7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(63) 1.

Πραγματεία για το περιλαμβανόμενο

471. Δεν υπάρχουν κάποια φαινόμενα περιλαμβανόμενα σε κάποια φαινόμενα; Ναι. Δεν υπάρχουν κάποια φαινόμενα που πηγαίνουν σε αρίθμηση με κάποια φαινόμενα, πηγαίνουν σε απαγγελία, περιλαμβάνονται; Ναι. Αν υπάρχουν κάποια φαινόμενα που πηγαίνουν σε αρίθμηση με κάποια φαινόμενα, πηγαίνουν σε απαγγελία, περιλαμβάνονται, τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «δεν υπάρχουν κάποια φαινόμενα περιλαμβανόμενα σε κάποια φαινόμενα».

Η αισθητήρια βάση του ματιού πηγαίνει σε αρίθμηση ποιου συναθροίσματος; Πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του υλικού σώματος. Αν η αισθητήρια βάση του ματιού πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του υλικού σώματος, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η αισθητήρια βάση του ματιού περιλαμβάνεται στο συνάθροισμα του υλικού σώματος». Η αισθητήρια βάση του αυτιού... κ.λπ... αισθητήρια βάση της μύτης... κ.λπ... αισθητήρια βάση της γλώσσας... κ.λπ... η αισθητήρια βάση του σώματος πηγαίνει σε αρίθμηση ποιου συναθροίσματος; Πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του υλικού σώματος. Αν η αισθητήρια βάση του σώματος πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του υλικού σώματος, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η αισθητήρια βάση του σώματος περιλαμβάνεται στο συνάθροισμα του υλικού σώματος».

Η αισθητηριακή βάση της ορατής μορφής... κ.λπ... αισθητηριακή βάση του ήχου... κ.λπ... αισθητηριακή βάση της οσμής... κ.λπ... αισθητηριακή βάση της γεύσης... κ.λπ... η αισθητηριακή βάση της αφής πηγαίνει σε αρίθμηση ποιου συναθροίσματος; Πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του υλικού σώματος. Αν η αισθητηριακή βάση της αφής πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του υλικού σώματος, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η αισθητηριακή βάση της αφής περιλαμβάνεται στο συνάθροισμα του υλικού σώματος».

Το ευχάριστο αίσθημα πηγαίνει σε αρίθμηση ποιου συναθροίσματος; Πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του αισθήματος. Αν το ευχάριστο αίσθημα πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του αισθήματος, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «το ευχάριστο αίσθημα περιλαμβάνεται στο συνάθροισμα του αισθήματος». Το δυσάρεστο αίσθημα... κ.λπ... το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα πηγαίνει σε αρίθμηση ποιου συναθροίσματος; Πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του αισθήματος. Αν το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα πηγαίνει σε αρίθμηση του συναθροίσματος του αισθήματος, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα περιλαμβάνεται στο συνάθροισμα του αισθήματος».

Η αντίληψη γεννημένη από την οφθαλμική επαφή σε ποιου συναθροίσματος αρίθμηση πηγαίνει; Πηγαίνει στην αρίθμηση του συναθροίσματος της αντίληψης. Αν η αντίληψη γεννημένη από την οφθαλμική επαφή πηγαίνει στην αρίθμηση του συναθροίσματος της αντίληψης, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η αντίληψη γεννημένη από την οφθαλμική επαφή περιλαμβάνεται στο συνάθροισμα της αντίληψης». Αντίληψη γεννημένη από ωτική επαφή... κ.λπ... η αντίληψη γεννημένη από νοητική επαφή σε ποιου συναθροίσματος αρίθμηση πηγαίνει; Πηγαίνει στην αρίθμηση του συναθροίσματος της αντίληψης. Αν η αντίληψη γεννημένη από νοητική επαφή πηγαίνει στην αρίθμηση του συναθροίσματος της αντίληψης, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η αντίληψη γεννημένη από νοητική επαφή περιλαμβάνεται στο συνάθροισμα της αντίληψης».

Βούληση γεννημένη από οφθαλμική επαφή... κ.λπ... η βούληση γεννημένη από νοητική επαφή σε ποιου συναθροίσματος αρίθμηση πηγαίνει; Πηγαίνει στην αρίθμηση του συναθροίσματος των νοητικών δραστηριοτήτων. Αν η βούληση γεννημένη από νοητική επαφή πηγαίνει στην αρίθμηση του συναθροίσματος των νοητικών δραστηριοτήτων, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η βούληση γεννημένη από νοητική επαφή περιλαμβάνεται στο συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων».

Την οφθαλμική συνείδηση... κ.λπ. η νοητική συνείδηση σε ποιου συναθροίσματος αρίθμηση πηγαίνει; Πηγαίνει στην αρίθμηση του συναθροίσματος της συνείδησης. Αν η νοητική συνείδηση πηγαίνει στην αρίθμηση του συναθροίσματος της συνείδησης, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η νοητική συνείδηση περιλαμβάνεται στο συνάθροισμα της συνείδησης».

472. Όπως με σχοινί ή με ζυγό δύο βόδια είναι περιλαμβανόμενα, με κορδόνι η προσφερόμενη τροφή είναι περιλαμβανόμενη, ο σκύλος με λουρί είναι περιλαμβανόμενος· ακριβώς έτσι αυτά τα φαινόμενα περιλαμβάνονται σε εκείνα τα φαινόμενα; Αν με σχοινί ή με ζυγό δύο βόδια είναι περιλαμβανόμενα, με κορδόνι η προσφερόμενη τροφή είναι περιλαμβανόμενη, ο σκύλος με λουρί είναι περιλαμβανόμενος, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «υπάρχουν κάποια φαινόμενα περιλαμβανόμενα σε κάποια φαινόμενα».

Τέλος της πραγματείας για το περιλαμβανόμενο.

7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(64) 2.

