7.
Δεύτερη ομιλία για τη νουθεσία
150.
Διέμενε στη Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού.
Τότε ο σεβάσμιος Μαχακασσάπα πλησίασε τον Ευλογημένο... κ.λπ...
Στον σεβάσμιο Μαχακασσάπα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Πρότρεψε, Κάσσαπα, τους μοναχούς·
κάνε, Κάσσαπα, μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία στους μοναχούς.
Είτε εγώ, Κάσσαπα, θα προτρέψω τους μοναχούς είτε εσύ·
είτε εγώ θα κάνω μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία στους μοναχούς είτε εσύ».
«Οι μοναχοί τώρα, σεβάσμιε κύριε, είναι δύσκολοι στην αποδοχή συμβουλής, προικισμένοι με παράγοντες που δημιουργούν δυσκολία στην αποδοχή συμβουλής, ανυπόμονοι, μη δεχόμενοι ευνοϊκά την παραίνεση. Οποιουδήποτε, σεβάσμιε κύριε, δεν υπάρχει πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις, δεν υπάρχει ντροπή στις καλές νοητικές καταστάσεις, δεν υπάρχει ηθικός φόβος στις καλές νοητικές καταστάσεις, δεν υπάρχει ενεργητικότητα στις καλές νοητικές καταστάσεις, δεν υπάρχει σοφία στις καλές νοητικές καταστάσεις, σε αυτόν όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μόνο χειροτέρευση αναμένεται στις καλές νοητικές καταστάσεις, όχι ανάπτυξη.
«Όπως, σεβάσμιε κύριε, κατά τη σκοτεινή δεκαπενθήμερο της σελήνης όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μειώνεται σε ομορφιά, μειώνεται σε κύκλο, μειώνεται σε λάμψη, μειώνεται σε ύψος και περίμετρο. Ακριβώς έτσι, σεβάσμιε κύριε, οποιουδήποτε δεν υπάρχει πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις... κ.λπ... δεν υπάρχει ντροπή... δεν υπάρχει ηθικός φόβος... δεν υπάρχει ενεργητικότητα... δεν υπάρχει σοφία... στις καλές νοητικές καταστάσεις, σε αυτόν όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μόνο χειροτέρευση αναμένεται στις καλές νοητικές καταστάσεις, όχι ανάπτυξη.
«'Άπιστο αρσενικό άτομο', σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι παρακμή· 'αδιάντροπο αρσενικό άτομο', σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι παρακμή· 'αρσενικό άτομο χωρίς ηθικό φόβο', σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι παρακμή· 'οκνηρό αρσενικό άτομο', σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι παρακμή· 'αρσενικό άτομο που στερείται σοφίας', σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι παρακμή· 'οργίλο αρσενικό άτομο', σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι παρακμή· 'μνησίκακο αρσενικό άτομο', σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι παρακμή· 'δεν υπάρχουν μοναχοί νουθετητές', σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι παρακμή.
«Οποιουδήποτε, σεβάσμιε κύριε, υπάρχει πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις, υπάρχει ντροπή στις καλές νοητικές καταστάσεις, υπάρχει ηθικός φόβος στις καλές νοητικές καταστάσεις, υπάρχει ενεργητικότητα στις καλές νοητικές καταστάσεις, υπάρχει σοφία στις καλές νοητικές καταστάσεις, σε αυτόν όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μόνο ανάπτυξη αναμένεται στις καλές νοητικές καταστάσεις, όχι παρακμή.
«Όπως, σεβάσμιε κύριε, κατά τη φωτεινή δεκαπενθήμερο της σελήνης όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, αυξάνεται σε ομορφιά, αυξάνεται σε κύκλο, αυξάνεται σε λάμψη, αυξάνεται σε ύψος και περίμετρο. Ακριβώς έτσι, σεβάσμιε κύριε, οποιουδήποτε υπάρχει πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις... υπάρχει ντροπή... κ.λπ... υπάρχει ηθικός φόβος... υπάρχει ενεργητικότητα... υπάρχει σοφία στις καλές νοητικές καταστάσεις, σε αυτόν όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μόνο ανάπτυξη αναμένεται στις καλές νοητικές καταστάσεις, όχι παρακμή.
