6.

Η ενότητα για τους κανόνες εξάσκησης (Ανάλυση των κανόνων των γυναικών μοναχών)

1.

Το κεφάλαιο περί ολόγυρα

Αυτές λοιπόν, σεβαστές, οι κανόνες εξάσκησης

έρχονται για απαγγελία.

1240. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη όμως την περίοδο οι μοναχές της ομάδας των έξι φορούσαν τον κάτω χιτώνα αφήνοντάς τον να κρέμεται και μπροστά και πίσω. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχές θα φορούν τον κάτω χιτώνα αφήνοντάς τον να κρέμεται και μπροστά και πίσω, όπως οι οικοδέσποινες που απολαμβάνουν αισθησιακές ηδονές;» Οι μοναχές άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνες οι μοναχές που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... αυτές παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχές της ομάδας των έξι θα φορούν τον κάτω χιτώνα αφήνοντάς τον να κρέμεται και μπροστά και πίσω;»... κ.λπ... Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι οι μοναχές της ομάδας των έξι φορούν τον κάτω χιτώνα αφήνοντάς τον να κρέμεται και μπροστά και πίσω; «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές της ομάδας των έξι θα φορούν τον κάτω χιτώνα αφήνοντάς τον να κρέμεται και μπροστά και πίσω! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές να απαγγέλλουν αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

«Θα φοράω τον κάτω χιτώνα ολόγυρα: αυτή είναι η εξάσκηση προς τήρηση».

Πρέπει να φοράει κανείς τον κάτω χιτώνα ολόγυρα, καλύπτοντας την περιοχή του αφαλού και την περιοχή των γονάτων. Όποια λόγω ασέβειας φοράει τον κάτω χιτώνα αφήνοντάς τον να κρέμεται μπροστά ή πίσω, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

Δεν υπάρχει παράπτωμα για την ακούσια πράττουσα, για την χωρίς μνήμη, για την μη γνωρίζουσα, για την ασθενή, σε ατυχήματα, για την παράφρονα, για την πρωτοπαραβάτιδα... κ.λπ... (συνοπτικά).

7.

Το κεφάλαιο για τα σανδάλια

1241. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη την περίοδο οι μοναχές της ομάδας των έξι αφόδευαν και ουρούσαν και έφτυναν στο νερό. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχές θα αφοδεύουν και θα ουρούν και θα φτύνουν στο νερό, όπως οι οικοδέσποινες που απολαμβάνουν αισθησιακές ηδονές;» Οι μοναχές άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνες οι μοναχές που είχαν λίγες επιθυμίες, παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχές της ομάδας των έξι θα αφοδεύουν και θα ουρούν και θα φτύνουν στο νερό;» Τότε οι μοναχές ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στους μοναχούς. Οι μοναχοί ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Τότε ο Ευλογημένος... κ.λπ... ρώτησε τους μοναχούς: «Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι οι μοναχές της ομάδας των έξι αφοδεύουν και ουρούν και φτύνουν στο νερό;» «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές της ομάδας των έξι θα αφοδεύουν και θα ουρούν και θα φτύνουν στο νερό! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές να απαγγέλλουν αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

«Δεν θα αφοδεύω ή θα ουρώ ή θα φτύνω στο νερό: αυτή είναι η εξάσκηση προς τήρηση».

Και έτσι αυτός ο κανόνας εξάσκησης θεσπίστηκε από τον Ευλογημένο για τις μοναχές.

Εκείνη την περίοδο άρρωστες μοναχές ήταν ευσυνείδητες σχετικά με το να αφοδεύουν και να ουρούν και να φτύνουν στο νερό. Ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... Επιτρέπω, μοναχοί, σε άρρωστη μοναχή να αφοδεύει και να ουρεί και να φτύνει στο νερό. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές να απαγγέλλουν αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

«Δεν θα αφοδεύω ή θα ουρώ ή θα φτύνω στο νερό όντας υγιής: αυτή είναι η εξάσκηση προς τήρηση».

Δεν πρέπει να γίνεται αφόδευση ή ούρηση ή φτύσιμο στο νερό από κάποια υγιή. Όποια λόγω ασέβειας αφοδεύει ή ουρεί ή φτύνει στο νερό όντας υγιής, υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης.

Δεν υπάρχει παράπτωμα για την ακούσια πράττουσα, για την χωρίς μνήμη, για την μη γνωρίζουσα, για την ασθενή, όταν γίνεται στη στεριά και το νερό το καλύπτει, σε ατυχήματα, για την παράφρονα, για την διανοητικά διαταραγμένη, για την πάσχουσα από πόνο, για την πρωτοπαραβάτιδα.

Τέλος του δέκατου πέμπτου κανόνα εξάσκησης.

Κεφάλαιο των υποδημάτων, έβδομο.

Απαγγέλθηκαν, σεβαστές, οι κανόνες εξάσκησης. Σε αυτά, σεβαστές, ρωτώ - «Μήπως είστε αγνοί σε αυτά;» Για δεύτερη φορά ρωτώ - «Μήπως είστε αγνοί σε αυτά;» Για τρίτη φορά ρωτώ - «Μήπως είστε αγνοί σε αυτά;» Οι σεβαστές είναι αγνές σε αυτά· για αυτό σιωπούν· έτσι αυτό το θυμάμαι.

Τέλος της ενότητας των κανόνων εξάσκησης.