Πραγματεία για το σχετιζόμενο

473. Δεν υπάρχουν κάποια φαινόμενα σχετιζόμενα με κάποια φαινόμενα; Ναι. Δεν υπάρχουν κάποια φαινόμενα συνοδευόμενα από κάποια φαινόμενα, συγγεννημένα, συνδεδεμένα, με ταυτόχρονη έγερση, με ταυτόχρονη παύση, με το ίδιο αισθητήριο όργανο, με το ίδιο αντικείμενο; Ναι. Αν υπάρχουν κάποια φαινόμενα συνοδευόμενα από κάποια φαινόμενα, συγγεννημένα, συνδεδεμένα, με ταυτόχρονη έγερση, με ταυτόχρονη παύση, με το ίδιο αισθητήριο όργανο, με το ίδιο αντικείμενο, τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «δεν υπάρχουν κάποια φαινόμενα σχετιζόμενα με κάποια φαινόμενα».

Το συνάθροισμα του αισθήματος είναι συγγεννημένο με το συνάθροισμα της αντίληψης; Ναι. Αν το συνάθροισμα του αισθήματος είναι συγγεννημένο με το συνάθροισμα της αντίληψης, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «το συνάθροισμα του αισθήματος σχετίζεται με το συνάθροισμα της αντίληψης».

Το συνάθροισμα του αισθήματος με το συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων... είναι συγγεννημένο με το συνάθροισμα της συνείδησης; Ναι. Αν το συνάθροισμα του αισθήματος είναι συγγεννημένο με το συνάθροισμα της συνείδησης, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «το συνάθροισμα του αισθήματος σχετίζεται με το συνάθροισμα της συνείδησης».

Το συνάθροισμα της αντίληψης... το συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων... το συνάθροισμα της συνείδησης με το συνάθροισμα του αισθήματος... με το συνάθροισμα της αντίληψης... είναι συγγεννημένο με το συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων; Ναι. Αν το συνάθροισμα της συνείδησης είναι συγγεννημένο με το συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «το συνάθροισμα της συνείδησης σχετίζεται με το συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων».

474. Όπως στο σουσάμι το λάδι είναι ακολουθούμενο και εισερχόμενο, στο ζαχαροκάλαμο η γεύση είναι ακολουθούμενη και εισερχόμενη· ακριβώς έτσι αυτά τα φαινόμενα ακολουθούνται και εισέρχονται σε εκείνα τα φαινόμενα; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Τέλος της πραγματείας για το σχετιζόμενο.

7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(65) 3.

Πραγματεία για τον νοητικό παράγοντα

475. Δεν υπάρχει κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας; Ναι. Δεν υπάρχουν κάποιες καταστάσεις συνοδευόμενες από τη συνείδηση, συγγεννημένες, συνδεδεμένες, σχετιζόμενες, με ταυτόχρονη έγερση, με ταυτόχρονη παύση, με το ίδιο αισθητήριο όργανο, με το ίδιο αντικείμενο; Ναι. Αν υπάρχουν κάποιες καταστάσεις συνοδευόμενες από τη συνείδηση, συγγεννημένες, συνδεδεμένες, σχετιζόμενες, με ταυτόχρονη έγερση, με ταυτόχρονη παύση, με το ίδιο αισθητήριο όργανο, με το ίδιο αντικείμενο, τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «δεν υπάρχει κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας».

Η επαφή είναι συγγεννημένη με τη συνείδηση; Ναι. Αν η επαφή είναι συγγεννημένη με τη συνείδηση, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η επαφή είναι νοητικός παράγοντας». Το αίσθημα... κ.λπ... η αντίληψη... η βούληση... η πίστη... η ενεργητικότητα... μνήμη... αυτοσυγκέντρωση... η σοφία... η λαγνεία... το μίσος... η αυταπάτη... κ.λπ... ο μη ηθικός φόβος είναι συγγεννημένος με τη συνείδηση; Ναι. Αν ο μη ηθικός φόβος είναι συγγεννημένος με τη συνείδηση, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «ο μη ηθικός φόβος είναι νοητικός παράγοντας».

476. Είναι συγγεννημένο με τη συνείδηση, επομένως είναι νοητικό; Ναι. Είναι συγγεννημένο με την επαφή, επομένως είναι επαφικό; Ναι. Είναι συγγεννημένο με τη συνείδηση, επομένως είναι νοητικό; Ναι. Στο αίσθημα... στην αντίληψη... με τη βούληση... με την πίστη... με την ενεργητικότητα... με τη μνήμη... με την αυτοσυγκέντρωση... με τη σοφία... από το πάθος... από το μίσος... με την αυταπάτη... κ.λπ... Είναι συγγεννημένο με τον μη ηθικό φόβο, επομένως είναι μη-ηθικο-φοβικό; Ναι.

477. Δεν υπάρχει κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο -

Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν υπάρχει κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας.

Δεν υπάρχει κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο - «εδώ, Κεβάττα, ένας μοναχός διαβάζει τη συνείδηση άλλων όντων, άλλων ατόμων, διαβάζει τους νοητικούς παράγοντες, διαβάζει τις σκέψεις, διαβάζει τους στοχασμούς - 'έτσι είναι ο νους σου, έτσι είναι ο νους σου, αυτή είναι η συνείδησή σου''. Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν υπάρχει κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας.

Τέλος της πραγματείας για τον νοητικό παράγοντα.

7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(66) 4.

Πραγματεία για τη δωρεά

478. Η κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας είναι δωρεά; Ναι. Είναι δυνατόν η κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας να δοθεί στους άλλους; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ. είναι δυνατόν η κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας να δοθεί στους άλλους; Ναι. Είναι δυνατόν η επαφή να δοθεί στους άλλους; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ. είναι δυνατόν το αίσθημα... κ.λπ... η αντίληψη... η βούληση... η πίστη... η ενεργητικότητα... μνήμη... αυτοσυγκέντρωση... η σοφία να δοθεί στους άλλους; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

479. Δεν πρέπει να ειπωθεί - η κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας είναι δωρεά; Ναι. Η δωρεά έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, δυσάρεστο αποτέλεσμα, μη τερπνό αποτέλεσμα, μικτό αποτέλεσμα, με επώδυνες συνέπειες, με επώδυνο επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... δεν είναι η δωρεά με επιθυμητό αποτέλεσμα, με ευχάριστο αποτέλεσμα, με τερπνό αποτέλεσμα, με αμιγές αποτέλεσμα, με ευχάριστες συνέπειες, με ευχάριστο επακόλουθο; Ναι. Αν η δωρεά είναι με επιθυμητό αποτέλεσμα, με ευχάριστο αποτέλεσμα, με τερπνό αποτέλεσμα, με αμιγές αποτέλεσμα, με ευχάριστες συνέπειες, με ευχάριστο επακόλουθο, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας είναι δωρεά».

