8.
Η ομιλία για αυτό που έχει τη φύση του μη-εαυτού
177.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο:
«'Έχων τη φύση του μη-εαυτού, έχων τη φύση του μη-εαυτού', σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Ποιο άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι αυτό που έχει τη φύση του μη-εαυτού;»
«Η ύλη, Ράντχα, έχει τη φύση του μη-εαυτού, το αίσθημα έχει τη φύση του μη-εαυτού, η αντίληψη έχει τη φύση του μη-εαυτού, οι δραστηριότητες έχουν τη φύση του μη-εαυτού, η συνείδηση έχει τη φύση του μη-εαυτού.
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».
Όγδοη.