6.
Η ομιλία για το δόρυ
207.
«Εδώ εγώ, φίλε, κατεβαίνοντας από το όρος Γκιτζτζακούτα, είδα έναν άνθρωπο με τρίχες από λόγχες να πηγαίνει στον αέρα.
Εκείνες οι λόγχες, αφού πετάχτηκαν ψηλά ξανά και ξανά, έπεφταν πάνω στο ίδιο του το σώμα.
Αυτός έβγαζε κραυγές πόνου... κ.λπ...
Αυτό το ον, μοναχοί, σε αυτό ακριβώς το Ρατζάγκαχα ήταν κυνηγός ελαφιών... κ.λπ...
Έκτο.