8.

Ανάλυση των ορθών επίμονων προσπαθειών

1.

Ανάλυση σύμφωνα με τις ομιλίες

390. Οι τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες - εδώ ένας μοναχός για τη μη-έγερση των μη εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται· για την εγκατάλειψη των εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται· για την έγερση των μη εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται· για τη διάρκεια, τη μη φθορά, την αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση των εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

391. Και πώς ένας μοναχός για τη μη-έγερση των μη εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται; Εκεί ποιες είναι οι μη εγερμένες κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις; Τρεις φαύλες ρίζες - η απληστία, το μίσος, η αυταπάτη. Και οι συνυπάρχουσες νοητικές μολύνσεις. Το συνάθροισμα του αισθήματος που σχετίζεται με αυτές, το συνάθροισμα της αντίληψης, το συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων, το συνάθροισμα της συνείδησης, η σωματική πράξη, η λεκτική πράξη, η νοητική πράξη που προέρχονται από αυτές - αυτές ονομάζονται «μη εγερμένες κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις». Έτσι για τη μη-έγερση αυτών των μη εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

392. «Γεννά θέληση» σημαίνει: Εκεί ποια είναι η θέληση; Όποια θέληση, επιθυμητικότητα, επιθυμία να κάνει, καλή θέληση για τα φαινόμενα - αυτή ονομάζεται «θέληση». Αυτή τη θέληση γεννά, παράγει, εγείρει, αναδεικνύει, δημιουργεί, προκαλεί. Γι' αυτό λέγεται «γεννά θέληση».

393. «Προσπαθεί». Εκεί ποια είναι η προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια - αυτή ονομάζεται «προσπάθεια». Με αυτή την προσπάθεια είναι προικισμένος, πλήρως προικισμένος, έχει προσεγγίσει, έχει πλήρως προσεγγίσει, έχει επιτύχει, είναι τέλειος, είναι εφοδιασμένος. Γι' αυτό λέγεται «προσπαθεί».

394. Ξεκινά ενεργητικότητα. Εκεί τι είναι η ενεργητικότητα; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια - αυτή ονομάζεται «ενεργητικότητα». Αυτή την ενεργητικότητα ξεκινά, αναλαμβάνει, ασκεί, αναπτύσσει, καλλιεργεί. Γι' αυτό λέγεται «ξεκινά ενεργητικότητα».

395. «Καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση». Εκεί τι είναι η συνείδηση; Η συνείδηση, ο νους, η νοητική κατάσταση... κ.λπ... το αντίστοιχο στοιχείο νοητικής συνείδησης - αυτή ονομάζεται «συνείδηση». Αυτή τη συνείδηση ενθαρρύνει, ενισχύει, υποστηρίζει, επανειλημμένα υποστηρίζει. Γι' αυτό λέγεται «καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση».

396. «Αγωνίζεται». Εκεί τι είναι η επίμονη προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια - αυτό ονομάζεται «επίμονη προσπάθεια». Με αυτή την επίμονη προσπάθεια είναι προικισμένος... κ.λπ... είναι εφοδιασμένος. Γι' αυτό λέγεται «αγωνίζεται».

397. Και πώς ένας μοναχός για την εγκατάλειψη των εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται; Εκεί ποιες είναι οι εγερμένες κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις; Τρεις φαύλες ρίζες - η απληστία, το μίσος, η αυταπάτη. Και οι συνυπάρχουσες νοητικές μολύνσεις. Το συνάθροισμα του αισθήματος που σχετίζεται με αυτές, το συνάθροισμα της αντίληψης, το συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων, το συνάθροισμα της συνείδησης, η σωματική πράξη, η λεκτική πράξη, η νοητική πράξη που προέρχονται από αυτές - αυτές ονομάζονται «εγερμένες κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις». Έτσι για την εγκατάλειψη αυτών των εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

398. «Γεννά θέληση» σημαίνει: Εκεί ποια είναι η θέληση; Όποια θέληση, επιθυμητικότητα, επιθυμία να κάνει, καλή θέληση για τα φαινόμενα - αυτή ονομάζεται «θέληση». Αυτή τη θέληση γεννά, παράγει, εγείρει, αναδεικνύει, δημιουργεί, προκαλεί. Γι' αυτό λέγεται «γεννά θέληση».

