1.
Η ομιλία για την περιφρόνηση
141.
«Αυτά τα πέντε άτομα, μοναχοί, υπάρχουν στον κόσμο.
Ποια πέντε;
Αφού δώσει περιφρονεί, λόγω συγκατοικίας περιφρονεί, είναι ευκολόπιστος, είναι ασταθής, είναι ανόητος και σε έντονη αυταπάτη.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο αφού δώσει περιφρονεί; Εδώ, μοναχοί, ένα άτομο δίνει σε ένα άλλο άτομο τα αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Αυτός σκέφτεται: «Εγώ δίνω· αυτός λαμβάνει». Αφού του δώσει, τον περιφρονεί. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο αφού δώσει περιφρονεί.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο λόγω συγκατοικίας περιφρονεί; Εδώ, μοναχοί, ένα άτομο συγκατοικεί με ένα άλλο άτομο δύο ή τρεις βροχερές εποχές. Λόγω συγκατοικίας τον περιφρονεί. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο λόγω συγκατοικίας περιφρονεί.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο είναι ευκολόπιστος; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο όταν λέγεται έπαινος ή ψόγος για κάποιον άλλο, γρήγορα αποφασίζει γι' αυτό. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο είναι ευκολόπιστος.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο είναι ασταθές; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο έχει ασταθή πίστη, ασταθή αφοσίωση, ασταθή αγάπη, ασταθή πεποίθηση. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο είναι ασταθές.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο είναι ανόητο και σε έντονη αυταπάτη; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο δεν γνωρίζει τις καλές και τις φαύλες καταστάσεις, δεν γνωρίζει τις καταστάσεις με σφάλμα και χωρίς σφάλμα, δεν γνωρίζει τις κατώτερες και τις ανώτερες καταστάσεις, δεν γνωρίζει τις καταστάσεις που έχουν αντίστοιχα το σκοτεινό και το φωτεινό. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο είναι ανόητο και σε έντονη αυταπάτη. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε άτομα που υπάρχουν στον κόσμο». Πρώτο.