5.
Η ομιλία για τον Τσάντανα
96.
Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Τσαντάνα, ο νεαρός θεός, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
«Πώς διαβαίνει κανείς τη νοητική πλημμύρα, νύχτα και μέρα χωρίς λήθαργο;
Χωρίς στήριγμα, χωρίς λαβή, ποιος δεν βυθίζεται στο βάθος;»
«Αυτός που είναι πάντα τέλειος στην ηθική, σοφός, καλά αυτοσυγκεντρωμένος·
καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα, αποφασισμένος, διαβαίνει τη νοητική πλημμύρα που είναι δύσκολο να διαβεί.
«Απέχοντας από την ηδονική αντίληψη, έχοντας υπερβεί τους νοητικούς δεσμούς της λεπτοφυούς υλικής ύπαρξης·
με εξαλειμμένη την απόλαυση και τη λαγνεία, αυτός δεν βυθίζεται στο βάθος.»