3.
Η συνοπτική ομιλία
63.
Τότε κάποιος μοναχός πλησίασε τον Ευλογημένο... κ.λπ...
Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο:
«Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας μου διδάξει ο Ευλογημένος συνοπτικά τη Διδασκαλία, ώστε εγώ, αφού ακούσω τη Διδασκαλία του Ευλογημένου, να παραμείνω μόνος, αποτραβηγμένος, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος».
«Ακριβώς έτσι, ωστόσο, κάποιοι ανόητοι άνθρωποι εδώ με παρακαλούν μόνο εμένα.
Και όταν η Διδασκαλία διδαχθεί, νομίζουν ότι πρέπει να ακολουθούν μόνο εμένα».
«Ας μου διδάξει, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος συνοπτικά τη Διδασκαλία, ας διδάξει ο Καλότυχος συνοπτικά τη Διδασκαλία.
Ίσως εγώ να κατανοήσω το νόημα αυτού που είπε ο Ευλογημένος, ίσως εγώ να γίνω κληρονόμος αυτού που είπε ο Ευλογημένος».
«Γι' αυτό, μοναχέ, πρέπει να εξασκείσαι έτσι -
'η συνείδησή μου θα είναι εσωτερικά σταθερή, καλά εδραιωμένη, και οι εγερθείσες κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις δεν θα κατακυριεύσουν τη συνείδησή μου'.
Έτσι πρέπει να εξασκείσαι, μοναχέ».
«Όταν λοιπόν σε σένα, μοναχέ, η συνείδηση είναι εσωτερικά σταθερή, καλά εδραιωμένη, και οι εγερθείσες κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις δεν κατακυριεύουν τη συνείδηση, τότε, μοναχέ, πρέπει να εξασκείσαι έτσι - 'η απελευθέρωση του νου μέσω της φιλικότητας θα αναπτυχθεί από μένα, θα καλλιεργηθεί, θα γίνει όχημα, θα γίνει θεμέλιο, θα εδραιωθεί, θα εξασκηθεί και θα καλά ξεκινήσει'. Έτσι πρέπει να εξασκείσαι, μοναχέ.
«Όταν λοιπόν σε σένα, μοναχέ, αυτή η αυτοσυγκέντρωση έχει αναπτυχθεί έτσι, έχει καλλιεργηθεί, τότε εσύ, μοναχέ, θα αναπτύξεις αυτή την αυτοσυγκέντρωση με λογισμό και συλλογισμό, θα την αναπτύξεις χωρίς λογισμό αλλά μόνο με συλλογισμό, θα την αναπτύξεις χωρίς λογισμό και συλλογισμό, θα την αναπτύξεις με αγαλλίαση, θα την αναπτύξεις χωρίς αγαλλίαση, θα την αναπτύξεις συνοδευόμενη από άνεση, θα την αναπτύξεις συνοδευόμενη από αταραξία.
«Όταν λοιπόν σε σένα, μοναχέ, αυτή η αυτοσυγκέντρωση έχει αναπτυχθεί έτσι, έχει αναπτυχθεί καλά, τότε, μοναχέ, πρέπει να εξασκείσαι έτσι - 'η απελευθέρωση του νου μέσω της συμπόνιας... η απελευθέρωση του νου μέσω της αλτρουιστικής χαράς... η απελευθέρωση του νου μέσω της αταραξίας θα αναπτυχθεί από μένα, θα καλλιεργηθεί, θα γίνει όχημα, θα γίνει θεμέλιο, θα εδραιωθεί, θα εξασκηθεί και θα καλά ξεκινήσει'. Έτσι πρέπει να εξασκείσαι, μοναχέ.