«Ένα αρσενικό άτομο με πίστη», σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι μη-παρακμή· «ένα αρσενικό άτομο με ντροπή», σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι μη-παρακμή· «ένα αρσενικό άτομο με ηθικό φόβο», σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι μη-παρακμή· «ένα αρσενικό άτομο που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα», σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι μη-παρακμή· «ένα σοφό αρσενικό άτομο», σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι μη-παρακμή· «ένα αρσενικό άτομο χωρίς οργή», σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι μη-παρακμή· «ένα αρσενικό άτομο χωρίς μνησικακία», σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι μη-παρακμή· «υπάρχουν μοναχοί νουθετητές», σεβάσμιε κύριε, αυτό είναι μη-παρακμή».
«Καλώς, καλώς, Κάσσαπα. Οποιουδήποτε, Κάσσαπα, δεν υπάρχει πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις... κ.λπ... δεν υπάρχει ντροπή... δεν υπάρχει ηθικός φόβος... δεν υπάρχει ενεργητικότητα... δεν υπάρχει σοφία στις καλές νοητικές καταστάσεις, σε αυτόν όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μόνο χειροτέρευση αναμένεται στις καλές νοητικές καταστάσεις, όχι ανάπτυξη.
«Όπως, Κάσσαπα, κατά τη σκοτεινή δεκαπενθήμερο της σελήνης όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μειώνεται στην ομορφιά... κ.λπ... μειώνεται στο ύψος και την περιφέρεια. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, Κάσσαπα, οποιουδήποτε δεν υπάρχει πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις... κ.λπ... δεν υπάρχει ντροπή... δεν υπάρχει ηθικός φόβος... δεν υπάρχει ενεργητικότητα... δεν υπάρχει σοφία στις καλές νοητικές καταστάσεις, σε αυτόν όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μόνο χειροτέρευση αναμένεται στις καλές νοητικές καταστάσεις, όχι ανάπτυξη. «Ένα άπιστο αρσενικό άτομο», Κάσσαπα, αυτό είναι παρακμή· αδιάντροπο... κ.λπ... χωρίς ηθικό φόβο... οκνηρό... που στερείται σοφίας... οργίλο... «ένα μνησίκακο αρσενικό άτομο», Κάσσαπα, αυτό είναι παρακμή· «δεν υπάρχουν μοναχοί νουθετητές», Κάσσαπα, αυτό είναι παρακμή.
«Οποιουδήποτε, Κάσσαπα, υπάρχει πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις... κ.λπ... υπάρχει ντροπή... υπάρχει ηθικός φόβος... υπάρχει ενεργητικότητα... υπάρχει σοφία στις καλές νοητικές καταστάσεις, σε αυτόν όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μόνο ανάπτυξη αναμένεται στις καλές νοητικές καταστάσεις, όχι παρακμή.
«Όπως, Κάσσαπα, κατά τη φωτεινή δεκαπενθήμερο της σελήνης, όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, αυξάνεται σε ομορφιά, αυξάνεται σε κύκλο, αυξάνεται σε λάμψη, αυξάνεται σε ύψος και περιφέρεια. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, Κάσσαπα, οποιουδήποτε υπάρχει πίστη στις καλές νοητικές καταστάσεις, υπάρχει ντροπή... υπάρχει ηθικός φόβος... υπάρχει ενεργητικότητα... υπάρχει σοφία στις καλές νοητικές καταστάσεις, σε αυτόν όποια νύχτα ή ημέρα έρχεται, μόνο ανάπτυξη αναμένεται στις καλές νοητικές καταστάσεις, όχι παρακμή.
"Ένα αρσενικό άτομο με πίστη", Κάσσαπα, αυτό είναι μη-παρακμή· αυτός που έχει ντροπή... κ.λπ... αυτός που έχει ηθικό φόβο... αυτός που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα... ο σοφός... αυτός που είναι χωρίς οργή... "ένα αρσενικό άτομο χωρίς μνησικακία", Κάσσαπα, αυτό είναι μη-παρακμή· "υπάρχουν μοναχοί νουθετητές", Κάσσαπα, αυτό είναι μη-παρακμή». Έβδομη.