Η δωρεά με επιθυμητό αποτέλεσμα έχει ειπωθεί από τον Ευλογημένο, ο χιτώνας είναι δωρεά; Ναι. Ο χιτώνας είναι με επιθυμητό αποτέλεσμα, με ευχάριστο αποτέλεσμα, με τερπνό αποτέλεσμα, με αμιγές αποτέλεσμα, με ευχάριστες συνέπειες, με ευχάριστο επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... η δωρεά με επιθυμητό αποτέλεσμα έχει ειπωθεί από τον Ευλογημένο, η προσφερόμενη τροφή, το κατάλυμα, τα αναγκαία φάρμακα για ασθενείς είναι δωρεά; Ναι. Τα αναγκαία φάρμακα για ασθενείς είναι με επιθυμητό αποτέλεσμα, με ευχάριστο αποτέλεσμα, με τερπνό αποτέλεσμα, με αμιγές αποτέλεσμα, με ευχάριστες συνέπειες, με ευχάριστο επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

480. Δεν πρέπει να ειπωθεί - «η κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας είναι δωρεά»; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο -

Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν η κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας είναι δωρεά.

Δεν πρέπει να ειπωθεί - «η κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας είναι δωρεά»; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο - «Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι οι δωρεές, οι μεγάλες δωρεές, που είναι πρωταρχικές, αρχαίες, γνωστές ως καταγωγές, παλαιές, αμιγείς, ήταν αμιγείς στο παρελθόν, δεν αναμειγνύονται, δεν θα αναμειχθούν, μη-απορριπτέες από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες! Ποια πέντε; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής, έχοντας εγκαταλείψει τον φόνο έμβιων όντων, απέχει από τον φόνο έμβιων όντων. Απέχοντας από τον φόνο έμβιων όντων, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής δίνει αφοβία σε αμέτρητα όντα, δίνει μη-εχθρότητα, δίνει μη-βλάβη. Έχοντας δώσει αφοβία σε αμέτρητα όντα, έχοντας δώσει μη-εχθρότητα, έχοντας δώσει μη-βλάβη, γίνεται μέτοχος απεριόριστης αφοβίας, μη-εχθρότητας, μη-βλάβης. Αυτή, μοναχοί, είναι η πρώτη δωρεά, η μεγάλη δωρεά, που είναι πρωταρχική, αρχαία, γνωστή ως καταγωγή, παλαιά, αμιγής, ήταν αμιγής στο παρελθόν, δεν αναμειγνύεται, δεν θα αναμειχθεί, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Επιπλέον, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής, έχοντας εγκαταλείψει τη λήψη του μη δοσμένου... κ.λπ... έχοντας εγκαταλείψει τη λανθασμένη σεξουαλική συμπεριφορά... κ.λπ... έχοντας εγκαταλείψει την ψευδολογία... κ.λπ... έχοντας εγκαταλείψει τα οινοπνευματώδη ποτά, ηδύποτα και μεθυστικά που προξενούν απροσεξία, απέχει από τα οινοπνευματώδη ποτά, ηδύποτα και μεθυστικά που προξενούν απροσεξία. Απέχοντας από τα οινοπνευματώδη ποτά, ηδύποτα και μεθυστικά που προξενούν απροσεξία, μοναχοί, ο ευγενής μαθητής δίνει αφοβία σε αμέτρητα όντα, δίνει μη-εχθρότητα, δίνει μη-βλάβη. Έχοντας δώσει αφοβία σε αμέτρητα όντα, έχοντας δώσει μη-εχθρότητα, έχοντας δώσει μη-βλάβη, γίνεται μέτοχος απεριόριστης αφοβίας, μη-εχθρότητας, μη-βλάβης. Αυτή, μοναχοί, είναι η πέμπτη δωρεά, η μεγάλη δωρεά, που είναι πρωταρχική, αρχαία, γνωστή ως καταγωγή, παλαιά, αμιγής, ήταν αμιγής στο παρελθόν, δεν αναμειγνύεται, δεν θα αναμειχθεί, μη-απορριπτέα από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε δωρεές, οι μεγάλες δωρεές, που είναι πρωταρχικές, αρχαίες, γνωστές ως καταγωγές, παλαιές, αμιγείς, ήταν αμιγείς στο παρελθόν, δεν αναμειγνύονται, δεν θα αναμειχθούν, μη-απορριπτέες από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες». Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν η κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας είναι δωρεά.

481. Δεν πρέπει να ειπωθεί - «η προσφορά είναι δωρεά»; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο - «εδώ κάποιος δίνει τροφή, δίνει ρόφημα, δίνει ρούχο, δίνει όχημα, δίνει γιρλάντα, δίνει άρωμα, δίνει καλλυντικό, δίνει τόπο ύπνου, δίνει κατάλυμα, δίνει φωτισμό»! Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν η προσφορά είναι δωρεά.

482. Η προσφορά είναι δωρεά; Ναι. Η προσφορά είναι με επιθυμητό αποτέλεσμα, με ευχάριστο αποτέλεσμα, με τερπνό αποτέλεσμα, με αμιγές αποτέλεσμα, με ευχάριστες συνέπειες, με ευχάριστο επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... η δωρεά με επιθυμητό αποτέλεσμα έχει ειπωθεί από τον Ευλογημένο, ο χιτώνας είναι δωρεά; Ναι. Ο χιτώνας είναι με επιθυμητό αποτέλεσμα, με ευχάριστο αποτέλεσμα, με τερπνό αποτέλεσμα, με αμιγές αποτέλεσμα, με ευχάριστες συνέπειες, με ευχάριστο επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... η δωρεά με επιθυμητό αποτέλεσμα έχει ειπωθεί από τον Ευλογημένο, η προσφερόμενη τροφή είναι δωρεά... το κατάλυμα είναι δωρεά... τα αναγκαία φάρμακα για ασθενείς είναι δωρεά; Ναι. Τα αναγκαία φάρμακα για ασθενείς είναι με επιθυμητό αποτέλεσμα, με ευχάριστο αποτέλεσμα, με τερπνό αποτέλεσμα, με αμιγές αποτέλεσμα, με ευχάριστες συνέπειες, με ευχάριστο επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... Τότε λοιπόν δεν πρέπει να ειπωθεί - «η προσφορά είναι δωρεά».

