3.
Η ομιλία για τη συνείδηση
324.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Όποια θέληση και πάθος, μοναχοί, υπάρχει στην οφθαλμική συνείδηση, αυτή είναι ακαθαρσία του νου.
Όποια υπάρχει στην ωτική συνείδηση...
όποια υπάρχει στη ρινική συνείδηση...
όποια υπάρχει στη γλωσσική συνείδηση...
όποια υπάρχει στη σωματική συνείδηση...
όποια θέληση και πάθος υπάρχει στη νοητική συνείδηση, αυτή είναι ακαθαρσία του νου.
Όταν, μοναχοί, σε έναν μοναχό η ακαθαρσία του νου σε αυτές τις έξι θέσεις έχει εγκαταλειφθεί, η συνείδησή του γίνεται επιρρεπής στην απάρνηση.
Η συνείδηση που έχει αναπτυχθεί μέσω της απάρνησης φαίνεται εύχρηστη για τις καταστάσεις που πρέπει να πραγματοποιηθούν με άμεση γνώση».
Τρίτη.