2.
Η ομιλία για τη γη
125.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Χωρίς εντοπίσιμη αρχή, μοναχοί, είναι αυτή η περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων.
Η αρχή δεν είναι εμφανής για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, καθώς μεταναστεύουν και περιπλανώνται.
Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος αφού έκανε αυτή τη μεγάλη γη σφαιρίδια πηλού σε μέγεθος κουκουτσιού τζουτζούμπα θα τα τοποθετούσε κατά μέρος -
'αυτός είναι ο πατέρας μου, αυτός είναι ο πατέρας του πατέρα μου', οι πατέρες των πατέρων εκείνου του ανθρώπου δεν θα είχαν εξαντληθεί, μοναχοί, ενώ αυτή η μεγάλη γη θα οδηγούνταν σε πλήρη εξάλειψη και εξάντληση.
Για ποιο λόγο;
Χωρίς εντοπίσιμη αρχή, μοναχοί, είναι αυτή η περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων.
Η αρχή δεν είναι εμφανής για τα όντα που έχουν το νοητικό εμπόδιο της άγνοιας και τον νοητικό δεσμό της επιθυμίας, καθώς μεταναστεύουν και περιπλανώνται.
Έτσι για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, μοναχοί, έχετε βιώσει πόνο, έχετε βιώσει έντονο πόνο, έχετε βιώσει καταστροφή, τα νεκροταφεία έχουν αυξηθεί.
Τόσο πολύ, μοναχοί, αρκεί για να αποστραφεί κανείς όλες τις δραστηριότητες, αρκεί για να απαλλαγεί από το πάθος, αρκεί για να απελευθερωθεί».
Δεύτερο.