Τέλος της πραγματείας για τη δωρεά.

7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(67) 5.

Πραγματεία για την αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση

483. Η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται; Ναι. Η επαφή που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται, το αίσθημα αυξάνεται, η αντίληψη αυξάνεται, η βούληση αυξάνεται, η συνείδηση αυξάνεται, η πίστη αυξάνεται, η ενεργητικότητα αυξάνεται, η μνήμη αυξάνεται, η αυτοσυγκέντρωση αυξάνεται, η σοφία αυξάνεται; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται; Ναι. Αυξάνεται όπως αναρριχητικό φυτό, αυξάνεται όπως αναρριχώμενο φυτό, αυξάνεται όπως δέντρο, αυξάνεται όπως χορτάρι, αυξάνεται όπως δέσμη καλαμιών; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

484. Η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται; Ναι. Ο δωρητής αφού έδωσε δωρεά δεν δίνει προσοχή, υπάρχει αξιέπαινη πράξη; Ναι. Για αυτόν που δεν στρέφει την προσοχή υπάρχει... για αυτόν χωρίς στοχαστική προσοχή υπάρχει... για αυτόν που δεν δίνει προσοχή υπάρχει... για αυτόν που δεν εξετάζει υπάρχει... για αυτόν που δεν σκέφτεται υπάρχει... για αυτόν που δεν επιθυμεί υπάρχει... για αυτόν που δεν κατευθύνει υπάρχει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... δεν υπάρχει για αυτόν που στρέφει την προσοχή... για αυτόν με στοχαστική προσοχή υπάρχει... για αυτόν που δίνει προσοχή υπάρχει... για αυτόν που εξετάζει υπάρχει... για αυτόν που σκέφτεται υπάρχει... για αυτόν που επιθυμεί υπάρχει... για αυτόν που κατευθύνει υπάρχει; Ναι. Αν για αυτόν που στρέφει την προσοχή υπάρχει... για αυτόν με στοχαστική προσοχή υπάρχει... για αυτόν που δίνει προσοχή υπάρχει... για αυτόν που εξετάζει υπάρχει... για αυτόν που σκέφτεται υπάρχει... για αυτόν που επιθυμεί υπάρχει... για αυτόν που κατευθύνει υπάρχει, τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται».

485. Η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται; Ναι. Ο δωρητής αφού έδωσε δωρεά σκέφτεται ηδονικό λογισμό, σκέφτεται λογισμό του θυμού, σκέφτεται λογισμό της βίας, υπάρχει αξιέπαινη πράξη; Ναι. Δύο επαφών... κ.λπ... υπάρχει σύμπτωση δύο συνειδήσεων; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... δύο επαφών... κ.λπ... υπάρχει σύμπτωση δύο συνειδήσεων; Ναι. Καλές και φαύλες, επιλήψιμες και ανεπίληπτες, κατώτερες και ανώτερες, σκοτεινές και φωτεινές νοητικές καταστάσεις με τα αντίστοιχα μερίδιά τους έρχονται σε παρουσία; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... καλές και φαύλες, επιλήψιμες και ανεπίληπτες, κατώτερες και ανώτερες, σκοτεινές και φωτεινές νοητικές καταστάσεις με τα αντίστοιχα μερίδιά τους έρχονται σε παρουσία; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο - «Αυτά τα τέσσερα, μοναχοί, είναι πολύ μακριά το ένα από το άλλο! Ποιες τέσσερις; Ο ουρανός, μοναχοί, και η γη - αυτό είναι το πρώτο πολύ μακριά το ένα από το άλλο. Η κοντινή όχθη, μοναχοί, της θάλασσας και η μακρινή όχθη - αυτό είναι το δεύτερο πολύ μακριά το ένα από το άλλο. Από όπου, μοναχοί, ο ήλιος ανατέλλει και όπου δύει - αυτό είναι το τρίτο πολύ μακριά το ένα από το άλλο. Η αρχή των αγαθών, μοναχοί, και η αρχή των μη αγαθών - αυτό είναι το τέταρτο πολύ μακριά το ένα από το άλλο. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα τέσσερα πολύ μακριά το ένα από το άλλο.

Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν δεν πρέπει να ειπωθεί - «οι καλές και φαύλες, επιλήψιμες και ανεπίληπτες, κατώτερες και ανώτερες, σκοτεινές και φωτεινές νοητικές καταστάσεις με τα αντίστοιχα μερίδιά τους έρχονται σε παρουσία».

486. Δεν πρέπει να ειπωθεί - «η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται»; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο -

Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται.

Δεν πρέπει να ειπωθεί - «η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται»; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο - «Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τέσσερα ρεύματα αξιέπαινων πράξεων, ρεύματα του καλού, τροφή της ευτυχίας, που οδηγούν στον ουράνιο κόσμο, με ευχάριστο επακόλουθο, που οδηγούν στον παράδεισο, που οδηγούν στο επιθυμητό, στο αρεστό, στο ευχάριστο, στην ευημερία, στην ευτυχία! Ποιοι τέσσερις; Όποιου, μοναχοί, ένας μοναχός χρησιμοποιώντας τον χιτώνα, έχοντας επιτύχει την απεριόριστη αυτοσυγκέντρωση του νου, διαμένει, απεριόριστο είναι το ρεύμα αξιέπαινων πράξεων εκείνου, ρεύμα του καλού, τροφή της ευτυχίας, που οδηγεί στον ουράνιο κόσμο, με ευχάριστο επακόλουθο, που οδηγεί στον παράδεισο, που οδηγεί στο επιθυμητό, στο αρεστό, στο ευχάριστο, στην ευημερία, στην ευτυχία. Όποιου, μοναχοί, ένας μοναχός καταναλώνοντας την προσφερόμενη τροφή... κ.λπ... χρησιμοποιώντας το κατάλυμα... κ.λπ... χρησιμοποιώντας τα αναγκαία φάρμακα για ασθενείς, έχοντας επιτύχει την απεριόριστη αυτοσυγκέντρωση του νου, διαμένει, απεριόριστο είναι το ρεύμα αξιέπαινων πράξεων εκείνου, ρεύμα του καλού, τροφή της ευτυχίας, που οδηγεί στον ουράνιο κόσμο, με ευχάριστο επακόλουθο, που οδηγεί στον παράδεισο, που οδηγεί στο επιθυμητό, στο αρεστό, στο ευχάριστο, στην ευημερία, στην ευτυχία. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τέσσερα ρεύματα αξιέπαινων πράξεων, ρεύματα του καλού, τροφή της ευτυχίας, που οδηγούν στον ουράνιο κόσμο, με ευχάριστο επακόλουθο, που οδηγούν στον παράδεισο, που οδηγούν στο επιθυμητό, στο αρεστό, στο ευχάριστο, στην ευημερία, στην ευτυχία». Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται.

