3.
Η ομιλία της Αντχακαβίντα
184.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Μαγκάντα, στην Αντχακαβίντα.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος καθόταν στο ύπαιθρο στο πυκνό σκοτάδι της νύχτας, και ο ουρανός έσταζε σταγόνα σταγόνα.
Τότε ο Βράχμα Σαχάμπατι, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρη την Αντχακαβίντα, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Βράχμα Σαχάμπατι είπε αυτούς τους στίχους κοντά στον Ευλογημένο:
ας ζει για την απελευθέρωση από τους νοητικούς δεσμούς·
αν δεν βρίσκει τέρψη εκεί,
ας ζει στην Κοινότητα, προστατεύοντας τον εαυτό του, με επίγνωση.
με φυλαγμένες τις ικανότητες, συνετός, με επίγνωση·
ας συχνάζει σε απομακρυσμένα καταλύματα,
απελευθερωμένος από τον φόβο, απελευθερωμένος στο άφοβο.
όπου αστράφτει και βροντά ο ουρανός·
στο πυκνό σκοτάδι της νύχτας,
εκεί κάθισε ο μοναχός χωρίς ανατριχίλα.
σε μία άγια ζωή, χίλιοι που εγκατέλειψαν τον θάνατο.
όλοι έχουν εισέλθει στο ρεύμα, δεν πηγαίνουν πλέον σε κατώτερους κόσμους.
δεν μπορώ να τους απαριθμήσω, από ηθικό φόβο για την ψευδολογία».