4.
Η ομιλία για τον Χουμχούνκα
4.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Ουρουβέλα, στην όχθη του ποταμού Νεραντζαρά, κάτω από την ινδοσυκιά του γιδοβοσκού, αμέσως μετά τον πλήρη φωτισμό του.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος καθόταν για επτά ημέρες σε μονή στάση με τα πόδια σταυρωτά, βιώνοντας την ευδαιμονία της απελευθέρωσης.
Τότε ο Ευλογημένος, μετά την παρέλευση εκείνων των επτά ημερών, αναδύθηκε από εκείνη την αυτοσυγκέντρωση.
Τότε κάποιος περιφρονητικός βραχμάνος πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον Ευλογημένο. Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, εκείνος ο βραχμάνος είπε στον Ευλογημένο: «Σε ποιο βαθμό άραγε, αγαπητέ Γκόταμα, κάποιος είναι βραχμάνος, και ποιες είναι οι ιδιότητες που κάνουν κάποιον βραχμάνο;»
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
χωρίς περιφρόνηση, χωρίς διαφθορά, με συγκρατημένο εαυτό·
που έχει φτάσει στο τέλος της γνώσης, που έχει ολοκληρώσει την άγια ζωή,
αυτός δικαίως θα μπορούσε να διακηρύξει τον υπέρτατο λόγο·
αυτός που δεν έχει υπερβολές πουθενά στον κόσμο». Τέταρτο.