487. Η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται; Ναι. Ο δωρητής δίνει δωρεά, ο αποδέκτης αφού τη δεχτεί δεν τη χρησιμοποιεί, την πετάει, την παρατάει, υπάρχει αξιέπαινη πράξη; Ναι. Αν ο δωρητής δίνει δωρεά, ο αποδέκτης αφού τη δεχτεί δεν τη χρησιμοποιεί, την πετάει, την παρατάει, υπάρχει αξιέπαινη πράξη· τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται».

Η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται; Ναι. Ο δωρητής δίνει δωρεά, αφού ο αποδέκτης τη δεχτεί είτε οι βασιλιάδες την αρπάζουν, είτε οι κλέφτες την αρπάζουν, είτε η φωτιά την καίει, είτε το νερό την παρασύρει, είτε οι μη αγαπημένοι κληρονόμοι την αρπάζουν, υπάρχει αξιέπαινη πράξη; Ναι. Αν ο δωρητής δίνει δωρεά, αφού ο αποδέκτης τη δεχτεί είτε οι βασιλιάδες την αρπάζουν, είτε οι κλέφτες την αρπάζουν, είτε η φωτιά την καίει, είτε το νερό την παρασύρει, είτε οι μη αγαπημένοι κληρονόμοι την αρπάζουν, υπάρχει αξιέπαινη πράξη· τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται».

Τέλος της πραγματείας για την αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση.

7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(68) 6.

Πραγματεία για το δοσμένο από εδώ

488. Με ό,τι δίνεται από εδώ συντηρούνται εκεί; Ναι. Από εδώ δίνουν χιτώνα, εκείνον τον χιτώνα εκεί χρησιμοποιούν; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... από εδώ δίνουν προσφερόμενη τροφή, από εδώ δίνουν κατάλυμα, από εδώ δίνουν αναγκαία φάρμακα για ασθενείς, από εδώ δίνουν στερεά τροφή, από εδώ δίνουν μαλακή τροφή, από εδώ δίνουν πόσιμο νερό· εκείνο το πόσιμο νερό εκεί καταναλώνουν; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Με ό,τι δίνεται από εδώ συντηρούνται εκεί; Ναι. Άλλος είναι πράττων για άλλον, την ετεροδημιούργητη ευτυχία και δυστυχία άλλος πράττει, άλλος βιώνει; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

489. Δεν πρέπει να ειπωθεί - «με ό,τι δίνεται από εδώ συντηρούνται εκεί»; Ναι. Δεν ευχαριστούν τα φαντάσματα αυτόν που δίνει δωρεά για το όφελος του εαυτού τους, γεμίζουν με πίστη τη συνείδησή τους, παράγουν χαρά, αποκτούν ευαρέσκεια; Ναι. Αν τα φαντάσματα ευχαριστούν αυτόν που δίνει δωρεά για το όφελος του εαυτού τους, γεμίζουν με πίστη τη συνείδησή τους, παράγουν χαρά, αποκτούν ευαρέσκεια· τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «με ό,τι δίνεται από εδώ συντηρούνται εκεί».

490. Δεν πρέπει να ειπωθεί - «με ό,τι δίνεται από εδώ συντηρούνται εκεί»; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο -

Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν με ό,τι δίνεται από εδώ συντηρούνται εκεί.

491. Δεν πρέπει να ειπωθεί - «με ό,τι δίνεται από εδώ συντηρούνται εκεί»; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο - «αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι οι καταστάσεις που βλέποντας η μητέρα και ο πατέρας εύχονται γιο να γεννηθεί στην οικογένεια! Ποια πέντε; Αφού τον αναθρέψαμε, θα μας συντηρήσει, θα εκτελεί τα καθήκοντά μας, η οικογενειακή παράδοση θα διατηρηθεί για πολύ, θα αποδειχθεί άξιος της κληρονομιάς, και επίσης θα προσφέρει δωρεές στους πεθαμένους προγόνους - αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε καταστάσεις που βλέποντας η μητέρα και ο πατέρας εύχονται γιο να γεννηθεί στην οικογένεια».

Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν με ό,τι δίνεται από εδώ συντηρούνται εκεί.

Τέλος της πραγματείας για αυτό που δόθηκε από εδώ.

7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(69) 7.

Πραγματεία για το ότι η γη είναι επακόλουθο πράξης

492. Η γη είναι επακόλουθο πράξης; Ναι. Βιώνεται ως ευχάριστο, βιώνεται ως δυσάρεστο, βιώνεται ως ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, σχετιζόμενη με ευχάριστο αίσθημα, σχετιζόμενη με δυσάρεστο αίσθημα, σχετιζόμενη με ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, σχετιζόμενη με την επαφή, σχετιζόμενη με το αίσθημα, σχετιζόμενη με την αντίληψη, σχετιζόμενη με τη βούληση, σχετιζόμενη με τη συνείδηση, με αισθητηριακό αντικείμενο· υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής, στοχαστική προσοχή, προσοχή, προσοχή, βούληση, πόθος, φιλοδοξία; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... δεν βιώνεται ως ευχάριστο, δεν βιώνεται ως δυσάρεστο, δεν βιώνεται ως ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, δεν σχετίζεται με ευχάριστο αίσθημα, δεν σχετίζεται με δυσάρεστο αίσθημα, δεν σχετίζεται με ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, δεν σχετίζεται με την επαφή, δεν σχετίζεται με το αίσθημα, δεν σχετίζεται με την αντίληψη, δεν σχετίζεται με τη βούληση, δεν σχετίζεται με τη συνείδηση, χωρίς αισθητηριακό αντικείμενο· δεν υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής, στοχαστική προσοχή, προσοχή, προσοχή, βούληση, πόθος, φιλοδοξία; Ναι. Αν δεν βιώνεται ως ευχάριστο, δεν βιώνεται ως δυσάρεστο... κ.λπ... χωρίς αισθητηριακό αντικείμενο· δεν υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία, τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «η γη είναι επακόλουθο πράξης».

