10.
Η ομιλία για το συνάθροισμα
197.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Τι νομίζεις, Ράχουλα, η ύλη είναι μόνιμη ή παροδική;»
«Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ...
«Το αίσθημα... κ.λπ...
η αντίληψη...
οι δραστηριότητες...
η συνείδηση είναι μόνιμη ή παροδική;»
«Παροδικό, σεβάσμιε κύριε»... κ.λπ...
«Βλέποντας έτσι, Ράχουλα, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από την ύλη... κ.λπ...
αποστασιοποιείται από το αίσθημα...
αποστασιοποιείται από την αντίληψη...
αποστασιοποιείται από τις δραστηριότητες...
αποστασιοποιείται από τη συνείδηση·
αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος·
μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται·
στον απελευθερωμένο υπάρχει η γνώση: 'υπάρχει απελευθέρωση'.
Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».
Δέκατη.