2.
Η ομιλία για την προσκόλληση
52.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Μοναχοί, σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας την απόλαυση στα φαινόμενα που είναι υποκείμενα σε προσκόλληση, η επιθυμία αυξάνεται.
Με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση·
με την προσκόλληση ως συνθήκη υπάρχει γίγνεσθαι·
με το γίγνεσθαι ως συνθήκη υπάρχει γέννηση·
με τη γέννηση ως συνθήκη προκύπτουν γήρας και θάνατος, λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος.
Έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου».
«Όπως, μοναχοί, μια μεγάλη μάζα φωτιάς θα έκαιγε με δέκα ή είκοσι ή τριάντα ή σαράντα αμαξώματα ξύλων. Εκεί ένας άνθρωπος κατά καιρούς θα έριχνε ξερά χορτάρια, και θα έριχνε ξερές κοπριές, και θα έριχνε ξερά ξύλα. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, αυτή η μεγάλη μάζα φωτιάς, με αυτή την τροφή, με αυτή την προσκόλληση, θα έκαιγε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας την απόλαυση στα φαινόμενα που είναι υποκείμενα σε προσκόλληση, η επιθυμία αυξάνεται. Με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση... κ.λπ... Έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου.
«Μοναχοί, σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τον κίνδυνο στα φαινόμενα που είναι υποκείμενα σε προσκόλληση, η επιθυμία καταπαύει. Από την παύση της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης· από την παύση της προσκόλλησης υπάρχει η παύση του γίγνεσθαι· από την παύση του γίγνεσθαι υπάρχει η παύση της γέννησης· από την παύση της γέννησης καταπαύουν τα γηρατειά και ο θάνατος, η λύπη, ο θρήνος, ο πόνος, η δυσαρέσκεια και το άγχος. Έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου.
«Όπως, μοναχοί, μια μεγάλη μάζα φωτιάς θα έκαιγε με δέκα ή είκοσι ή τριάντα ή σαράντα αμαξώματα ξύλων· εκεί ένας άνθρωπος δεν θα έριχνε κατά καιρούς ξερά χορτάρια, δεν θα έριχνε ξερές κοπριές, δεν θα έριχνε ξερά ξύλα. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, αυτή η μεγάλη μάζα φωτιάς, με την εξάντληση της προηγούμενης προσκόλλησης και χωρίς προσθήκη άλλης, χωρίς τροφή θα έσβηνε. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τον κίνδυνο στα φαινόμενα που είναι υποκείμενα σε προσκόλληση, η επιθυμία καταπαύει· από την παύση της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης... κ.λπ... έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου». Δεύτερο.