Η επαφή είναι επακόλουθο πράξης, η επαφή βιώνεται ως ευχάριστο, βιώνεται ως δυσάρεστο, βιώνεται ως ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, σχετιζόμενη με ευχάριστο αίσθημα, με δυσάρεστο... κ.λπ... σχετιζόμενη με ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, σχετιζόμενη με την επαφή, σχετιζόμενη με το αίσθημα, σχετιζόμενη με την αντίληψη, σχετιζόμενη με τη βούληση, σχετιζόμενη με τη συνείδηση, με αισθητηριακό αντικείμενο· υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία; Ναι. Η γη είναι επακόλουθο πράξης, η γη βιώνεται ως ευχάριστο, βιώνεται ως δυσάρεστο, βιώνεται ως ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, σχετιζόμενη με ευχάριστο αίσθημα, με δυσάρεστο... κ.λπ... σχετιζόμενη με ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, σχετιζόμενη με την επαφή, σχετιζόμενη με το αίσθημα, σχετιζόμενη με την αντίληψη, σχετιζόμενη με τη βούληση, σχετιζόμενη με τη συνείδηση, με αισθητηριακό αντικείμενο· υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής, στοχαστική προσοχή, προσοχή, προσοχή, βούληση, πόθος, φιλοδοξία; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ. η γη είναι επακόλουθο πράξης, η γη δεν βιώνεται ως ευχάριστο, δεν βιώνεται ως δυσάρεστο... κ.λπ... χωρίς αισθητηριακό αντικείμενο· δεν υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία; Ναι. Η επαφή είναι επακόλουθο πράξης, η επαφή δεν βιώνεται ως ευχάριστο, δεν βιώνεται ως δυσάρεστο... κ.λπ... χωρίς αισθητηριακό αντικείμενο· δεν υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Η γη είναι επακόλουθο πράξης; Ναι. Η γη υπόκειται σε σήκωμα και κατέβασμα, υπόκειται σε κόψιμο και σπάσιμο; Ναι. Το επακόλουθο πράξης υπόκειται σε σήκωμα και κατέβασμα, υπόκειται σε κόψιμο και σπάσιμο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Είναι δυνατόν η γη να αγοραστεί, να πωληθεί, να τοποθετηθεί, να συλλεχθεί, να διαλεχθεί; Ναι. Είναι δυνατόν το επακόλουθο πράξης να αγοραστεί, να πωληθεί, να τοποθετηθεί, να συλλεχθεί, να διαλεχθεί; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

493. Η γη είναι κοινή στους άλλους; Ναι. Το επακόλουθο της πράξης είναι κοινό στους άλλους; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το επακόλουθο της πράξης είναι κοινό στους άλλους; Ναι. Δεν ειπώθηκε από τον Ευλογημένο -

Υπάρχει τέτοια ομιλία; Ναι. Τότε λοιπόν δεν πρέπει να ειπωθεί - «το επακόλουθο της πράξης είναι κοινό στους άλλους».

Η γη είναι επακόλουθο πράξης; Ναι. Πρώτα η γη παραμένει και μετά τα όντα επαναγεννιούνται; Ναι. Πρώτα το επακόλουθο εγείρεται και μετά κάνουν πράξη για να αποκτήσουν το επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Η γη είναι επακόλουθο πράξης όλων των όντων; Ναι. Όλα τα όντα χρησιμοποιούν τη γη; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... όλα τα όντα χρησιμοποιούν τη γη; Ναι. Υπάρχουν κάποιοι που επιτυγχάνουν το τελικό Νιμπάνα χωρίς να χρησιμοποιήσουν τη γη; Ναι. Υπάρχουν κάποιοι που επιτυγχάνουν το τελικό Νιμπάνα χωρίς να εξαντλήσουν το επακόλουθο της πράξης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Η γη είναι το επακόλουθο πράξης του όντος που θα γίνει παγκόσμιος μονάρχης; Ναι. Άλλα όντα χρησιμοποιούν τη γη; Ναι. Άλλα όντα χρησιμοποιούν το επακόλουθο πράξης του όντος που θα γίνει παγκόσμιος μονάρχης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... άλλα όντα χρησιμοποιούν το επακόλουθο πράξης του όντος που θα γίνει παγκόσμιος μονάρχης; Ναι. Άλλα όντα χρησιμοποιούν την επαφή, το αίσθημα, την αντίληψη, τη βούληση, τη συνείδηση, την πίστη, την ενεργητικότητα, τη μνήμη, την αυτοσυγκέντρωση, τη σοφία του όντος που θα γίνει παγκόσμιος μονάρχης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

494. Δεν πρέπει να ειπωθεί - «η γη είναι επακόλουθο πράξης»; Ναι. Δεν υπάρχει πράξη που οδηγεί σε κυριαρχία, πράξη που οδηγεί σε εξουσία; Ναι. Αν υπάρχει πράξη που οδηγεί σε κυριαρχία, πράξη που οδηγεί σε εξουσία, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «η γη είναι επακόλουθο πράξης».

Τέλος της πραγματείας για το ότι η γη είναι επακόλουθο πράξης.

7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(70) 8.

