19.
Το βιβλίο των εξήντα
529.
Το τζάτακα του Σονάκα (1)
Ποιος θα μου υποδείξει τον Σόνακα, τον σύντροφο που παίζαμε στη σκόνη;»
«Σε αυτόν που θα ακούσω δώσε μου εκατό, χίλια σε αυτόν που θα δω τον Σόνακα·
Εγώ θα σου υποδείξω τον Σόνακα, τον σύντροφο που παίζαμε στη σκόνη».
πού είδε τον Σόνακα, πες μου αυτό που ρωτήθηκες».
ευθείς κορμοί, μεγάλα δέντρα, με μπλε λάμψη, ευχάριστα.
Στη ρίζα τους ο Σονάκα, διαλογίζεται χωρίς προσκόλληση·
Ενώ οι κόσμοι με τις προσκολλήσεις καίγονται, αυτός είναι κατασβεσμένος.
αφού διέταξε να κατασκευαστεί ομαλός δρόμος, πήγε εκεί όπου ήταν ο Σονάκα.
είδε τον Σόνακα καθισμένο, ενώ οι άλλοι καίγονται, αυτός κατασβεσμένος».
χωρίς μητέρα, χωρίς πατέρα, στη βάση ενός δένδρου διαλογίζεται».
«Δεν είναι άθλιος ο βασιλιάς, αγγίζοντας τη Διδασκαλία με το σώμα.
αυτός ο βασιλιάς είναι άθλιος, κακός, πορευόμενος προς το κακό».
Μήπως ο αξιότιμος κοιμάται ευτυχισμένος, που έφτασε εδώ, Σονάκα;»
Δεν αποθηκεύουν σε σιταποθήκη, ούτε σε στάμνα, ούτε σε καλάθι·
αναζητώντας αυτό που ετοιμάστηκε από άλλους, με αυτό συντηρούνται οι καλοσυμπεριφερόμενοι.
Η άμεμπτη προσφερόμενη τροφή πρέπει να τρώγεται, και κανένας δεν τον παρενοχλεί.
Η κατασβεσμένη προσφερόμενη τροφή πρέπει να τρώγεται, και κανένας δεν τον παρενοχλεί.
του ελεύθερου που περιπλανιέται στο βασίλειο, στον οποίο δεν υπάρχει προσκόλληση.
Όταν η πόλη καιγόταν, τίποτε δικό του δεν κάηκε.
Όταν το βασίλειο λεηλατούνταν, τίποτε δικό του δεν αρπάχτηκε.
δρόμο που φυλάσσεται από κλέφτες, και από άλλους ληστές·
παίρνοντας κύπελλο και χιτώνες, στην ασφάλεια πηγαίνει ο ενάρετος.
σε όποια κατεύθυνση κι αν φεύγει, πηγαίνει χωρίς προσκόλληση».
και εγώ λαίμαργος στις ηδονές, τι θα κάνω, Σονάκα;»
τότε με ποιον τρόπο, και τους δύο κόσμους θα αποκτήσουμε;»
οι άνθρωποι κάνοντας κακές πράξεις, επαναγεννιούνται στον κακότυχο κόσμο.
έχοντας φτάσει στην ενότητα του νου, αυτοί δεν πηγαίνουν στον κακότυχο κόσμο.
Με μια παρομοίωση μερικοί εδώ, οι σοφοί κατανοούν το νόημα.
Ένα κοράκι σκέφτηκε, χωρίς σοφία, ασυνείδητο.
εκεί τη νύχτα, εκεί την ημέρα, εκεί ακριβώς ο νους χαίρεται.
βλέποντας τα ιερά του δάσους, δεν έφυγε πετώντας το πτηνό.
τον παρέσυρε στον ωκεανό, εκεί όπου δεν υπάρχει προορισμός για τα πτηνά.
Ούτε πίσω ούτε μπροστά, ούτε βόρεια ούτε νότια.
Και εκεί ακριβώς έπεσε, όπως ένας αδύναμος.
με τη βία τον έφαγαν, που τρεμόπαιζε με σπασμένα φτερά.
αν άπληστοι δεν τις αποβάλλουν, με σοφία κοράκου αυτούς γνωρίζουν οι σοφοί.
