10.
Η ομιλία για την καταστροφή
130.
«Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι καταστροφές.
Ποια πέντε;
Καταστροφή συγγενών, καταστροφή πλούτου, καταστροφή λόγω ασθένειας, καταστροφή ηθικής, καταστροφή άποψης.
Τα όντα, μοναχοί, δεν επαναγεννιούνται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο, εξαιτίας καταστροφής συγγενών ή εξαιτίας καταστροφής πλούτου ή εξαιτίας καταστροφής λόγω ασθένειας.
Εξαιτίας καταστροφής ηθικής, μοναχοί, ή εξαιτίας καταστροφής άποψης τα όντα με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον κόσμο της αθλιότητας, στον κακότυχο κόσμο, στον κόσμο του ξεπεσμού, στην κόλαση.
Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε καταστροφές.
«Αυτές, μοναχοί, είναι οι πέντε τελειότητες. Ποιοι πέντε; Τελειότητα συγγενών, τελειότητα πλούτου, τελειότητα υγείας, τελειότητα ηθικής, τελειότητα άποψης. Τα όντα, μοναχοί, δεν επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο, εξαιτίας τελειότητας συγγενών ή εξαιτίας τελειότητας πλούτου ή εξαιτίας τελειότητας υγείας. Εξαιτίας τελειότητας ηθικής, μοναχοί, ή εξαιτίας τελειότητας άποψης τα όντα με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε τελειότητες». Δέκατη.