399. «Προσπαθεί». Εκεί ποια είναι η προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια - αυτή ονομάζεται «προσπάθεια». Με αυτή την προσπάθεια είναι προικισμένος... κ.λπ... είναι εφοδιασμένος. Γι' αυτό λέγεται «προσπαθεί».

400. Ξεκινά ενεργητικότητα. Εκεί τι είναι η ενεργητικότητα; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια - αυτή ονομάζεται «ενεργητικότητα». Αυτή την ενεργητικότητα ξεκινά, αναλαμβάνει, ασκεί, αναπτύσσει, καλλιεργεί. Γι' αυτό λέγεται «ξεκινά ενεργητικότητα».

401. «Καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση». Εκεί τι είναι η συνείδηση; Η συνείδηση, ο νους, η νοητική κατάσταση... κ.λπ... το αντίστοιχο στοιχείο νοητικής συνείδησης - αυτή ονομάζεται «συνείδηση». Αυτή τη συνείδηση ενθαρρύνει, ενισχύει, υποστηρίζει, επανειλημμένα υποστηρίζει. Γι' αυτό λέγεται «καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση».

402. «Αγωνίζεται». Εκεί τι είναι η επίμονη προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια - αυτό ονομάζεται «επίμονη προσπάθεια». Με αυτή την επίμονη προσπάθεια είναι προικισμένος... κ.λπ... είναι εφοδιασμένος. Γι' αυτό λέγεται «αγωνίζεται».

403. Και πώς ένας μοναχός για την έγερση των μη εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται; Εκεί ποιες είναι οι μη εγερμένες καλές νοητικές καταστάσεις; Τρεις καλές ρίζες - η μη-απληστία, το μη-μίσος, η μη αυταπάτη. Το συνάθροισμα του αισθήματος που σχετίζεται με αυτές, το συνάθροισμα της αντίληψης, το συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων, το συνάθροισμα της συνείδησης. Η σωματική πράξη, η λεκτική πράξη, η νοητική πράξη που προέρχονται από αυτές - αυτές ονομάζονται «μη εγερμένες καλές νοητικές καταστάσεις». Έτσι για την έγερση αυτών των μη εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

404. «Γεννά θέληση»... κ.λπ... «προσπαθεί»... κ.λπ... «ξεκινά ενεργητικότητα»... κ.λπ... «καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση»... κ.λπ... «αγωνίζεται». Εκεί τι είναι η επίμονη προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια - αυτό ονομάζεται «επίμονη προσπάθεια». Με αυτή την επίμονη προσπάθεια είναι προικισμένος... κ.λπ... είναι εφοδιασμένος. Γι' αυτό λέγεται «αγωνίζεται».

405. Και πώς ένας μοναχός για τη διάρκεια, τη μη φθορά, την αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση των εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται; Εκεί ποιες είναι οι εγερμένες καλές νοητικές καταστάσεις; Τρεις καλές ρίζες - η μη-απληστία, το μη-μίσος, η μη αυταπάτη. Το συνάθροισμα του αισθήματος που σχετίζεται με αυτές, το συνάθροισμα της αντίληψης, το συνάθροισμα των νοητικών δραστηριοτήτων, το συνάθροισμα της συνείδησης, η σωματική πράξη, η λεκτική πράξη, η νοητική πράξη που προέρχονται από αυτές - αυτές ονομάζονται «εγερμένες καλές νοητικές καταστάσεις». Έτσι για τη διάρκεια, τη μη φθορά, την αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση αυτών των εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

406. «Για τη διάρκεια»: Αυτή που είναι η διάρκεια, αυτή είναι η μη-φθορά· αυτή που είναι η μη-φθορά, αυτή είναι η αύξηση· αυτή που είναι η αύξηση, αυτή είναι η επέκταση· αυτή που είναι η επέκταση, αυτή είναι η διαλογιστική ανάπτυξη· αυτή που είναι η διαλογιστική ανάπτυξη, αυτή είναι η εκπλήρωση.

407. «Γεννά θέληση»... κ.λπ... «προσπαθεί»... κ.λπ... «ξεκινά ενεργητικότητα»... κ.λπ... «καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση»... κ.λπ... «αγωνίζεται». Εκεί τι είναι η επίμονη προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια - αυτό ονομάζεται «επίμονη προσπάθεια». Με αυτή την επίμονη προσπάθεια είναι προικισμένος... κ.λπ... είναι εφοδιασμένος. Γι' αυτό λέγεται «αγωνίζεται».