και εσύ θα φανείς από αυτό, αν θα πράξεις ή όχι.
πέρα από αυτό δεν θα μιλούσε, σαν δούλος κοντά στον κύριό του».
στον αέρα, στον ουρανό, αφού καθοδήγησε τον πολεμιστή.
θα παραδώσω τη βασιλεία, δεν ενδιαφέρομαι για βασιλεία.
Μη εγώ σαν κοράκι άφρονας, ακολούθησα την εξουσία των ηδονών».
Αυτόν στη βασιλεία χρίσε, αυτός θα γίνει βασιλιάς μας».
Αυτόν στη βασιλεία θα χρίσω, αυτός θα γίνει βασιλιάς σας».
Βλέποντάς τον ο βασιλιάς μίλησε, στον μονάκριβο γιο, τον ευχάριστο.
αυτά, παιδί μου, ακολούθησε, τη βασιλεία σου παραδίδω.»
Μη εγώ σαν κοράκι άφρονας, ακολούθησα την εξουσία των ηδονών».
μεγαλοπρεπείς ελέφαντες με χρυσά περιλαίμια, στολισμένοι με χρυσοκέντητα σκεπάσματα.
αυτά, παιδί μου, ακολούθησε, τη βασιλεία σου παραδίδω.»
Μη εγώ σαν κοράκι άφρονας, ακολούθησα την εξουσία των ηδονών».
Ευγενή στην καταγωγή, άλογα της Σίνδου με ταχεία μεταφορά.
αυτά, παιδί μου, ακολούθησε, τη βασιλεία σου παραδίδω.»
Μη εγώ σαν κοράκι άφρονας, ακολούθησα την εξουσία των ηδονών».
λαμπάδες και επίσης τιγρίσια δέρματα, στολισμένα με κάθε είδους κοσμήματα.
αυτά, παιδί μου, ακολούθησε, τη βασιλεία σου παραδίδω.»
Μη εγώ σαν κοράκι άφρονας, ακολούθησα την εξουσία των ηδονών».
αυτές, παιδί μου, ακολούθησε, τη βασιλεία σου παραδίδω.»
Μη εγώ σαν κοράκι άφρονας, ακολούθησα την εξουσία των ηδονών».
με ποικίλα ρούχα και κοσμήματα, στολισμένες με σκουλαρίκια από πολύτιμους λίθους·
αυτές, παιδί μου, ακολούθησε, τη βασιλεία σου παραδίδω.»
Μη εγώ σαν κοράκι άφρονας, ακολούθησα την εξουσία των ηδονών».
χωρίς εσένα εγώ, αγαπητέ, ούτε να ζήσω δεν τολμώ.
τον περιπλανώμενο στα δυσπρόσιτα βουνά, σε ομαλά και ανώμαλα μέρη.
θα είμαι εύκολη στη συντήρηση για σένα, δεν θα είμαι δυσυποστήρικτη για σένα».
αν ένα θαλάσσιο τέρας το άρπαζε εκεί, οι έμποροι θα καταστρέφονταν.
αυτόν τον νέο οδηγήστε τον, στο παλάτι που αυξάνει την τέρψη.
αυτές θα τον τέρπουν εκεί, και με αυτές αυτός θα τέρπεται.
Βλέποντάς τον οι κοπέλες είπαν, στον Ντιγκάβου, αυτόν που αυξάνει το βασίλειο.
Ή ποιος είσαι εσύ ή ποιανού γιος, πώς να σε γνωρίσουμε εμείς;»
του βασιλιά των Κασί εγώ είμαι γιος, ο Ντιγκάβου που αυξάνει το βασίλειο·
εμένα να φροντίσετε, καλό να σας γίνει, εγώ γίνομαι σύζυγός σας».
«Πού έφτασε ο βασιλιάς, από εδώ πού πήγε ο βασιλιάς;»
χωρίς αγκάθια, χωρίς πυκνή βλάστηση, έχει ακολουθήσει τον μεγάλο δρόμο.
αγκαθωτή και πυκνή, από την οποία πηγαίνουν στον κακότυχο κόσμο».
καθοδήγησέ μας, μεγάλε βασιλιά, εσύ είσαι ο κύριος όλων μας».
Το τζάτακα του Σονάκα, πρώτο.
