7.
Η ομιλία για την ασθένεια
157.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτές οι δύο αρρώστιες.
Ποιες δύο;
Η σωματική αρρώστια και η νοητική αρρώστια.
Φαίνονται, μοναχοί, όντα που ισχυρίζονται υγεία από σωματική αρρώστια για ένα έτος, που ισχυρίζονται υγεία για δύο έτη, που ισχυρίζονται υγεία για τρία έτη, που ισχυρίζονται υγεία για τέσσερα έτη, που ισχυρίζονται υγεία για πέντε έτη, που ισχυρίζονται υγεία για δέκα έτη, που ισχυρίζονται υγεία για είκοσι έτη, που ισχυρίζονται υγεία για τριάντα έτη, που ισχυρίζονται υγεία για σαράντα έτη, που ισχυρίζονται υγεία για πενήντα έτη, για εκατό έτη, και ακόμη περισσότερο που ισχυρίζονται υγεία.
Εκείνα, μοναχοί, τα όντα είναι πολύ σπάνια στον κόσμο που ισχυρίζονται υγεία από νοητική αρρώστια έστω και για μια στιγμή, εκτός από αυτούς που έχουν εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτές οι τέσσερις αρρώστιες του αναχωρητή. Ποιοι τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός έχει πολλές επιθυμίες, έχει δυσφορία, είναι δυσαρεστημένος με οποιαδήποτε αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Αυτός, έχοντας πολλές επιθυμίες, έχοντας δυσφορία, δυσαρεστημένος με οποιαδήποτε αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς, κατευθύνει κακόβουλο πόθο για την απόκτηση μη περιφρόνησης, για την απόκτηση υλικού κέρδους, τιμής και φήμης. Αυτός σηκώνεται, αγωνίζεται, προσπαθεί για την απόκτηση μη περιφρόνησης, για την απόκτηση υλικού κέρδους, τιμής και φήμης. Αυτός με υπολογισμό πλησιάζει τις οικογένειες, με υπολογισμό κάθεται, με υπολογισμό μιλάει για τη Διδασκαλία, με υπολογισμό συγκρατεί την αφόδευση και την ούρηση. Αυτές, μοναχοί, είναι οι τέσσερις αρρώστιες του αναχωρητή.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'δεν θα έχουμε πολλές επιθυμίες, δεν θα έχουμε δυσφορία, δεν θα είμαστε δυσαρεστημένοι με οποιαδήποτε αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς, δεν θα κατευθύνουμε κακόβουλο πόθο για την απόκτηση μη περιφρόνησης, για την απόκτηση υλικού κέρδους, τιμής και φήμης, δεν θα σηκωνόμαστε, δεν θα αγωνιζόμαστε, δεν θα προσπαθούμε για την απόκτηση μη περιφρόνησης, για την απόκτηση υλικού κέρδους, τιμής και φήμης, θα είμαστε υπομονετικοί στο κρύο και τη ζέστη, στην πείνα και τη δίψα, στην επαφή με αλογόμυγες, κουνούπια, άνεμο, ήλιο και ερπετά, στους κακόβουλους και προσβλητικούς τρόπους ομιλίας· θα είμαστε από τη φύση μας ανεκτικοί στα εγερμένα σωματικά αισθήματα που είναι οδυνηρά, έντονα, σκληρά, δριμέα, δυσάρεστα, αηδή και απειλητικά για τη ζωή'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Έβδομη.