Ανάλυση σύμφωνα με τις ομιλίες.

2.

Ανάλυση σύμφωνα με την ανώτερη διδασκαλία

408. Οι τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες - εδώ ένας μοναχός για τη μη-έγερση των μη εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται· για την εγκατάλειψη των εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται· για την έγερση των μη εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται· για τη διάρκεια, τη μη φθορά, την αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση των εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

409. Και πώς ένας μοναχός για τη μη-έγερση των μη εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται; Εδώ ένας μοναχός όταν αναπτύσσει υπερκόσμια διαλογιστική έκσταση που οδηγεί στην απελευθέρωση, που οδηγεί στη μη-συσσώρευση, για την εγκατάλειψη των λανθασμένων απόψεων, για την επίτευξη του πρώτου επιπέδου, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, με δύσκολη πρακτική και βραδεία άμεση γνώση, διαμένει, εκείνη τη στιγμή για τη μη-έγερση των μη εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

410. «Γεννά θέληση» σημαίνει: Εκεί ποια είναι η θέληση; Όποια θέληση, επιθυμητικότητα, επιθυμία να κάνει, καλή θέληση για τα φαινόμενα - αυτή ονομάζεται «θέληση». Αυτή τη θέληση γεννά, παράγει, εγείρει, αναδεικνύει, δημιουργεί, προκαλεί. Γι' αυτό λέγεται «γεννά θέληση».

411. «Προσπαθεί». Εκεί ποια είναι η προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια, παράγοντας φώτισης της ενεργητικότητας, παράγοντας της οδού, περιλαμβανόμενος στην οδό - αυτή ονομάζεται «προσπάθεια». Με αυτή την προσπάθεια είναι προικισμένος, πλήρως προικισμένος, έχει προσεγγίσει, έχει πλήρως προσεγγίσει, έχει επιτύχει, είναι τέλειος, είναι εφοδιασμένος. Γι' αυτό λέγεται «προσπαθεί».

412. Ξεκινά ενεργητικότητα. Εκεί τι είναι η ενεργητικότητα; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια, παράγοντας φώτισης της ενεργητικότητας, παράγοντας της οδού, περιλαμβανόμενος στην οδό - αυτή ονομάζεται «ενεργητικότητα». Αυτή την ενεργητικότητα ξεκινά, αναλαμβάνει, ασκεί, αναπτύσσει, καλλιεργεί. Γι' αυτό λέγεται «ξεκινά ενεργητικότητα».

413. «Καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση». Εκεί τι είναι η συνείδηση; Η συνείδηση, ο νους, η νοητική κατάσταση... κ.λπ... το αντίστοιχο στοιχείο νοητικής συνείδησης - αυτή ονομάζεται «συνείδηση». Αυτή τη συνείδηση ενθαρρύνει, ενισχύει, υποστηρίζει, επανειλημμένα υποστηρίζει. Γι' αυτό λέγεται «καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση».

414. «Αγωνίζεται». Εκεί ποια είναι η ορθή επίμονη προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια, παράγοντας φώτισης της ενεργητικότητας, παράγοντας της οδού, περιλαμβανόμενος στην οδό - αυτή ονομάζεται «ορθή επίμονη προσπάθεια». Τα υπόλοιπα φαινόμενα σχετίζονται με την ορθή επίμονη προσπάθεια.

415. Και πώς ένας μοναχός για την εγκατάλειψη των εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται; Εδώ ένας μοναχός όταν αναπτύσσει υπερκόσμια διαλογιστική έκσταση που οδηγεί στην απελευθέρωση, που οδηγεί στη μη-συσσώρευση, για την εγκατάλειψη των λανθασμένων απόψεων, για την επίτευξη του πρώτου επιπέδου, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, με δύσκολη πρακτική και βραδεία άμεση γνώση, διαμένει, εκείνη τη στιγμή για την εγκατάλειψη των εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

416. «Γεννά θέληση»... κ.λπ... «προσπαθεί»... κ.λπ... «ξεκινά ενεργητικότητα»... κ.λπ... «καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση»... κ.λπ... «αγωνίζεται». Εκεί ποια είναι η ορθή επίμονη προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια, παράγοντας φώτισης της ενεργητικότητας, παράγοντας της οδού, περιλαμβανόμενος στην οδό - αυτή ονομάζεται «ορθή επίμονη προσπάθεια». Τα υπόλοιπα φαινόμενα σχετίζονται με την ορθή επίμονη προσπάθεια.