530.
Το τζάτακα του Σανκίτσα (2)
τότε του ανακοίνωσε, αυτού προς τον οποίο ήσουν συμπονετικός.
βιαστικά έβγα, γρήγορα δες τον μεγάλο σοφό.
Περιστοιχισμένος από φίλους και υπουργούς, πήγε ο άριστος αρματηλάτης.
τη βεντάλια από τρίχες ουράς, το τουρμπάνι, το σπαθί, την ομπρέλα και τα σανδάλια·
πλησίασε τον Σαμκίτσα καθισμένο στον κήπο Ντάγιαπάσσα.
αφού ολοκλήρωσε εκείνη τη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
έπειτα για τις κακές πράξεις, να ρωτήσει προχώρησε.
καθισμένο στον κήπο Ντάγιαπάσσα, με επικεφαλής την κοινότητα των σοφών.
Η Διδασκαλία παραβιάστηκε από εμένα, πες μου αυτό που ρωτήθηκες.
καθισμένο στον κήπο Ντάγιαπάσσα, μεγάλε βασιλιά άκουσέ με.
αν ακολουθήσει τα λόγια του, αγκάθι δεν θα τον τρυπήσει.
αν ακολουθήσει τα λόγια του, αυτός δεν θα πήγαινε στον κακότυχο κόσμο.
το μη σύμφωνο με τη Διδασκαλία οδηγεί στην κόλαση, η Διδασκαλία φέρνει στον καλότυχο κόσμο.
σε ποιον προορισμό πεθαίνοντας πηγαίνουν, στην κόλαση, αυτό άκουσέ με.
και ο άλλος ο Μαχαβίτσι, ο Ταπάνα και ο Παταπάνα.
Γεμάτες με σκληρές πράξεις, καθεμία με δεκαέξι παρακολάσεις.
που σηκώνουν την τρίχα, τρομερές, φοβερές, οδυνηρές.
περιτριγυρισμένες από σιδερένιο τοίχο, σκεπασμένες με σίδερο.
εκατό γιότζανα ολόγυρα, διαποτισμένα στέκονται πάντα.
αυτοί που προσβάλλουν τους σοφούς, τους συγκρατημένους αυστηρούς ασκητές.
Για αμέτρητα χρόνια, οι άνθρωποι που διαπράττουν κακές πράξεις.
από την κόλαση δεν φτάνουν, στην πύλη αυτοί που αναζητούν έξοδο.
Τρέχουν και προς τα βόρεια, από εκεί τρέχουν προς τα νότια·
Σε όποια πύλη και να πηγαίνουν, αυτή ακριβώς κλείνεται.
κλαίνε με τα χέρια υψωμένα, έχοντας βιώσει όχι λίγα δεινά.
τους καλούς ασκητές ας μην πλησιάζει, τους συγκρατημένους αυστηρούς ασκητές.
ο Χιλιόχειρας εξολοθρεύτηκε, αφού προσέβαλε τον σοφό Γκόταμα.
σαν φοίνικας κομμένος από τη ρίζα, εκείνος ο βασιλιάς οδηγήθηκε στην καταστροφή.
μαζί με την ακολουθία του εξολοθρεύτηκε, το δάσος Ματζτζχα τότε έγινε.
αφού σκότωσαν ο ένας τον άλλον με ρόπαλα, έφτασαν στην κατοικία του Γιάμα.
Εισήλθε στη γη ο Τσέτσα, με μειωμένη κατάσταση έχοντας φτάσει στον καιρό του.
με νου χωρίς κακία ας μιλάει, λόγο συνδεδεμένο με την αλήθεια.
τον τέλειο στην αληθινή γνώση και στην καλή συμπεριφορά, αυτός θα πάει στην κόλαση κάτω.
χωρίς απογόνους, χωρίς κληρονόμους, γίνονται σαν κομμένοι φοίνικες αυτοί.
αυτός στην κόλαση Καλασούττα, για πολύ καιρό καίγεται.
αφού βασάνισε τη χώρα, στην κόλαση του βασανισμού πεθαίνοντας καίγεται.
περικυκλωμένος από πλήθος φλογών αυτός, βιώνει οδυνηρό αίσθημα.
