3.
Ομιλία για την παρομοίωση με τη σελήνη
146.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Σαν το φεγγάρι, μοναχοί, πλησιάζετε τις οικογένειες -
αποσύροντας το σώμα, αποσύροντας τη συνείδηση, πάντα νέοι στις οικογένειες, χωρίς θράσος.
Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος θα κοίταζε ένα παλιό πηγάδι ή ένα ανώμαλο βουνό ή ένα δυσπρόσιτο μέρος ποταμού -
αποσύροντας το σώμα, αποσύροντας τη συνείδηση·
ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, σαν το φεγγάρι πλησιάζετε τις οικογένειες -
αποσύροντας το σώμα, αποσύροντας τη συνείδηση, πάντα νέοι στις οικογένειες, χωρίς θράσος».
«Ο Κάσσαπα, μοναχοί, σαν το φεγγάρι πλησιάζει τις οικογένειες - αποσύροντας το σώμα, αποσύροντας τη συνείδηση, πάντα νέος στις οικογένειες, χωρίς θράσος. Τι νομίζετε, μοναχοί, τι είδους μοναχός αξίζει να πλησιάζει τις οικογένειες;» «Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος είναι ο οδηγός, ο Ευλογημένος είναι το καταφύγιο. Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας ευδοκήσει ο ίδιος ο Ευλογημένος να εξηγήσει το νόημα αυτών που ειπώθηκαν. Αφού ακούσουν από τον Ευλογημένο, οι μοναχοί θα το θυμούνται».
Τότε ο Ευλογημένος κούνησε το χέρι του στον αέρα. «Όπως, μοναχοί, αυτό το χέρι στον αέρα δεν προσκολλάται, δεν συλλαμβάνεται, δεν δεσμεύεται· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, οποιουδήποτε μοναχού που πλησιάζει τις οικογένειες η συνείδηση στις οικογένειες δεν προσκολλάται, δεν συλλαμβάνεται, δεν δεσμεύεται - 'ας λάβουν αυτοί που επιθυμούν να λάβουν, αυτοί που επιθυμούν αξιέπαινες πράξεις ας κάνουν αξιέπαινες πράξεις'· όπως είναι ικανοποιημένος και χαρούμενος με το δικό του μερίδιο, έτσι είναι ικανοποιημένος και χαρούμενος με το μερίδιο των άλλων· ένας τέτοιος, μοναχοί, μοναχός αξίζει να πλησιάζει τις οικογένειες.
«Του Κάσσαπα, μοναχοί, που πλησιάζει τις οικογένειες, η συνείδηση στις οικογένειες δεν προσκολλάται, δεν συλλαμβάνεται, δεν δεσμεύεται - 'ας λάβουν αυτοί που επιθυμούν να λάβουν, αυτοί που επιθυμούν αξιέπαινες πράξεις ας κάνουν αξιέπαινες πράξεις'· είναι ικανοποιημένος και χαρούμενος με το δικό του μερίδιο· έτσι είναι ικανοποιημένος και χαρούμενος με το μερίδιο των άλλων.
«Τι νομίζετε, μοναχοί, τι είδους μοναχού η διδαχή της Διδασκαλίας είναι μη αγνή, τι είδους μοναχού η διδαχή της Διδασκαλίας είναι αγνή;» «Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος είναι ο οδηγός, ο Ευλογημένος είναι το καταφύγιο. Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας ευδοκήσει ο ίδιος ο Ευλογημένος να εξηγήσει το νόημα αυτών που ειπώθηκαν. Αφού ακούσουν από τον Ευλογημένο, οι μοναχοί θα το θυμούνται». «Τότε λοιπόν, μοναχοί, ακούστε, προσέχετε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Όποιος, μοναχοί, μοναχός με τέτοια σκέψη διδάσκει τη Διδασκαλία στους άλλους - 'Αχ, μακάρι να άκουγαν τη Διδασκαλία μου, και αφού άκουγαν τη Διδασκαλία να γέμιζαν με πίστη, και γεμάτοι πίστη να μου έδειχναν σημάδια εμπιστοσύνης'· ενός τέτοιου μοναχού, μοναχοί, η διδαχή της Διδασκαλίας είναι μη αγνή.
«Όποιος όμως, μοναχοί, μοναχός με τέτοια σκέψη διδάσκει τη Διδασκαλία στους άλλους - 'Η Διδασκαλία είναι καλά διδαγμένη από τον Ευλογημένο, ορατή εδώ και τώρα, άμεσα αποτελεσματική, προσκαλώντας κάποιον να έλθει και να δει, οδηγώντας εμπρός, κατανοητή ατομικά από τους νοήμονες'. Αχ, μακάρι να άκουγαν τη Διδασκαλία μου, και αφού άκουγαν τη Διδασκαλία να την κατανοούσαν, και αφού την κατανοούσαν να ακολουθούσαν για εκείνο τον σκοπό'. Έτσι εξαρτώμενος από την αγαθή φύση της Διδασκαλίας διδάσκει τη Διδασκαλία στους άλλους, εξαρτώμενος από συμπόνια, εξαρτώμενος από φροντίδα, από συμπόνια διδάσκει τη Διδασκαλία στους άλλους. Ενός τέτοιου μοναχού, μοναχοί, η διδαχή της Διδασκαλίας είναι αγνή.
«Ο Κάσσαπα, μοναχοί, με τέτοια σκέψη διδάσκει τη Διδασκαλία στους άλλους - 'Η Διδασκαλία είναι καλά διδαγμένη από τον Ευλογημένο, ορατή εδώ και τώρα, άμεσα αποτελεσματική, προσκαλώντας κάποιον να έλθει και να δει, οδηγώντας εμπρός, κατανοητή ατομικά από τους νοήμονες'. Αχ, μακάρι να άκουγαν τη Διδασκαλία μου, και αφού άκουγαν τη Διδασκαλία να την κατανοούσαν, και αφού την κατανοούσαν να ακολουθούσαν για εκείνο τον σκοπό'. Έτσι εξαρτώμενος από την αγαθή φύση της Διδασκαλίας διδάσκει τη Διδασκαλία στους άλλους, εξαρτώμενος από συμπόνια, εξαρτώμενος από φροντίδα, από συμπόνια διδάσκει τη Διδασκαλία στους άλλους. Θα σας προτρέπω, μοναχοί, με τον Κάσσαπα ή με κάποιον παρόμοιο με τον Κάσσαπα, και αφού προτραπείτε πρέπει να ακολουθείτε για εκείνο τον σκοπό». Τρίτη.