5.
Η ομιλία για την καθοδήγηση
35.
«Με πόσες άραγε, σεβάσμιε κύριε, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να δοθεί καθοδήγηση;»
«Με δέκα, Ουπάλι, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να δοθεί καθοδήγηση.
Ποιες δέκα;
Εδώ, Ουπάλι, ένας μοναχός είναι ηθικός... κ.λπ...
αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς·
είναι πολυμαθής... κ.λπ...
τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη·
και ο κύριος μοναστικός κώδικας του είναι καλά μελετημένος αναλυτικά, καλά διαιρεμένος, καλά εφαρμοσμένος, καλά αναλυμένος κατά κανόνα και κατά ιδιαίτερο χαρακτηριστικό·
είναι ικανός να συμπαραστέκεται σε έναν ασθενή ή να προκαλεί να συμπαραστέκεται·
είναι ικανός να απομακρύνει τη δυσαρέσκεια ή να προκαλεί να απομακρύνεται·
είναι ικανός να διαλύει την εγερθείσα τύψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία·
είναι ικανός να απαλλάσσει από την εγερθείσα λανθασμένη άποψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία·
είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη ηθική διαγωγή... κ.λπ...
στην ανώτερη συνείδηση...
στην ανώτερη σοφία.
Από έναν μοναχό προικισμένο με αυτές τις δέκα ιδιότητες, Ουπάλι, πρέπει να δοθεί καθοδήγηση».
Πέμπτο.