1.
Η ομιλία για το αδάμαστο και αφύλακτο
94.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Αυτές οι έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής, μοναχοί, αδάμαστες, αφύλακτες, απροστάτευτες, ασυγκράτητες, φέρνουν δυστυχία.
Ποια έξι;
Το μάτι, μοναχοί, ως αισθητηριακή βάση της επαφής, αδάμαστο, αφύλακτο, απροστάτευτο, ασυγκράτητο, φέρνει δυστυχία... κ.λπ...
η γλώσσα, μοναχοί, ως αισθητηριακή βάση της επαφής, αδάμαστη, αφύλακτη, απροστάτευτη, ασυγκράτητη, φέρνει δυστυχία... κ.λπ...
ο νους, μοναχοί, ως αισθητηριακή βάση της επαφής, αδάμαστος, αφύλακτος, απροστάτευτος, ασυγκράτητος, φέρνει δυστυχία.
Αυτές, μοναχοί, οι έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής, αδάμαστες, αφύλακτες, απροστάτευτες, ασυγκράτητες, φέρνουν δυστυχία».
«Αυτές οι έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής, μοναχοί, καλά δαμασμένες, καλά φυλαγμένες, καλά προστατευμένες, καλά συγκρατημένες, φέρνουν ευτυχία. Ποια έξι; Το μάτι, μοναχοί, ως αισθητηριακή βάση της επαφής, καλά δαμασμένο, καλά φυλαγμένο, καλά προστατευμένο, καλά συγκρατημένο, φέρνει ευτυχία... κ.λπ... η γλώσσα, μοναχοί, ως αισθητηριακή βάση της επαφής, καλά δαμασμένη, καλά φυλαγμένη, καλά προστατευμένη, καλά συγκρατημένη, φέρνει ευτυχία... κ.λπ... ο νους, μοναχοί, ως αισθητηριακή βάση της επαφής, καλά δαμασμένος, καλά φυλαγμένος, καλά προστατευμένος, καλά συγκρατημένος, φέρνει ευτυχία. Αυτές, μοναχοί, οι έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής, καλά δαμασμένες, καλά φυλαγμένες, καλά προστατευμένες, καλά συγκρατημένες, φέρνουν ευτυχία». Αυτά είπε ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος είπε αυτό -
όπου ο ασυγκράτητος υφίσταται δυστυχία·
αυτοί που γνώρισαν την αυτοσυγκράτησή τους,
με την πίστη ως σύντροφο, παραμένουν αμόλυντοι.
και επίσης αφού δει δυσάρεστες·
στην ευχάριστη ας απομακρύνει την ατραπό της λαγνείας,
και ας μη μολύνει τον νου σκεπτόμενος 'αυτό είναι δυσάρεστο για μένα'.
στον αγαπητό ήχο ας μην είναι προσκολλημένος·
και στο μη αγαπητό ας απομακρύνει αυτό που έχει πάει στο μίσος,
και ας μη μολύνει τον νου σκεπτόμενος 'αυτό είναι δυσάρεστο για μένα'.
και επίσης αφού μυρίσει ακάθαρτη, δυσάρεστη·
στο δυσάρεστο θα απομάκρυνε την αποστροφή,
και οδηγούμενος από επιθυμία δεν θα ήταν στο ευχάριστο.
και επίσης έχοντας γευτεί κάποτε άνοστη·
τη νόστιμη γεύση δεν θα έτρωγε αγκιστρωμένος,
και στις άνοστες δεν θα έδειχνε αντίθεση.
και πληττόμενος από δυστυχία δεν θα έτρεμε·
τη δυάδα επαφής, ευτυχία και δυστυχία, θα αντιμετώπιζε με αταραξία,
μη συμφωνώντας, μη διαφωνώντας με τίποτα.
εμμένοντας πλησιάζουν, αυτοί που έχουν αντιλήψεις·
το δημιουργημένο από τον νου και βασισμένο στην οικογενειακή ζωή, όλο αυτό,
απωθώντας, κινείται βασισμένος στην απάρνηση.
η συνείδηση αυτού που πλήττεται δεν κλονίζεται πουθενά·
αυτοί, υπερβαίνοντας το πάθος και το μίσος, μοναχοί,
γίνετε αυτοί που έχουν περάσει πέρα από τη γέννηση και τον θάνατο». Πρώτο.