417. Και πώς ένας μοναχός για την έγερση των μη εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται; Εδώ ένας μοναχός όταν αναπτύσσει υπερκόσμια διαλογιστική έκσταση που οδηγεί στην απελευθέρωση, που οδηγεί στη μη-συσσώρευση, για την εγκατάλειψη των λανθασμένων απόψεων, για την επίτευξη του πρώτου επιπέδου, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, με δύσκολη πρακτική και βραδεία άμεση γνώση, διαμένει, εκείνη τη στιγμή για την έγερση των μη εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

418. «Γεννά θέληση»... κ.λπ... «προσπαθεί»... κ.λπ... «ξεκινά ενεργητικότητα»... κ.λπ... «καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση»... κ.λπ... «αγωνίζεται». Εκεί ποια είναι η ορθή επίμονη προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια, παράγοντας φώτισης της ενεργητικότητας, παράγοντας της οδού, περιλαμβανόμενος στην οδό - αυτή ονομάζεται «ορθή επίμονη προσπάθεια». Τα υπόλοιπα φαινόμενα σχετίζονται με την ορθή επίμονη προσπάθεια.

419. Και πώς ένας μοναχός για τη διάρκεια, τη μη φθορά, την αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση των εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται; Εδώ ένας μοναχός όταν αναπτύσσει υπερκόσμια διαλογιστική έκσταση που οδηγεί στην απελευθέρωση, που οδηγεί στη μη-συσσώρευση, για την εγκατάλειψη των λανθασμένων απόψεων, για την επίτευξη του πρώτου επιπέδου, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, με δύσκολη πρακτική και βραδεία άμεση γνώση, διαμένει, εκείνη τη στιγμή για τη διάρκεια, τη μη φθορά, την αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση των εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

420. «Για τη διάρκεια»: Αυτή που είναι η διάρκεια, αυτή είναι η μη-φθορά· αυτή που είναι η μη-φθορά, αυτή είναι η αύξηση· αυτή που είναι η αύξηση, αυτή είναι η επέκταση· αυτή που είναι η επέκταση, αυτή είναι η διαλογιστική ανάπτυξη· αυτή που είναι η διαλογιστική ανάπτυξη, αυτή είναι η εκπλήρωση.

421. «Γεννά θέληση» σημαίνει: Εκεί ποια είναι η θέληση; Όποια θέληση, επιθυμητικότητα, επιθυμία να κάνει, καλή θέληση για τα φαινόμενα - αυτή ονομάζεται «θέληση». Αυτή τη θέληση γεννά, παράγει, εγείρει, αναδεικνύει, δημιουργεί, προκαλεί. Γι' αυτό λέγεται «γεννά θέληση».

422. «Προσπαθεί». Εκεί ποια είναι η προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια, παράγοντας φώτισης της ενεργητικότητας, παράγοντας της οδού, περιλαμβανόμενος στην οδό - αυτή ονομάζεται «προσπάθεια». Με αυτή την προσπάθεια είναι προικισμένος... κ.λπ... είναι εφοδιασμένος. Γι' αυτό λέγεται «προσπαθεί».

423. Ξεκινά ενεργητικότητα. Εκεί τι είναι η ενεργητικότητα; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια, παράγοντας φώτισης της ενεργητικότητας, παράγοντας της οδού, περιλαμβανόμενος στην οδό - αυτή ονομάζεται «ενεργητικότητα». Αυτή την ενεργητικότητα ξεκινά, αναλαμβάνει, ασκεί, αναπτύσσει, καλλιεργεί. Γι' αυτό λέγεται «ξεκινά ενεργητικότητα».

424. «Καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση». Εκεί τι είναι η συνείδηση; Η συνείδηση, ο νους, η νοητική κατάσταση... κ.λπ... το αντίστοιχο στοιχείο νοητικής συνείδησης - αυτή ονομάζεται «συνείδηση». Αυτή τη συνείδηση ενθαρρύνει, ενισχύει, υποστηρίζει, επανειλημμένα υποστηρίζει. Γι' αυτό λέγεται «καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση».

425. «Αγωνίζεται». Εκεί ποια είναι η ορθή επίμονη προσπάθεια; Όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας... κ.λπ... ορθή προσπάθεια, παράγοντας φώτισης της ενεργητικότητας, παράγοντας της οδού, περιλαμβανόμενος στην οδό - αυτή ονομάζεται «ορθή επίμονη προσπάθεια». Τα υπόλοιπα φαινόμενα σχετίζονται με την ορθή επίμονη προσπάθεια.

