5.

Η ενότητα για την παραδοχή (Ανάλυση των κανόνων των γυναικών μοναχών)

1.

Πρώτος κανόνας εξάσκησης παραδοχής

Αυτές λοιπόν, σεβαστές, οι οκτώ αρχές παραδοχής

έρχονται για απαγγελία.

1228. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη όμως την περίοδο οι μοναχές της ομάδας των έξι, αφού ζήτησαν βουτυρέλαιο, το έτρωγαν. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχές, αφού ζητούν βουτυρέλαιο, θα το τρώνε! Σε ποιον το τέλειο δεν είναι ευχάριστο, σε ποιον το νόστιμο δεν αρέσει;» Οι μοναχές άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνες οι μοναχές που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... αυτές παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχές της ομάδας των έξι, αφού ζητούν βουτυρέλαιο, θα το τρώνε;»... κ.λπ... Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι οι μοναχές της ομάδας των έξι, αφού ζητούν βουτυρέλαιο, το τρώνε; «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές της ομάδας των έξι, αφού ζητούν βουτυρέλαιο, θα το τρώνε! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές να απαγγέλλουν αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

«Όποια μοναχή, αφού ζητήσει βουτυρέλαιο, το φάει, πρέπει να παραδεχτεί από εκείνη τη μοναχή: 'Αξιόμεμπτο, κυρία, κανόνα διέπραξα, ακατάλληλο, παραδοχή· αυτό το παραδέχομαι'».

Και έτσι αυτός ο κανόνας εξάσκησης θεσπίστηκε από τον Ευλογημένο για τις μοναχές.

1229. Εκείνη όμως την περίοδο μοναχές ήταν άρρωστες. Οι μοναχές που επισκέπτονταν τις ασθενείς είπαν στις άρρωστες μοναχές: «Μήπως, κυρία, είσαι καλά, μήπως τα βγάζεις πέρα;» «Πρώτα εμείς, κυρία, αφού ζητούσαμε βουτυρέλαιο, το τρώγαμε· με αυτό ήμασταν άνετα· τώρα όμως, 'απορρίφθηκε από τον Ευλογημένο', έχοντας τύψεις δεν ζητάμε· με αυτό δεν είμαστε άνετα»... κ.λπ... ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Επιτρέπω, μοναχοί, στην ασθενή μοναχή, αφού ζητήσει βουτυρέλαιο, να το τρώει. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές να απαγγέλλουν αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

1230. «Όποια μοναχή μη ασθενής, αφού ζητήσει βουτυρέλαιο, το φάει, πρέπει να παραδεχτεί από εκείνη τη μοναχή: 'Αξιόμεμπτο, κυρία, κανόνα διέπραξα, ακατάλληλο, παραδοχή· αυτό το παραδέχομαι'».

1231. «Όποια λοιπόν» σημαίνει όποια, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχή»... κ.λπ... αυτή εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχή».

«Μη ασθενής» ονομάζεται εκείνη για την οποία χωρίς βουτυρέλαιο είναι άνετα.

«Ασθενής» ονομάζεται εκείνη για την οποία χωρίς βουτυρέλαιο δεν είναι άνετα.

Βουτυρέλαιο ονομάζεται βουτυρέλαιο αγελάδας ή βουτυρέλαιο κατσίκας ή βουτυρέλαιο βουβαλιού. Βουτυρέλαιο εκείνων των οποίων το κρέας είναι επιτρεπτό.

Η μη ασθενής ζητάει για τον εαυτό της· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη δέχεται σκεπτόμενος «θα φάω», υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Με κάθε κατάποση, υπάρχει παράπτωμα παραδοχής.

1232. Μη ασθενής, αντιλαμβανόμενη ως μη ασθενής, αφού ζήτησε βουτυρέλαιο, το τρώει· παράπτωμα παραδοχής. Μη ασθενής, αμφιβάλλουσα, αφού ζήτησε βουτυρέλαιο, το τρώει· παράπτωμα παραδοχής. Μη ασθενής, αντιλαμβανόμενη ως ασθενής, αφού ζήτησε βουτυρέλαιο, το τρώει· παράπτωμα παραδοχής.

