1.
Η ομιλία για τον φλεγόμενο
41.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε αυτούς τους στίχους κοντά στον Ευλογημένο:
«Σε σπίτι που καίγεται, όποιο δοχείο βγάζει κανείς έξω·
αυτό γίνεται για το όφελός του, όχι αυτό που καίγεται εκεί.
Έτσι ο κόσμος φλέγεται, από το γήρας και τον θάνατο·
ας βγάζει έξω με δωρεά· το δοσμένο είναι καλά βγαλμένο.
Το δοσμένο φέρνει καρπό ευτυχίας· το μη δοσμένο δεν είναι έτσι·
κλέφτες αρπάζουν, βασιλιάδες, φωτιά καίει, χάνεται.
Και στο τέλος εγκαταλείπει το σώμα μαζί με τις κτήσεις·
γνωρίζοντας αυτό ο ευφυής, ας απολαμβάνει και ας δίνει·
αφού δώσει και απολαύσει σύμφωνα με τη δύναμή του·
ακατηγόρητος πηγαίνει στον ουράνιο τόπο.»