στον κόσμο, εμφανίζονται οι Τατχάγκατα.
η απόκτηση ανθρώπινης ύπαρξης και η διδασκαλία της Άριστης Διδασκαλίας·
αξίζει να προσπαθήσει εκεί, το ον που επιθυμεί το καλό του εαυτού του.
διότι αυτοί που άφησαν τη στιγμή να περάσει θρηνούν, ριγμένοι στην κόλαση.
όπως έμπορος που έχασε το κέρδος, για πολύ καιρό θα μετανιώνει.
την περιπλάνηση της γέννησης και του θανάτου, για πολύ καιρό θα βιώνει.
έκαναν τον λόγο του Διδασκάλου, θα κάνουν ή κάνουν.
αυτοί που ακολούθησαν την οδό, που διακήρυξε ο Τατχάγκατα.
σε αυτές φυλαγμένος, πάντα μνήμων, ας διαμένει χωρίς να είναι διαβρωμένος.
αυτοί πράγματι έχουν υπερβεί στον κόσμο, αυτοί που έχουν φτάσει στην εξάλειψη των νοητικών διαφθορών». Ένατη.