10.
Ομιλία για τον Αλάβακα
Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Αλαβί, στην κατοικία του δαίμονα Αλαβάκα. Τότε ο δαίμονας Αλαβάκα πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, είπε στον Ευλογημένο: «Βγες έξω, ασκητή». «Καλώς, φίλε», ο Ευλογημένος βγήκε. «Μπες μέσα, ασκητή». «Καλώς, φίλε», ο Ευλογημένος μπήκε.
Για δεύτερη φορά... κ.λπ... Για τρίτη φορά ο δαίμονας Αλαβάκα είπε στον Ευλογημένο: «Βγες έξω, ασκητή». «Καλώς, φίλε», ο Ευλογημένος βγήκε. «Μπες μέσα, ασκητή». «Καλώς, φίλε», ο Ευλογημένος μπήκε.
Για τέταρτη φορά ο δαίμονας Αλαβάκα είπε στον Ευλογημένο: «Βγες έξω, ασκητή». «Δεν θα βγω, φίλε. Ό,τι πρέπει να γίνει από σένα, αυτό κάνε».
«Θα σου κάνω μια ερώτηση, ασκητή. Αν δεν μου απαντήσεις, ή θα ταράξω τον νου σου, ή θα σπάσω την καρδιά σου, ή αφού σε πιάσω από τα πόδια θα σε πετάξω στην άλλη όχθη του Γάγγη».
«Δεν βλέπω, φίλε, κανέναν στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, που θα μπορούσε να ταράξει τον νου μου ή να σπάσει την καρδιά μου ή αφού με πιάσει από τα πόδια να με πετάξει στην άλλη όχθη του Γάγγη. Αλλά εσύ, φίλε, ρώτα ό,τι επιθυμείς». Τότε ο δαίμονας Αλαβάκα απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
183.
Τι πράγματι είναι η πιο γλυκιά από τις γεύσεις, ποιον τρόπο ζωής λένε ότι είναι ο ανώτερος;»
184.
η αλήθεια πράγματι είναι η πιο γλυκιά από τις γεύσεις, τη ζωή με σοφία λένε ότι είναι η ανώτερη».
185.
Πώς ξεπερνά κανείς τον υπαρξιακό πόνο, πώς εξαγνίζεται κανείς;»
186.
με την ενεργητικότητα ξεπερνά κανείς τον υπαρξιακό πόνο, με τη σοφία εξαγνίζεται κανείς».
187.
Πώς αποκτά κανείς φήμη, πώς δένει κανείς φίλους;
Από αυτόν τον κόσμο στον μεταθανάτιο κόσμο, πώς πεθαίνοντας δεν θλίβεται κανείς;»
188.
ακούγοντας προσεκτικά αποκτά σοφία, επιμελής και διορατικός.
189.
με την αλήθεια αποκτά φήμη, δίνοντας δένει φίλους.
190.
αλήθεια, Διδασκαλία, επιμονή, γενναιοδωρία, αυτός πράγματι πεθαίνοντας δεν θλίβεται.
191.
αν υπάρχει κάτι περισσότερο εδώ από την αλήθεια, τον αυτοέλεγχο, τη γενναιοδωρία και την υπομονή».
192.
Εγώ που σήμερα κατανοώ αυτό που είναι όφελος που αφορά τη μελλοντική ζωή.
193.
εγώ που σήμερα κατανοώ πού το δοσμένο έχει μεγάλο καρπό.
194.
προσκυνώντας τον Αυτοφωτισμένο και την αληθινή φύση της Διδασκαλίας».
Τέλος της ομιλίας Αλαβάκα, δέκατη.