Πραγματεία για το ότι το γήρας και ο θάνατος είναι επακόλουθο

495. Το γήρας και ο θάνατος είναι επακόλουθο; Ναι. Βιώνεται ως ευχάριστο, βιώνεται ως δυσάρεστο, βιώνεται ως ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, σχετιζόμενο με ευχάριστο αίσθημα, σχετιζόμενο με δυσάρεστο αίσθημα, σχετιζόμενο με ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, σχετιζόμενο με την επαφή, σχετιζόμενο με το αίσθημα, σχετιζόμενο με την αντίληψη, σχετιζόμενο με τη βούληση, σχετιζόμενο με τη συνείδηση, με αισθητηριακό αντικείμενο· υπάρχει γι' αυτό στροφή της προσοχής, στοχαστική προσοχή, προσοχή, προσοχή, βούληση, πόθος, φιλοδοξία; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... δεν βιώνεται ως ευχάριστο, δεν βιώνεται ως δυσάρεστο... κ.λπ... χωρίς αισθητηριακό αντικείμενο· δεν υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία; Ναι. Αν δεν βιώνεται ως ευχάριστο, δεν βιώνεται ως δυσάρεστο... κ.λπ... χωρίς αισθητηριακό αντικείμενο· δεν υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία, τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «το γήρας και ο θάνατος είναι επακόλουθο».

Η επαφή είναι επακόλουθο, η επαφή βιώνεται ως ευχάριστο, βιώνεται ως δυσάρεστο... κ.λπ... με αισθητηριακό αντικείμενο· υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία; Ναι. Το γήρας και ο θάνατος είναι επακόλουθο, το γήρας και ο θάνατος βιώνεται ως ευχάριστο, βιώνεται ως δυσάρεστο... κ.λπ... με αισθητηριακό αντικείμενο· υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το γήρας και ο θάνατος είναι επακόλουθο, το γήρας και ο θάνατος δεν βιώνεται ως ευχάριστο, δεν βιώνεται ως δυσάρεστο... κ.λπ... χωρίς αισθητηριακό αντικείμενο· δεν υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία; Ναι. Η επαφή είναι επακόλουθο, η επαφή δεν βιώνεται ως ευχάριστο, δεν βιώνεται ως δυσάρεστο... κ.λπ... χωρίς αισθητηριακό αντικείμενο· δεν υπάρχει γι' αυτήν στροφή της προσοχής... κ.λπ... φιλοδοξία; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

496. Το γήρας και ο θάνατος των φαύλων νοητικών καταστάσεων είναι επακόλουθο των φαύλων νοητικών καταστάσεων; Ναι. Το γήρας και ο θάνατος των καλών νοητικών καταστάσεων είναι επακόλουθο των καλών νοητικών καταστάσεων; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το γήρας και ο θάνατος των καλών νοητικών καταστάσεων, δεν πρέπει να ειπωθεί - «επακόλουθο των καλών νοητικών καταστάσεων»; Ναι. Το γήρας και ο θάνατος των φαύλων νοητικών καταστάσεων, δεν πρέπει να ειπωθεί - «επακόλουθο των φαύλων νοητικών καταστάσεων»; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το γήρας και ο θάνατος των καλών νοητικών καταστάσεων είναι επακόλουθο των φαύλων νοητικών καταστάσεων; Ναι. Το γήρας και ο θάνατος των φαύλων νοητικών καταστάσεων είναι επακόλουθο των καλών νοητικών καταστάσεων; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το γήρας και ο θάνατος των φαύλων νοητικών καταστάσεων, δεν πρέπει να ειπωθεί - «επακόλουθο των καλών νοητικών καταστάσεων»; Ναι. Το γήρας και ο θάνατος των καλών νοητικών καταστάσεων, δεν πρέπει να ειπωθεί - «επακόλουθο των φαύλων νοητικών καταστάσεων»; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το γήρας και ο θάνατος και των καλών και των φαύλων νοητικών καταστάσεων είναι επακόλουθο των φαύλων νοητικών καταστάσεων; Ναι. Το γήρας και ο θάνατος και των καλών και των φαύλων νοητικών καταστάσεων είναι επακόλουθο των καλών νοητικών καταστάσεων; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το γήρας και ο θάνατος και των καλών και των φαύλων νοητικών καταστάσεων, δεν πρέπει να ειπωθεί - «επακόλουθο των καλών νοητικών καταστάσεων»; Ναι. Το γήρας και ο θάνατος και των καλών και των φαύλων νοητικών καταστάσεων, δεν πρέπει να ειπωθεί - «επακόλουθο των φαύλων νοητικών καταστάσεων»; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

497. Δεν πρέπει να ειπωθεί - «το γήρας και ο θάνατος είναι επακόλουθο»; Ναι. Δεν υπάρχει πράξη που οδηγεί σε άσχημη εμφάνιση, πράξη που οδηγεί σε σύντομη ζωή; Ναι. Αν υπάρχει πράξη που οδηγεί σε άσχημη εμφάνιση, πράξη που οδηγεί σε σύντομη ζωή, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «το γήρας και ο θάνατος είναι επακόλουθο».

Τέλος της πραγματείας για το ότι το γήρας και ο θάνατος είναι επακόλουθο.

7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(71) 9.

Πραγματεία για το επακόλουθο της ευγενούς διδασκαλίας

498. Δεν υπάρχει επακόλουθο της ευγενούς διδασκαλίας; Ναι. Δεν είναι μεγάλος ο καρπός του ασκητισμού, μεγάλος ο καρπός της αφοσίωσης στην άγια ζωή; Ναι. Αν είναι μεγάλος ο καρπός του ασκητισμού, μεγάλος ο καρπός της αφοσίωσης στην άγια ζωή, τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «δεν υπάρχει επακόλουθο της ευγενούς διδασκαλίας».

Δεν υπάρχει επακόλουθο της ευγενούς διδασκαλίας; Ναι. Δεν υπάρχει ο καρπός της εισόδου στο ρεύμα; Ναι. Αν υπάρχει ο καρπός της εισόδου στο ρεύμα, τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «δεν υπάρχει επακόλουθο της ευγενούς διδασκαλίας». Δεν υπάρχει ο καρπός της άπαξ επιστροφής... κ.λπ... τον καρπό της μη-επιστροφής... κ.λπ... ο καρπός της Αξιότητας; Ναι. Αν υπάρχει ο καρπός της Αξιότητας, τότε βεβαίως κύριε, δεν πρέπει να ειπωθεί - «δεν υπάρχει επακόλουθο της ευγενούς διδασκαλίας».