Ασθενής, αντιλαμβανόμενη ως μη ασθενής· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Ασθενής, αμφιβάλλουσα· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Ασθενής, αντιλαμβανόμενη ως ασθενής· μη παράπτωμα.

1233. Μη παράπτωμα για την ασθενή, όταν αφού ήταν ασθενής και ζήτησε, τρώει υγιής, όταν τρώει ό,τι απομένει της ασθενούς, για συγγενείς που προσκλήθηκαν για νουθεσία, για το όφελος κάποιου άλλου, με τα δικά της χρήματα, για την παράφρονα, για την πρωτοπαραβάτιδα.

Τέλος του πρώτου κανόνα εξάσκησης για την παραδοχή.

2.

Δεύτερος και οι λοιποί κανόνες εξάσκησης παραδοχής

1234. Εκείνη την περίοδο ο Βούδας, ο Ευλογημένος, διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκείνη όμως την περίοδο οι μοναχές της ομάδας των έξι, αφού ζητούσαν λάδι, το έτρωγαν... κ.λπ... αφού ζητούσαν μέλι, το έτρωγαν... κ.λπ... αφού ζητούσαν μελάσα, την έτρωγαν... κ.λπ... αφού ζητούσαν ψάρι, το έτρωγαν... κ.λπ... αφού ζητούσαν κρέας, το έτρωγαν... κ.λπ... αφού ζητούσαν γάλα, το έτρωγαν... κ.λπ... αφού ζητούσαν γιαούρτι, το έτρωγαν. Οι άνθρωποι παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχές, αφού ζητούν γιαούρτι, θα το τρώνε! Σε ποιον το τέλειο δεν είναι ευχάριστο, σε ποιον το νόστιμο δεν αρέσει;» Οι μοναχές άκουσαν εκείνους τους ανθρώπους που παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν. Εκείνες οι μοναχές που είχαν λίγες επιθυμίες... κ.λπ... αυτές παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: «Πώς λοιπόν οι μοναχές της ομάδας των έξι, αφού ζητούν γιαούρτι, θα το τρώνε;»... κ.λπ... Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι οι μοναχές της ομάδας των έξι, αφού ζητούν γιαούρτι, το τρώνε; «Αλήθεια, Ευλογημένε». Επέπληξε ο Βούδας, ο Ευλογημένος... κ.λπ... Πώς λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές της ομάδας των έξι, αφού ζητούν γιαούρτι, θα το τρώνε! Αυτό, μοναχοί, δεν είναι για την πεποίθηση αυτών που δεν έχουν πεποίθηση... κ.λπ... Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές να απαγγέλλουν αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

«Όποια μοναχή, αφού ζητήσει γιαούρτι, το φάει, πρέπει να παραδεχτεί από εκείνη τη μοναχή: 'Αξιόμεμπτο, κυρία, κανόνα διέπραξα, ακατάλληλο, παραδοχή· αυτό το παραδέχομαι'».

Και έτσι αυτός ο κανόνας εξάσκησης θεσπίστηκε από τον Ευλογημένο για τις μοναχές.

1235. Εκείνη όμως την περίοδο μοναχές ήταν άρρωστες. Οι μοναχές που επισκέπτονταν τις ασθενείς είπαν στις άρρωστες μοναχές: «Μήπως, κυρία, είσαι καλά, μήπως τα βγάζεις πέρα;» «Πρώτα εμείς, κυρία, αφού ζητούσαμε γιαούρτι, το τρώγαμε· με αυτό ήμασταν άνετα· τώρα όμως, 'απορρίφθηκε από τον Ευλογημένο', έχοντας τύψεις δεν ζητάμε· με αυτό δεν είμαστε άνετα»... κ.λπ... ανακοίνωσαν αυτό το θέμα στον Ευλογημένο... κ.λπ... «Επιτρέπω, μοναχοί, στην ασθενή μοναχή να τρώει αφού ζητήσει γιαούρτι. Και έτσι λοιπόν, μοναχοί, οι μοναχές να απαγγέλλουν αυτόν τον κανόνα εξάσκησης:

1236. «Όποια μοναχή μη ασθενής (λάδι... κ.λπ... μέλι... κ.λπ... μελάσα... κ.λπ... ψάρι... κ.λπ... η σάρκα... κ.λπ... γάλα... κ.λπ...) αφού ζητήσει γιαούρτι, το φάει, πρέπει να παραδεχτεί από εκείνη τη μοναχή: 'Αξιόμεμπτο, κυρία, κανόνα διέπραξα, ακατάλληλο, παραδοχή· αυτό το παραδέχομαι'».

1237. «Όποια λοιπόν» σημαίνει όποια, οποιασδήποτε μορφής... κ.λπ... «μοναχή»... κ.λπ... αυτή εννοείται σε αυτό το νόημα ως «μοναχή».

«Μη ασθενής» ονομάζεται εκείνη για την οποία χωρίς γιαούρτι είναι άνετα.

«Ασθενής» ονομάζεται εκείνη για την οποία χωρίς γιαούρτι δεν είναι άνετα.

Λάδι ονομάζεται λάδι σουσαμιού, λάδι μουστάρδας, λάδι μαδούκα, λάδι ρικίνου, λάδι λίπους.

Μέλι ονομάζεται μέλι μέλισσας. Μελάσα ονομάζεται αυτό που παράγεται από ζαχαροκάλαμο. Ψάρι ονομάζεται το υδρόβιο. Κρέας ονομάζεται το κρέας εκείνων των οποίων το κρέας είναι επιτρεπτό. Γάλα ονομάζεται γάλα αγελάδας ή γάλα κατσίκας ή γάλα βουβαλιού ή γάλα εκείνων των οποίων το κρέας είναι επιτρεπτό. Γιαούρτι ονομάζεται το γιαούρτι ακριβώς εκείνων.

Η μη ασθενής ζητάει για τον εαυτό της· σε κάθε προσπάθεια, ανάρμοστη πράξη. Με τη λήψη δέχεται σκεπτόμενος «θα φάω», υπάρχει παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Με κάθε κατάποση, υπάρχει παράπτωμα παραδοχής.

1238. Μη ασθενής, αντιλαμβανόμενη ως μη ασθενής, αφού ζήτησε γιαούρτι, το τρώει· παράπτωμα παραδοχής. Μη ασθενής, αμφιβάλλουσα, αφού ζήτησε γιαούρτι, το τρώει· παράπτωμα παραδοχής. Μη ασθενής, αντιλαμβανόμενη ως ασθενής, αφού ζήτησε γιαούρτι, το τρώει· παράπτωμα παραδοχής.

Ασθενής, αντιλαμβανόμενη ως μη ασθενής· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Ασθενής, αμφιβάλλουσα· παράπτωμα ανάρμοστης πράξης. Ασθενής, αντιλαμβανόμενη ως ασθενής· μη παράπτωμα.

1239. Μη παράπτωμα για την ασθενή, όταν αφού ήταν ασθενής και ζήτησε, τρώει υγιής, όταν τρώει ό,τι απομένει της ασθενούς, για συγγενείς που προσκλήθηκαν για νουθεσία, για το όφελος κάποιου άλλου, με τα δικά της χρήματα, για την παράφρονα, για την πρωτοπαραβάτιδα.

Τέλος του όγδοου κανόνα εξάσκησης παραδοχής.

Απαγγέλθηκαν, σεβαστές, οι οκτώ κανόνες παραδοχής. Σε αυτά, σεβαστές, ρωτώ - «Μήπως είστε αγνοί σε αυτά;» Για δεύτερη φορά ρωτώ - «Μήπως είστε αγνοί σε αυτά;» Για τρίτη φορά ρωτώ - «Μήπως είστε αγνοί σε αυτά;» Οι σεβαστές είναι αγνές σε αυτά· για αυτό σιωπούν· έτσι αυτό το θυμάμαι.

Τέλος της ενότητας για την παραδοχή στην ανάλυση για τις μοναχές.