4.
Η ομιλία για τον Μπιλανγκίκα
190.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Άκουσε ο βραχμάνος Μπιλανγκίκα Μπαραντβάτζα -
«Ένας βραχμάνος του σογιού Μπαραντβάτζα, λοιπόν, εγκατέλειψε την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή κοντά στον ασκητή Γκόταμα» - θυμωμένος και δυσαρεστημένος πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, στάθηκε σιωπηλός στο πλάι.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού αντιλήφθηκε με τον νου του τον αναλογισμό του νου του βραχμάνου Μπιλανγκίκα Μπαραντβάτζα, απευθύνθηκε στον βραχμάνο Μπιλανγκίκα Μπαραντβάτζα με στίχο:
αγνό άτομο χωρίς νοητική κηλίδα·
σε αυτόν ακριβώς τον αδαή επιστρέφει το κακό,
όπως λεπτοφυής σκόνη πεταμένη αντίθετα στον άνεμο».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο βραχμάνος Μπιλανγκίκα Μπαραντβάτζα είπε στον Ευλογημένο: «Θαυμάσιο, αγαπητέ Γκόταμα... κ.λπ... γνώρισε άμεσα. Και ο σεβάσμιος Μπαράντβατζα έγινε ένας από τους Άξιους».