1.
Η ομιλία για αυτό που γεννιέται από την απομόνωση
332.
Κάποτε ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, μπήκε στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή.
Αφού περπάτησε στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, κατευθύνθηκε προς το Άντχαβανα για ημερήσια διαμονή.
Αφού μπήκε στο Άντχαβανα, κάθισε για ημερήσια διαμονή στη βάση κάποιου δένδρου.
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, κατευθύνθηκε προς το άλσος του Τζέτα, το μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Ο σεβάσμιος Άναντα είδε τον σεβάσμιο Σαριπούττα να έρχεται από μακριά. Αφού τον είδε, είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα: «Οι ικανότητές σου, φίλε Σαριπούττα, είναι γαλήνιες· το χρώμα του προσώπου σου είναι αγνό και λαμπερό. Με ποια διαμονή έζησε σήμερα ο σεβάσμιος Σαριπούττα;»
«Εδώ εγώ, φίλε, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές, αποστασιοποιημένος από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένω. Σε μένα, φίλε, δεν έρχεται έτσι η σκέψη: 'εγώ επιτυγχάνω την πρώτη διαλογιστική έκσταση' ή 'εγώ έχω επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση' ή 'εγώ έχω αναδυθεί από την πρώτη διαλογιστική έκσταση'». «Διότι πράγματι στον σεβάσμιο Σαριπούττα για πολύ καιρό οι υπολανθάνουσες τάσεις για ταύτιση με το εγώ, για ταύτιση με το δικό μου και για αλαζονεία έχουν πλήρως εκριζωθεί. Γι' αυτό στον σεβάσμιο Σαριπούττα δεν έρχεται έτσι η σκέψη: 'εγώ επιτυγχάνω την πρώτη διαλογιστική έκσταση' ή 'εγώ έχω επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση' ή 'εγώ έχω αναδυθεί από την πρώτη διαλογιστική έκσταση'». Πρώτο.