7.
Η ομιλία για τον Ουντάγι
234.
Κάποτε ο σεβάσμιος Άναντα και ο σεβάσμιος Ουντάγι διέμεναν στην Κοσάμπι, στο μοναστήρι του Γκοσίτα.
Τότε ο σεβάσμιος Ουντάγι, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πλησίασε τον σεβάσμιο Άναντα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Άναντα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ουντάγι είπε στον σεβάσμιο Άναντα:
«Όπως ακριβώς λοιπόν, φίλε Άναντα, αυτό το σώμα έχει περιγραφεί, αποκαλυφθεί και φανερωθεί από τον Ευλογημένο με πολλούς τρόπους - 'έτσι και αυτό το σώμα είναι μη-εαυτός', είναι δυνατόν με τον ίδιο τρόπο και αυτή η συνείδηση να διακηρυχθεί, να διδαχθεί, να περιγραφεί, να θεμελιωθεί, να αποκαλυφθεί, να αναλυθεί, να διασαφηνιστεί - 'έτσι και αυτή η συνείδηση είναι μη-εαυτός';»
«Όπως ακριβώς, φίλε Ουντάγι, αυτό το σώμα έχει περιγραφεί, αποκαλυφθεί και φανερωθεί από τον Ευλογημένο με πολλούς τρόπους - 'έτσι και αυτό το σώμα είναι μη-εαυτός', είναι δυνατόν με τον ίδιο τρόπο και αυτή η συνείδηση να διακηρυχθεί, να διδαχθεί, να περιγραφεί, να θεμελιωθεί, να αποκαλυφθεί, να αναλυθεί, να διασαφηνιστεί - 'έτσι και αυτή η συνείδηση είναι μη-εαυτός'.
Εξαρτώμενη από το μάτι, φίλε, και τα υλικά φαινόμενα εγείρεται η οφθαλμική συνείδηση;» «Ναι, φίλε». «Αν, φίλε, η αιτία και η συνθήκη για την έγερση της οφθαλμικής συνείδησης, αυτή η αιτία και αυτή η συνθήκη κατέπαυαν πλήρως, με κάθε τρόπο, χωρίς υπόλοιπο, άραγε θα εμφανιζόταν η οφθαλμική συνείδηση;» «Όχι, φίλε». «Και με αυτή τη μέθοδο, φίλε, αυτό έχει περιγραφεί, αποκαλυφθεί και φανερωθεί από τον Ευλογημένο - 'έτσι και αυτή η συνείδηση είναι μη-εαυτός'»... κ.λπ...
«Εξαρτώμενη από τη γλώσσα, φίλε, και τις γεύσεις εγείρεται η γλωσσική συνείδηση;» «Ναι, φίλε». «Αν, φίλε, η αιτία και η συνθήκη για την έγερση της γλωσσικής συνείδησης, αυτή η αιτία και αυτή η συνθήκη κατέπαυαν πλήρως, με κάθε τρόπο, χωρίς υπόλοιπο, άραγε θα εμφανιζόταν η γλωσσική συνείδηση;» «Όχι, φίλε». «Και με αυτή τη μέθοδο, φίλε, αυτό έχει περιγραφεί, αποκαλυφθεί και φανερωθεί από τον Ευλογημένο - 'έτσι και αυτή η συνείδηση είναι μη-εαυτός'»... κ.λπ...
«Εξαρτώμενη από τον νου, φίλε, και τα νοητικά αντικείμενα εγείρεται η νοητική συνείδηση;» «Ναι, φίλε». «Αν, φίλε, η αιτία και η συνθήκη για την έγερση της νοητικής συνείδησης, αυτή η αιτία και αυτή η συνθήκη κατέπαυαν πλήρως, με κάθε τρόπο, χωρίς υπόλοιπο, άραγε θα εμφανιζόταν η νοητική συνείδηση;» «Όχι, φίλε». «Και με αυτή τη μέθοδο, φίλε, αυτό έχει περιγραφεί, αποκαλυφθεί και φανερωθεί από τον Ευλογημένο - 'έτσι και αυτή η συνείδηση είναι μη-εαυτός'.
«Όπως, φίλε, ένας άνθρωπος που επιθυμεί την ουσία, που αναζητά την ουσία, που περιφέρεται αναζητώντας την ουσία, παίρνοντας ένα κοφτερό τσεκούρι θα εισερχόταν στο δάσος. Αυτός εκεί θα έβλεπε έναν μεγάλο κορμό μπανανιάς, ευθύ, νεαρό, χωρίς ανθοφόρο πυρήνα. Αυτόν θα τον έκοβε στη ρίζα· αφού τον έκοβε στη ρίζα θα τον έκοβε στην κορυφή· αφού τον έκοβε στην κορυφή θα ξετύλιγε τα στρώματα των φύλλων. Αυτός εκεί δεν θα έβρισκε ούτε σομφό ξύλο, πόσο μάλλον ουσία! Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, φίλε, ένας μοναχός στις έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής δεν θεωρεί ούτε εαυτό ούτε κάτι που ανήκει σε έναν εαυτό. Αυτός, έτσι μη θεωρώντας, δεν προσκολλάται σε τίποτα στον κόσμο. Μη προσκολλώμενος δεν ταράζεται. Μη ταραζόμενος επιτυγχάνει το τελικό Νιμπάνα μέσα του. Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'». Έβδομη.