6.
Η ομιλία για την πίστη
36.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε πολλές θεότητες από την ομάδα των Σατουλλαπακάγικα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασαν τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκαν στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, μια θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
αν δεν παραμένει στην απιστία·
φήμη και δόξα γίνονται δικά του,
και πηγαίνει στον παράδεισο αφήνοντας το σώμα.»
Τότε μια άλλη θεότητα είπε αυτούς τους στίχους κοντά στον Ευλογημένο:
ας υπερβεί κάθε νοητικό δεσμό·
αυτόν που δεν προσκολλάται στη νοητικότητα και υλικότητα,
τον μη κατέχοντα τίποτα, δεν τον ακολουθούν οι προσκολλήσεις.»
αλλά ο ευφυής την επιμέλεια προστατεύει σαν τον ανώτερο θησαυρό.
διότι ο επιμελής που διαλογίζεται, φτάνει στην υπέρτατη ευδαιμονία.»