«Όταν λοιπόν σε σένα, μοναχέ, αυτή η αυτοσυγκέντρωση έχει αναπτυχθεί έτσι, έχει αναπτυχθεί καλά, τότε εσύ, μοναχέ, θα αναπτύξεις αυτή την αυτοσυγκέντρωση με λογισμό και συλλογισμό, θα την αναπτύξεις χωρίς λογισμό αλλά μόνο με συλλογισμό, θα την αναπτύξεις χωρίς λογισμό και συλλογισμό, θα την αναπτύξεις με αγαλλίαση, θα την αναπτύξεις χωρίς αγαλλίαση, θα την αναπτύξεις συνοδευόμενη από άνεση, θα την αναπτύξεις συνοδευόμενη από αταραξία.
«Όταν λοιπόν σε σένα, μοναχέ, αυτή η αυτοσυγκέντρωση έχει αναπτυχθεί έτσι, έχει αναπτυχθεί καλά, τότε, μοναχέ, πρέπει να εξασκείσαι έτσι - 'θα διαμένω παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο'. Έτσι πρέπει να εξασκείσαι, μοναχέ.
«Όταν λοιπόν σε σένα, μοναχέ, αυτή η αυτοσυγκέντρωση έχει αναπτυχθεί έτσι, έχει καλλιεργηθεί, τότε εσύ, μοναχέ, θα αναπτύξεις αυτή την αυτοσυγκέντρωση με λογισμό και συλλογισμό, θα την αναπτύξεις χωρίς λογισμό αλλά μόνο με συλλογισμό, θα την αναπτύξεις χωρίς λογισμό και συλλογισμό, θα την αναπτύξεις με αγαλλίαση, θα την αναπτύξεις χωρίς αγαλλίαση, θα την αναπτύξεις συνοδευόμενη από άνεση, θα την αναπτύξεις συνοδευόμενη από αταραξία.
«Όταν λοιπόν σε σένα, μοναχέ, αυτή η αυτοσυγκέντρωση έχει αναπτυχθεί έτσι, έχει αναπτυχθεί καλά, τότε, μοναχέ, πρέπει να εξασκείσαι έτσι - 'στα αισθήματα θα διαμένω παρατηρώντας τα αισθήματα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο'· στη συνείδηση θα διαμένω παρατηρώντας τη συνείδηση, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο'· στα νοητικά φαινόμενα θα διαμένω παρατηρώντας τα νοητικά φαινόμενα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο". Έτσι πρέπει να εξασκείσαι, μοναχέ.
«Όταν λοιπόν σε σένα, μοναχέ, αυτή η αυτοσυγκέντρωση έχει αναπτυχθεί έτσι, έχει καλλιεργηθεί, τότε εσύ, μοναχέ, θα αναπτύξεις αυτή την αυτοσυγκέντρωση με λογισμό και συλλογισμό, θα την αναπτύξεις χωρίς λογισμό αλλά μόνο με συλλογισμό, θα την αναπτύξεις χωρίς λογισμό και συλλογισμό, θα την αναπτύξεις με αγαλλίαση, θα την αναπτύξεις χωρίς αγαλλίαση, θα την αναπτύξεις συνοδευόμενη από άνεση, θα την αναπτύξεις συνοδευόμενη από αταραξία.
«Όταν λοιπόν σε σένα, μοναχέ, αυτή η αυτοσυγκέντρωση έχει αναπτυχθεί έτσι, έχει αναπτυχθεί καλά, τότε εσύ, μοναχέ, όπου κι αν πας θα πας με άνεση, όπου κι αν σταθείς θα σταθείς με άνεση, όπου κι αν καθίσεις θα καθίσεις με άνεση, όπου κι αν ετοιμάσεις τόπο ύπνου θα ετοιμάσεις τόπο ύπνου με άνεση».
Τότε εκείνος ο μοναχός, νουθετημένος από τον Ευλογημένο με αυτή τη νουθεσία, σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και έφυγε. Τότε εκείνος ο μοναχός, μένοντας μόνος, αποτραβηγμένος, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος, σε σύντομο χρονικό διάστημα - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παρέμεινε. Γνώρισε άμεσα: «η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης». Και εκείνος ο μοναχός έγινε ένας από τους Άξιους. Τρίτη.