5.
Η ομιλία για την αυτοσυγκέντρωση στο άλσος μάνγκο του Τζίβακα
160.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο άλσος μάνγκο του Τζίβακα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί»... κ.λπ...
«Αναπτύσσετε, μοναχοί, την αυτοσυγκέντρωση.
Σε έναν αυτοσυγκεντρωμένο μοναχό, μοναχοί, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι.
Και τι φανερώνεται όπως πραγματικά είναι;
Φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι το μάτι είναι παροδικό, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι οι υλικές μορφές είναι παροδικές, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι η οφθαλμική συνείδηση είναι παροδική, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι η οφθαλμική επαφή είναι παροδική, ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ως παροδικό... κ.λπ...
Φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι η γλώσσα είναι παροδική... κ.λπ...
Φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι ο νους είναι παροδικός, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ότι τα νοητικά φαινόμενα είναι παροδικά... κ.λπ...
Ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό φανερώνεται όπως πραγματικά είναι ως παροδικό.
Αναπτύσσετε, μοναχοί, την αυτοσυγκέντρωση.
Σε έναν αυτοσυγκεντρωμένο μοναχό, μοναχοί, φανερώνεται όπως πραγματικά είναι.»
Πέμπτο.