6.
Η ομιλία για την υποκρισία
26.
«Εκείνοι, μοναχοί, οι μοναχοί που είναι απατεώνες, ισχυρογνώμονες, κόλακες, πονηροί, αλαζονικοί, μη αυτοσυγκεντρωμένοι, αυτοί, μοναχοί, δεν είναι δικοί μου μοναχοί.
Και αυτοί, μοναχοί, οι μοναχοί έχουν απομακρυνθεί από αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή, και αυτοί δεν φτάνουν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή.
Εκείνοι όμως, μοναχοί, οι μοναχοί που είναι χωρίς απάτη, χωρίς κολακεία, σοφοί, χωρίς ισχυρογνωμοσύνη, καλά αυτοσυγκεντρωμένοι, αυτοί πράγματι, μοναχοί, είναι δικοί μου μοναχοί.
Και αυτοί, μοναχοί, οι μοναχοί δεν έχουν απομακρυνθεί από αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή.
Και αυτοί φτάνουν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση σε αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή».
αυτοί δεν αναπτύσσονται στη Διδασκαλία που διδάχθηκε από τον πλήρως αυτοφωτισμένο.
αυτοί πράγματι αναπτύσσονται στη Διδασκαλία που διδάχθηκε από τον πλήρως αυτοφωτισμένο». Έκτο.