426. Εκεί ποια είναι η ορθή επίμονη προσπάθεια; Εδώ ένας μοναχός όταν αναπτύσσει υπερκόσμια διαλογιστική έκσταση που οδηγεί στην απελευθέρωση, που οδηγεί στη μη-συσσώρευση, για την εγκατάλειψη των λανθασμένων απόψεων, για την επίτευξη του πρώτου επιπέδου, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, με δύσκολη πρακτική και βραδεία άμεση γνώση, διαμένει, όποια νοητική διέγερση της ενεργητικότητας εκείνη τη στιγμή... κ.λπ... ορθή προσπάθεια, παράγοντας φώτισης της ενεργητικότητας, παράγοντας της οδού, περιλαμβανόμενος στην οδό - αυτή ονομάζεται «ορθή επίμονη προσπάθεια». Τα υπόλοιπα φαινόμενα σχετίζονται με την ορθή επίμονη προσπάθεια.

Ανάλυση σύμφωνα με την ανώτερη διδασκαλία.

3.

Ερωτηματολόγιο

427. Οι τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες - εδώ ένας μοναχός για τη μη-έγερση των μη εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται· για την εγκατάλειψη των εγερμένων κακών φαύλων νοητικών καταστάσεων... κ.λπ... για την έγερση των μη εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων... κ.λπ... για τη διάρκεια, τη μη φθορά, την αύξηση, την επέκταση, την ανάπτυξη και την εκπλήρωση των εγερμένων καλών νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται.

428. Από τις τέσσερις ορθές επίμονες προσπάθειες πόσες είναι καλές, πόσες φαύλες, πόσες απροσδιόριστες... κ.λπ... πόσα είναι με διαμάχη, πόσα χωρίς διαμάχη;

1.

Τριάδα

429. Μόνο καλές. Μπορεί να σχετίζονται με ευχάριστο αίσθημα, μπορεί να σχετίζονται με ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα. Καταστάσεις με επακόλουθη ιδιότητα. Μήτε προσκολλημένες μήτε υποκείμενες σε προσκόλληση. Αμόλυντες και μη υποκείμενες σε νοητική μόλυνση. Μπορεί να είναι με λογισμό και συλλογισμό, μπορεί να είναι χωρίς λογισμό αλλά μόνο με συλλογισμό, μπορεί να είναι χωρίς λογισμό και συλλογισμό. Μπορεί να είναι συνοδευόμενες από αγαλλίαση, μπορεί να είναι συνοδευόμενες από ευχαρίστηση, μπορεί να είναι συνοδευόμενες από αταραξία. Δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν ούτε μέσω της ενόρασης ούτε μέσω της διαλογιστικής ανάπτυξης. Δεν σχετίζονται με ρίζα που πρέπει να εγκαταλειφθεί ούτε μέσω της ενόρασης ούτε μέσω της διαλογιστικής ανάπτυξης. Οδηγούσες στη μη-συσσώρευση. Οι ασκούμενοι. Απεριόριστες. Έχουν απεριόριστο αντικείμενο. Ανώτερες. Με οριστική πορεία της ορθής οδού. Δεν έχουν την οδό ως αντικείμενο. Συνδεδεμένες με την οδό ως ρίζα. Μπορεί να έχουν την επικράτηση της οδού, μπορεί να μην πρέπει να ειπωθεί ότι έχουν την επικράτηση της οδού. Μπορεί να είναι εγερμένες, μπορεί να είναι μη εγερμένες, δεν πρέπει να ειπωθεί ότι είναι υποκείμενες σε έγερση. Μπορεί να είναι παρελθόν, μπορεί να είναι μέλλον, μπορεί να είναι παρόν. Δεν πρέπει να ειπωθεί ότι έχουν παρελθόν αντικείμενο, ούτε ότι έχουν μελλοντικό αντικείμενο, ούτε ότι έχουν παρόν αντικείμενο. Μπορεί να είναι εσωτερικές, μπορεί να είναι εξωτερικές, μπορεί να είναι εσωτερικές-εξωτερικές. Έχουν εξωτερικό αντικείμενο. Μη-εμφανείς και μη-προσκρουστικές.

2.

