0 results
Συμβουλεύομαι τα σχόλια και υποσχόλια για αυτή την ενότητα...
6.
Η ομιλία για τα γηρατειά
811.
Σύντομη πράγματι είναι αυτή η ζωή, πριν από τα εκατό χρόνια πεθαίνει·
Ακόμα κι αν κάποιος ζει πέρα από αυτά, τότε βέβαια πεθαίνει από γηρατειά.
812.
Θλίβονται οι άνθρωποι για ό,τι θεωρούν δικό τους, διότι δεν υπάρχουν μόνιμες κατοχές·
Αυτό είναι υποκείμενο σε χωρισμό, έτσι βλέποντας ας μην κατοικεί κανείς σε σπίτι.
813.
Ακόμη και με τον θάνατο εγκαταλείπεται αυτό, που ένας άνθρωπος φαντάζεται ότι «αυτό είναι δικό μου»·
Γνωρίζοντας και αυτό ο σοφός, ας μην υποκύπτει στην ιδιοκτησία ο μαθητής μου.
814.
Όπως ακριβώς αυτό που συναντήθηκε σε όνειρο, ο ξυπνημένος άνθρωπος δεν βλέπει·
έτσι ακόμη τον αγαπημένο άνθρωπο, το φάντασμα πεθαμένο δεν βλέπει.
815.
Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν ιδωθεί και ακουστεί, των οποίων αυτό το όνομα λέγεται·
μόνο το όνομα θα απομείνει, το ονομαζόμενο του όντος που έχει φύγει.
816.
Λύπη, θρήνο και φιλαργυρία, δεν εγκαταλείπουν οι άπληστοι σε ό,τι θεωρούν δικό τους·
Γι' αυτό οι σοφοί, έχοντας εγκαταλείψει την κατοχή, ζούσαν βλέποντας την ασφάλεια.
817.
Για τον μοναχό που ζει αποσυρμένος, που προτιμά την απομονωμένη θέση·
Αυτό λένε ότι είναι αρμονία γι' αυτόν, όποιος δεν δείχνει τον εαυτό του στην ύπαρξη.
818.
Ο σοφός παντού ανεξάρτητος, δεν κάνει ούτε το αγαπητό ούτε το δυσάρεστο·
Σε αυτόν ο θρήνος και η τσιγκουνιά, όπως το νερό στο φύλλο δεν προσκολλώνται.
819.
Όπως η σταγόνα νερού στο λωτό, όπως το νερό στο άνθος του λωτού δεν προσκολλάται·
έτσι ο σοφός δεν προσκολλάται, σε ό,τι είναι ορατό, ακουστό ή αισθητό.
820.
Ο καθαρός δεν φαντάζεται με αυτό, δηλαδή με το ορατό, το ακουστό ή το αισθητό·
δεν επιζητεί εξαγνισμό με κάτι άλλο, διότι αυτός ούτε παθιάζεται ούτε αποπαθιάζεται.
Τέλος της ομιλίας για το γήρας, έκτη.
×
Σφάλμα: Η φόρμα επικοινωνίας δε βρέθηκε.
×
Προσθήκη σημειώσεων για προσωπική χρήση