Ο καρπός της εισόδου στο ρεύμα δεν είναι επακόλουθο; Ναι. Ο καρπός της δωρεάς δεν είναι επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... ο καρπός της εισόδου στο ρεύμα δεν είναι επακόλουθο; Ναι. Ο καρπός της ηθικής... κ.λπ... ο καρπός της διαλογιστικής ανάπτυξης δεν είναι επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Ο καρπός της άπαξ επιστροφής... κ.λπ... τον καρπό της μη-επιστροφής... κ.λπ... ο καρπός της Αξιότητας δεν είναι επακόλουθο; Ναι. Ο καρπός της δωρεάς δεν είναι επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... ο καρπός της Αξιότητας δεν είναι επακόλουθο; Ναι. Ο καρπός της ηθικής... κ.λπ... ο καρπός της διαλογιστικής ανάπτυξης δεν είναι επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... ο καρπός της δωρεάς είναι επακόλουθο; Ναι. Ο καρπός της εισόδου στο ρεύμα είναι επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το αποτέλεσμα της δωρεάς είναι επακόλουθο; Ναι. Ο καρπός της άπαξ επιστροφής... κ.λπ... τον καρπό της μη-επιστροφής... κ.λπ... ο καρπός της Αξιότητας είναι επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... το αποτέλεσμα της ηθικής... κ.λπ... το αποτέλεσμα της διαλογιστικής ανάπτυξης είναι επακόλουθο; Ναι. Ο καρπός της εισόδου στο ρεύμα είναι επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... το αποτέλεσμα της διαλογιστικής ανάπτυξης είναι επακόλουθο; Ναι. Ο καρπός της άπαξ επιστροφής... κ.λπ... τον καρπό της μη-επιστροφής... κ.λπ. ο καρπός της Αξιότητας είναι επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

499. Το καλό της ηδονικής σφαίρας ύπαρξης είναι με επακόλουθο; Ναι. Το υπερκόσμιο καλό είναι με επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... το καλό της λεπτοφυούς υλικής σφαίρας... κ.λπ... το καλό της άυλης σφαίρας ύπαρξης είναι με επακόλουθο; Ναι. Το υπερκόσμιο καλό είναι με επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το υπερκόσμιο καλό είναι χωρίς επακόλουθο; Ναι. Το καλό της ηδονικής σφαίρας ύπαρξης είναι χωρίς επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... το υπερκόσμιο καλό είναι χωρίς επακόλουθο; Ναι. Της λεπτοφυούς υλικής σφαίρας... κ.λπ... το καλό της άυλης σφαίρας ύπαρξης είναι χωρίς επακόλουθο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

500. Το καλό της ηδονικής σφαίρας ύπαρξης με επακόλουθο οδηγεί σε συσσώρευση; Ναι. Το υπερκόσμιο καλό με επακόλουθο οδηγεί σε συσσώρευση; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... της λεπτοφυούς υλικής σφαίρας... κ.λπ... το καλό της άυλης σφαίρας ύπαρξης με επακόλουθο οδηγεί σε συσσώρευση; Ναι. Το υπερκόσμιο καλό με επακόλουθο οδηγεί σε συσσώρευση; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το υπερκόσμιο καλό με επακόλουθο οδηγεί στη μη-συσσώρευση; Ναι. Το καλό της ηδονικής σφαίρας ύπαρξης με επακόλουθο οδηγεί στη μη-συσσώρευση; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... Το υπερκόσμιο καλό με επακόλουθο οδηγεί στη μη-συσσώρευση; Ναι. Της λεπτοφυούς υλικής σφαίρας... κ.λπ... το καλό της άυλης σφαίρας ύπαρξης με επακόλουθο οδηγεί στη μη-συσσώρευση; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Τέλος της πραγματείας για το επακόλουθο της ευγενούς διδασκαλίας.

7.

Το έβδομο κεφάλαιο

(72) 10.

Πραγματεία για το ότι το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα

501. Το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα; Ναι. Το επακόλουθο αυτού είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ... το επακόλουθο αυτού είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα; Ναι. Για αυτόν τον ίδιο δεν υπάρχει τέλος του υπαρξιακού πόνου, δεν υπάρχει οριστική διακοπή του κύκλου της ύπαρξης, δεν υπάρχει τελικό Νιμπάνα χωρίς προσκόλληση; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα; Ναι. Είτε «επακόλουθο» είτε «κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα», είτε «κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα» είτε «επακόλουθο», αυτό είναι το ίδιο, με ένα νόημα, ίσο, ισότιμο, της ίδιας φύσης; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα; Ναι. Το επακόλουθο και η κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα, και η κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα και το επακόλουθο είναι συνοδευόμενα, συγγεννημένα, συνδεδεμένα, σχετιζόμενα, με ταυτόχρονη έγερση, με ταυτόχρονη παύση, με το ίδιο αισθητήριο όργανο, με το ίδιο αντικείμενο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα; Ναι. Αυτό ακριβώς το φαύλο είναι το επακόλουθο του φαύλου, αυτό ακριβώς το καλό είναι το επακόλουθο του καλού; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

Το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα; Ναι. Με όποια ακριβώς συνείδηση σκοτώνει έμβιο ον, με εκείνη ακριβώς τη συνείδηση καίγεται στην κόλαση, με όποια ακριβώς συνείδηση δίνει δωρεά, με εκείνη ακριβώς τη συνείδηση χαίρεται στον ευδαιμονικό κόσμο; Δεν πρέπει να ειπωθεί έτσι... κ.λπ...

502. Δεν πρέπει να ειπωθεί - «το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα»; Ναι. Δεν είναι τα τέσσερα άυλα συναθροίσματα που είναι επακόλουθα συνθήκες αμοιβαιότητας; Ναι. Αν τα τέσσερα άυλα συναθροίσματα που είναι επακόλουθα είναι συνθήκες αμοιβαιότητας, τότε βεβαίως κύριε, πρέπει να ειπωθεί - «το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα».

Τέλος της πραγματείας για το ότι το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα.

Το έβδομο κεφάλαιο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Συμπερίληψη, σχετιζόμενο, κατάσταση που είναι νοητικός παράγοντας, νοητική δωρεά, η αξιέπαινη πράξη που προέρχεται από τη χρήση αυξάνεται, με ό,τι δίνεται από εδώ συντηρούνται εκεί, η γη είναι επακόλουθο πράξης, το γήρας και ο θάνατος είναι επακόλουθο, δεν υπάρχει επακόλουθο της ευγενούς διδασκαλίας, το επακόλουθο είναι κατάσταση με επακόλουθη ιδιότητα.