Τα μέλη αυτού που τρέφεται από φωτιά, μαζί με τις τρίχες και τα νύχια.
καταβεβλημένος από τον πόνο βογκά, όπως ελέφαντας τρυπημένος με βούκεντρο.
αυτός στην κόλαση Καλασούττα, για πολύ καιρό καίγεται.
αφού τον κάνουν τυφλό, τρώγοντας ούρα και κόπρανα, βυθίζουν έναν τέτοιο άνθρωπο σε αλκαλικό.
Ανοίγοντας διάπλατα με σχοινιά δεμένο, στο ανοιχτό στόμα μπαίνουν οι δαίμονες.
αφού συναθροιστούν τρώνε αυτόν που σπαρταράει, αφού διαμοιράσουν τη γλώσσα, τα υπολείμματα μαζί με αίμα.
διότι αυτή είναι η τέρψη τους, ενώ οι άλλοι υποφέρουν, σε τέτοια κόλαση κατοικούν·
όσοι στον κόσμο εδώ είναι πατροκτόνοι.
υποφέρει σφοδρά δυστυχία, δεχόμενος τον καρπό της πράξης του.
με σιδερένια άγρια θηρία, τον βασανίζουν ξανά και ξανά.
σαν λιωμένο κόκκινο χαλκό, πυρακτωμένο ποτίζουν τον μητροκτόνο.
που μοιάζει με πύον και αίμα, βυθισμένος στη λίμνη στέκεται.
αφού σπάσουν την επιδερμίδα τον τρώνε, λαίμαργα για σάρκα και αίμα.
σάπιο πτώμα μυρίζει, από παντού για εκατό γιότζανα.
Τέτοια δυστυχία, Βραχμαδάττα, ο μητροκτόνος λαμβάνει.
πέφτουν οι γυναίκες που προκάλεσαν αποβολή, στον δύσβατο ποταμό Βεταρανί.
κρέμονται και από τις δύο πλευρές, στον δύσβατο ποταμό Βεταρανί.
φλεγόμενοι από τη φωτιά, προς τα πάνω μια γιότζανα υψωμένοι.
και οι γυναίκες μοιχαλίδες, και οι άνδρες που πηγαίνουν με τη γυναίκα άλλου.
Ξαπλώνουν με τρυπημένα μέλη, αγρυπνούν παρατεταμένα πάντα.
χάλκινο καζάνι πέφτουν, πυρακτωμένο με φωτιά και νερό.
υποφέρουν τη δική τους πράξη, την ανάρμοστη πράξη τους στο παρελθόν.
την πεθερά ή και τον πεθερό, ή και τον μεγαλύτερο αδελφό του συζύγου ή την κουνιάδα.
Αυτή μια οργιά γεμάτη σκουλήκια, τη γλώσσα βλέπει στον εαυτό της·
Να ζητήσει δεν μπορεί, στην κόλαση του βασανισμού πεθαίνοντας καίγεται.
οι κλέφτες, οι σφαγείς βοδιών, οι κυνηγοί, αυτοί που κάνουν ψόγο να φαίνεται έπαινος.
χτυπημένοι στον ποταμό καυστικής αλκάλης, πέφτουν με το κεφάλι κάτω.
Έπειτα τα εμέσματα των δυστυχισμένων, οι άλλοι τρώνε πάντα.
τρώνε αυτόν που σπαρταράει, τον άνθρωπο που διαπράττει αδικήματα.
Οι μη αγαθοί, καλυμμένοι από ακαθαρσία, αυτοί θα πάνε στην κόλαση ουσσάντα.
Δες τον καρπό της καλά εκτελεσμένης πράξης, οι θεοί μαζί με τον Ίντα, μαζί με τους Βράχμα.
έτσι, βασιλιά, άσκησε τη Διδασκαλία, ώστε αυτή καλά ασκημένη να μη σε κάνει να μετανιώσεις αργότερα».
Το τζάτακα του Σανκίτσα, δεύτερο.
Τέλος της ενότητας των εξήντα.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
το έξοχο που ονομάζεται Τζάτακα, αυτό που ονομάζεται Σόνακα-Αριντάμα·
επίσης αυτό που ονομάζεται Βούττα-Ράθα-Ουσάμπα-Κίτσα-Βάρα.