Δυάδα

430. Δεν είναι ρίζες. Με ρίζα. Σχετιζόμενα με ρίζα. Δεν πρέπει να ειπωθούν ούτε ότι είναι ρίζες και με ρίζα, ούτε ότι είναι με ρίζα αλλά δεν είναι ρίζες. Δεν πρέπει να ειπωθούν ούτε ότι είναι ρίζες και σχετιζόμενα με ρίζα, ούτε ότι σχετίζονται με ρίζα αλλά δεν είναι ρίζες. Μη-ρίζες με ρίζα. Με συνθήκη. Συνθηκοκρατημένες. Μη-εμφανείς. Μη-προσκρουστικά. Άυλα. Υπερκόσμια. Αντιληπτά με κάποιο τρόπο, μη αντιληπτά με κάποιο τρόπο. Δεν είναι νοητικές διαφθορές. Χωρίς νοητικές διαφθορές. Ασυσχέτιστα με νοητικές διαφθορές. Δεν πρέπει να ειπωθούν ούτε ότι είναι νοητικές διαφθορές και με νοητικές διαφθορές, ούτε ότι είναι με νοητικές διαφθορές αλλά δεν είναι νοητικές διαφθορές. Δεν πρέπει να ειπωθούν ούτε ότι είναι νοητικές διαφθορές και σχετιζόμενα με νοητικές διαφθορές, ούτε ότι σχετίζονται με νοητικές διαφθορές αλλά δεν είναι νοητικές διαφθορές. Ασυσχέτιστα με νοητικές διαφθορές. Χωρίς νοητικές διαφθορές. Δεν είναι νοητικοί δεσμοί... κ.λπ... δεν είναι νοητικοί κόμβοι... κ.λπ... δεν είναι νοητικές πλημμύρες... κ.λπ... δεν είναι νοητικές δεσμεύσεις... κ.λπ... δεν είναι νοητικά εμπόδια... κ.λπ... δεν είναι αγκίστρωση... κ.λπ... με αισθητηριακό αντικείμενο. Δεν είναι συνείδηση. Νοητικοί παράγοντες. Σχετιζόμενα με τη συνείδηση. Συνδεδεμένα με τη συνείδηση. Προερχόμενα από τη συνείδηση. Συνυπάρχοντα με τη συνείδηση. Διαδοχικά της συνείδησης. Προερχόμενα συνδεδεμένα με τη συνείδηση. Προερχόμενα συνδεδεμένα με τη συνείδηση και συνυπάρχοντα με αυτήν. Προερχόμενα συνδεδεμένα με τη συνείδηση και ακολουθούντα αυτήν. Εξωτερικά. Μη-παράγωγα. Μη-προσκολλημένα. Δεν είναι προσκολλήσεις... κ.λπ... δεν είναι νοητικές μολύνσεις... κ.λπ... Δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν μέσω της ενόρασης. Δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν μέσω της διαλογιστικής ανάπτυξης. Μη σχετιζόμενα με ρίζα που πρέπει να εγκαταλειφθεί μέσω της ενόρασης. Μη σχετιζόμενα με ρίζα που πρέπει να εγκαταλειφθεί μέσω της διαλογιστικής ανάπτυξης. Μπορεί να είναι με λογισμό, μπορεί να είναι χωρίς λογισμό. Μπορεί να είναι με συλλογισμό, μπορεί να είναι χωρίς συλλογισμό. Μπορεί να είναι με αγαλλίαση, μπορεί να είναι χωρίς αγαλλίαση. Μπορεί να είναι συνοδευόμενα από αγαλλίαση, μπορεί να μην είναι συνοδευόμενα από αγαλλίαση. Μπορεί να είναι συνοδευόμενα από ευχαρίστηση, μπορεί να μην είναι συνοδευόμενα από ευχαρίστηση. Μπορεί να είναι συνοδευόμενα από αταραξία, μπορεί να μην είναι συνοδευόμενα από αταραξία. Δεν είναι της ηδονικής σφαίρας ύπαρξης. Δεν είναι της λεπτοφυούς υλικής σφαίρας ύπαρξης. Δεν είναι της άυλης σφαίρας ύπαρξης. Είναι μη-συμπεριλαμβανόμενα. Οδηγούντα στην απελευθέρωση. Βέβαια. Είναι ανυπέρβλητα. Είναι χωρίς διαμάχη.

Ερωτηματολόγιο.

Τέλος της ανάλυσης της ορθής επίμονης προσπάθειας.