10.
Η ομιλία για τον Άναντα
419.
Τότε ο περιπλανώμενος ασκητής Βατσαγκόττα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον Ευλογημένο.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο περιπλανώμενος ασκητής Βατσαγκόττα είπε στον Ευλογημένο:
«Τι λοιπόν, αγαπητέ Γκόταμα, υπάρχει εαυτός;»
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Ευλογημένος έμεινε σιωπηλός.
«Τι όμως, αγαπητέ Γκόταμα, δεν υπάρχει εαυτός;»
Για δεύτερη φορά ο Ευλογημένος έμεινε σιωπηλός.
Τότε ο περιπλανώμενος ασκητής Βατσαγκόττα σηκώθηκε από τη θέση του και έφυγε.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, λίγο μετά την αναχώρηση του περιπλανώμενου ασκητή Βατσαγκόττα, είπε στον Ευλογημένο: «Γιατί άραγε, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος δεν απάντησε στην ερώτηση του περιπλανώμενου ασκητή Βατσαγκόττα;» «Αν εγώ, Άναντα, ερωτηθείς από τον περιπλανώμενο ασκητή Βατσαγκόττα 'υπάρχει εαυτός;' απαντούσα 'υπάρχει εαυτός', αυτό, Άναντα, θα ήταν σύμφωνο με εκείνους τους ασκητές και βραχμάνους που είναι αιωνιστές. Αν εγώ, Άναντα, ερωτηθείς από τον περιπλανώμενο ασκητή Βατσαγκόττα 'δεν υπάρχει εαυτός;' απαντούσα 'δεν υπάρχει εαυτός', αυτό, Άναντα, θα ήταν σύμφωνο με εκείνους τους ασκητές και βραχμάνους που είναι μηδενιστές. Αν εγώ, Άναντα, ερωτηθείς από τον περιπλανώμενο ασκητή Βατσαγκόττα 'υπάρχει εαυτός;' απαντούσα 'υπάρχει εαυτός', θα ήταν άραγε αυτό, Άναντα, σύμφωνο με την έγερση της γνώσης - 'όλα τα φαινόμενα είναι μη-εαυτός';» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Αν εγώ, Άναντα, ερωτηθείς από τον περιπλανώμενο ασκητή Βατσαγκόττα 'δεν υπάρχει εαυτός;' απαντούσα 'δεν υπάρχει εαυτός', για τον παραπλανημένο, Άναντα, περιπλανώμενο ασκητή Βατσαγκόττα θα ήταν για περισσότερη σύγχυση - 'είχα λοιπόν βέβαια πριν εαυτό, αυτός τώρα δεν υπάρχει'». Δέκατη.